Nawigacja

Biblia Warszawska
Księga Joba 29:21

Job wspomina swoje szczęście

¹Potem Job dalej prowadził swoją rzecz, mówiąc: ²Obym był jak za dawnych miesięcy, jak za dni, gdy mnie jeszcze strzegł Bóg, ³Gdy jego pochodnia jaśniała mi nad głową, gdy w jego świetle chodziłem w ciemności, ⁴Gdy byłem w pełni moich lat, gdy Bóg osłaniał jeszcze mój namiot, ⁵Gdy Wszechmocny był jeszcze ze mną, gdy otaczały mnie dzieci moje, ⁶Gdy moje nogi kąpały się w mleku, a skała, gdym stał na niej, wylewała potoki oliwy, ⁷Gdy szedłem przez bramę do miasta i zajmowałem na rynku swoje miejsce! ⁸Gdy zobaczyli mnie młodzi, ustępowali mi miejsca, podczas gdy sędziwi, dźwignąwszy się ze swoich miejsc, stali, ⁹Dostojnicy przerywali swoje mowy i przykładali dłoń do swoich ust. ¹⁰Głos przywódców milkł, a ich język przylgnął im do podniebienia. ¹¹Tak! Ucho, które mnie słyszało, życzyło mi szczęścia, a oko, które mnie widziało, przyświadczało mi, ¹²Bo uratowałem ubogiego, gdy wołał o pomoc, sierotę i każdego, kto nie miał opiekuna. ¹³Błogosławieństwo ginącego zstępowało na mnie, serce wdowy rozweselałem, ¹⁴Przyodziewałem się w sprawiedliwość i ona mnie okrywała; moja prawość była mi jakby płaszczem i zawojem. ¹⁵Byłem oczyma dla ślepego i nogami dla chromego. ¹⁶Byłem ojcem dla biednych i rozpatrywałem sprawę nieznajomego. ¹⁷Kruszyłem szczęki krzywdziciela i wyrywałem łup z jego zębów. ¹⁸Wtedy myślałem: Umrę w moim rodzinnym gnieździe i będę żył długo jak feniks. ¹⁹Korzeń mój zwrócony jest ku wodzie, a rosa w nocy kładzie się na moich gałęziach. ²⁰Będę się zawsze cieszył szacunkiem, a mój łuk w mej ręce odnowi się. ²¹Słuchano mnie i czekano na mnie, i w milczeniu przyjmowano moją radę. ²²Gdy zabrałem głos, nie odzywano się, moje słowo spływało na nich niby krople. ²³Czekali na mnie jak na deszcz i otwierali usta jak na ochłodę. ²⁴Gdy uśmiechałem się do nich, to nabierali otuchy, pogoda mojego oblicza pocieszała pogrążonych w żałobie. ²⁵Gdy do nich przychodziłem, siadałem na głównym miejscu, przebywałem wśród nich jak król wśród swoich wojowników.