1Kierownikowi chóru. Dawida, sługi Pańskiego. 2Nieprawość mówi do bezbożnika w głębi jego serca; bojaźni Boga nie ma przed jego oczyma. 3Bo jego własne oczy [zbyt] mu schlebiają, by znaleźć swą winę i ją znienawidzić. 4Słowa jego ust to nieprawość i podstęp, zaniechał mądrości i czynienia dobrze. 5Na swoim łożu zamyśla nieprawość, wkracza na niedobrą drogę, nie stroni od złego. 6Łaskawość Twoja, Panie, dosięga nieba, a Twoja wierność samych obłoków. 7Twoja sprawiedliwość - jak najwyższe góry; Twoje wyroki - jak Wielka Otchłań: niesiesz, Panie, ocalenie ludziom i zwierzętom. 8Jak cenna jest Twoja łaska, synowie ludzcy przychodzą do Ciebie, chronią się w cieniu Twych skrzydeł: 9sycą się tłuszczem Twojego domu, poisz ich potokiem Twoich rozkoszy. 10Albowiem w Tobie jest źródło życia i w Twej światłości oglądamy światłość. 11Zachowaj łaskę Twą dla tych, co Ciebie znają, i sprawiedliwość Twą dla prawych sercem! 12Niech mnie nie dogoni stopa pyszałka i ręka grzesznika niech mnie nie płoszy! 13⟨Oto⟩ czyniący nieprawość runęli: zostali powaleni i nie mogą powstać.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?