Biblia Tysiąclecia
Księga Psalmów 22:1
22:1

Kierownikowi chóru. Na modłę pieśni: Łania o świcie. Psalm. Dawidowy.
22:2

Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Daleko od mego Wybawcy słowa mego jęku.
22:3

Boże mój, wołam przez dzień, a nie odpowiadasz, [wołam] i nocą, a nie zaznaję pokoju.
22:4

A przecież Ty mieszkasz w świątyni, Chwało Izraela!
22:5

Tobie zaufali nasi przodkowie, zaufali, a Tyś ich uwolnił;
22:6

do Ciebie wołali i zostali zbawieni, Tobie ufali i nie doznali wstydu.
22:7

Ja zaś jestem robak, a nie człowiek, pośmiewisko ludzkie i wzgardzony u ludu.
22:8

Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą, rozwierają wargi, potrząsają głową:
22:9

Zaufał Panu, niechże go wyzwoli, niechże go wyrwie, jeśli go miłuje.
22:10

Ty mnie zaiste wydobyłeś z matczynego łona; Ty mnie czyniłeś bezpiecznym u piersi mej matki.
22:11

Tobie mnie poruczono przed urodzeniem, Ty jesteś moim Bogiem od łona mojej matki,
22:12

Nie stój z dala ode mnie, bo klęska jest blisko, a nie ma wspomożyciela.
22:13

Otacza mnie mnóstwo cielców, osaczają mnie byki Baszanu.
22:14

Rozwierają przeciwko mnie swoje paszcze, jak lew drapieżny i ryczący.
22:15

Rozlany jestem jak woda i rozłączają się wszystkie moje kości; jak wosk się staje moje serce, we wnętrzu moim topnieje.
22:16

Moje gardło suche jak skorupa, język mój przywiera do podniebienia, kładziesz mnie w prochu śmierci.
22:17

Bo [sfora] psów mnie opada, osacza mnie zgraja złoczyńców. Przebodli ręce i nogi moje,
22:18

policzyć mogę wszystkie moje kości. A oni się wpatrują, sycą mym widokiem;
22:19

moje szaty dzielą między siebie i los rzucają o moją suknię.
22:20

Ty zaś, o Panie, nie stój z daleka; Pomocy moja, spiesz mi na ratunek!
22:21

Ocal od miecza moje życie, z psich pazurów wyrwij moje jedyne dobro,
22:22

wybaw mnie od lwiej paszczęki i od rogów bawolich - wysłuchaj mnie!
22:23

Będę głosił imię Twoje swym braciom i chwalić Cię będę pośród zgromadzenia:
22:24

Chwalcie Pana wy, co się Go boicie, sławcie Go, całe potomstwo Jakuba; bójcie się Go, całe potomstwo Izraela!
22:25

Bo On nie wzgardził ani się nie brzydził nędzą biedaka, ani nie ukrył przed nim swojego oblicza i wysłuchał go, kiedy ten zawołał do Niego.
22:26

Dzięki Tobie moja pieśń pochwalna płynie w wielkim zgromadzeniu. Śluby me wypełnię wobec bojących się Jego.
22:27

Ubodzy będą jedli i nasycą się, chwalić będą Pana ci, którzy Go szukają. Niech serca ich żyją na wieki.
22:28

Przypomną sobie i wrócą do Pana wszystkie krańce ziemi; i oddadzą Mu pokłon wszystkie szczepy pogańskie,
22:29

bo władza królewska należy do Pana i On panuje nad narodami.
22:30

Tylko Jemu oddadzą pokłon wszyscy, co śpią w ziemi, przed Nim zegną się wszyscy, którzy w proch zstępują. A moja dusza będzie żyła dla Niego,
22:31

potomstwo moje Jemu będzie służyć, opowie o Panu pokoleniu przyszłemu,
22:32

a sprawiedliwość Jego ogłoszą ludowi, który się narodzi: Pan to uczynił.