1Dlaczego narody się buntują, czemu ludy knują daremne zamysły? 2Królowie ziemi powstają i władcy spiskują wraz z nimi przeciw Panu i przeciw Jego Pamazańcowi: 3Stargajmy Ich więzy i odrzućmy od siebie Ich pęta! 4Śmieje się Ten, który mieszka w niebie, Pan się z nich naigrawa, 5a wtedy mówi do nich w swoim gniewie i w swej zapalczywości ich trwoży: 6Przecież Ja ustanowiłem sobie króla na Syjonie, świętej górze mojej. 7Ogłoszę postanowienie Pana: Powiedział do mnie: Tyś Synem moim, Ja Ciebie dziś zrodziłem. 8Żądaj ode Mnie, a dam Ci narody w dziedzictwo i w posiadanie Twoje krańce ziemi. 9Żelazną rózgą będziesz nimi rządzić i jak naczynie garncarza ich pokruszysz. 10A teraz, królowie, zrozumcie, nauczcie się, sędziowie ziemi! 11Służcie Panu z bojaźnią 12i Jego nogi ze drżeniem całujcie, bo zapłonie gniewem i poginiecie w drodze, gdyż gniew Jego prędko wybucha. Szczęśliwi wszyscy, co w Nim szukają ucieczki.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?