Biblia Tysiąclecia
Księga Psalmów 119:168
119:1

Szczęśliwi, których droga nieskalana, którzy postępują według Prawa Pańskiego.
119:2

Szczęśliwi, którzy zachowują Jego upomnienia, całym sercem Go szukają,
119:3

którzy nie czynią nieprawości, lecz kroczą Jego drogami.
119:4

Ty na to dałeś swoje przykazania, by pilnie ich przestrzegano.
119:5

Oby moje drogi były niezawodne w przestrzeganiu Twych ustaw!
119:6

Wtedy nie doznam wstydu, gdy zważać będę na wszystkie Twe przykazania.
119:7

Chcę Ci dziękować szczerym sercem, gdy nauczę się wyroków Twej sprawiedliwości.
119:8

Przestrzegać będę Twych ustaw: nie opuszczaj mnie nigdy!
119:9

Jak młodzieniec zachowa ścieżkę swą w czystości? - Przestrzegając słów Twoich.
119:10

Z całego serca swego szukam Ciebie; nie daj mi zboczyć od Twoich przykazań!
119:11

W sercu swym przechowuję Twą mowę, by nie grzeszyć przeciw Tobie.
119:12

Błogosławiony jesteś, Panie, naucz mnie Twoich ustaw!
119:13

Opowiadam swoimi wargami wszystkie wyroki ust Twoich.
119:14

Cieszę się z drogi Twych upomnień jak z wszelkiego bogactwa.
119:15

Będę rozmyślał o Twych postanowieniach i ścieżki Twoje rozważał.
119:16

Będę się radował z Twych ustaw: słów Twoich nie zapomnę.
119:17

Czyń dobrze słudze swojemu, aby żył i przestrzegał słów Twoich.
119:18

Otwórz moje oczy, abym ujrzał dziwy Twojego Prawa.
119:19

Jestem gościem na ziemi, nie kryj przede mną Twych przykazań!
119:20

Dusza moja omdlewa tęskniąc wciąż do wyroków Twoich.
119:21

Zgromiłeś pyszałków; przeklęci odstępujący od Twych przykazań!
119:22

Oddal ode mnie hańbę i pogardę, bo zachowuję Twoje napomnienia.
119:23

Choć możni zasiadają zmawiając się przeciw mnie, Twój sługa rozmyśla o Twoich ustawach.
119:24

Bo Twoje napomnienia są moją rozkoszą, Twoje ustawy są moimi doradcami.
119:25

Przylgnęła do prochu moja dusza: Przywróć mi życie według Twego słowa!
119:26

Opowiedziałem Ci moje drogi i wysłuchałeś mnie: o Twoich ustawach mię poucz!
119:27

Pozwól mi zrozumieć drogę Twych postanowień, abym rozważał Twe cuda.
119:28

Moja dusza nie zaznaje spoczynku ze zgryzoty: podźwignij mię zgodnie z Twoim słowem!
119:29

Drogę kłamstwa odwracaj ode mnie, daj mi zaś łaskę Twojego Prawa!
119:30

Drogę wierności obrałem, pragnąc Twoich wyroków.
119:31

Lgnę do Twoich napomnień, nie daj mi okryć się wstydem!
119:32

Biegnę drogą Twoich przykazań, bo czynisz moje serce szerokim.
119:33

Naucz mnie, Panie, drogi Twoich ustaw, bym strzegł ich aż do końca.
119:34

Pouczaj mnie, bym Prawa Twego przestrzegał, a zachowywał je całym sercem.
119:35

Prowadź mię ścieżką Twoich przykazań, bo ja się nimi raduję.
119:36

Nakłoń me serce do Twoich napomnień, a nie do zysku!
119:37

Odwróć me oczy, niech na marność nie patrzą; przez swoje słowo udziel mi życia!
119:38

Spełnij dla sługi Twego swoją obietnicę, daną bojącym się Ciebie.
119:39

Odwróć moją hańbę, która mnie trwoży, bo Twoje wyroki są pełne dobroci.
119:40

Oto pożądam Twoich postanowień: według Twej sprawiedliwości zapewnij mi życie!
119:41

Niech zstąpi na mnie, Panie, Twoja łaska, Twoje zbawienie, według Twojej obietnicy,
119:42

bym mógł dać odpowiedź tym, którzy mnie znieważają, bo polegam na Twoich słowach.
119:43

Nie odbieraj moim ustom słowa prawdy, bo ufam Twoim wyrokom,
119:44

a Prawa Twego zawsze strzec będę, na wieki, na zawsze.
119:45

Chcę kroczyć drogą przestronną, bo szukam Twoich postanowień.
119:46

O Twych rozkazach chcę mówić w obecności królów, a nie doznam wstydu.
119:47

I będę się weselił z Twoich przykazań, które miłuję.
119:48

Wznoszę ręce moje ku Twym przykazaniom, które kocham, i rozważam Twoje ustawy.
119:49

Pomnij na słowo swoje do Twojego sługi, przez które mi dałeś nadzieję.
119:50

W moim ucisku to pociechą dla mnie, że Twoja mowa obdarza mnie życiem.
119:51

Ludzie zuchwali bardzo mi ubliżają, a ja nie odstępuję od Twojego Prawa.
119:52

Przypominając sobie Twe wyroki odwieczne, Panie, doznaję pociechy.
119:53

Gniew mnie ogarnia z powodu występnych, porzucających Twe Prawo.
119:54

Twoje ustawy stały się dla mnie pieśniami na miejscu mego pielgrzymowania.
119:55

Nocą pamiętam o Twoim imieniu, Panie, by zachowywać Twe Prawo.
119:56

Oto, co do mnie należy: zachowywać Twe postanowienia.
119:57

Moim działem jest Pan - mówię, by zachować Twoje słowa.
119:58

Z całego serca dbam o przychylność Twojego oblicza, zmiłuj się nade mną według swej obietnicy!
119:59

Rozważam moje drogi i zwracam stopy do Twoich napomnień.
119:60

Śpieszyłem bez ociągania, by przestrzegać Twoich przykazań.
119:61

Oplotły mię więzy grzeszników: nie zapomniałem o Twoim Prawie.
119:62

Wstaję o północy, aby Cię wielbić za słuszne Twoje wyroki.
119:63

Jestem przyjacielem wszystkich, którzy się boją Ciebie, co strzegą Twych postanowień.
119:64

Twoja łaska, Panie, napełnia ziemię: naucz mnie Twoich ustaw!
119:65

Wyświadczyłeś dobro swojemu słudze zgodnie z Twoim słowem, Panie!
119:66

Naucz mię zrozumienia i umiejętności, bo ufam Twoim przykazaniom.
119:67

Błądziłem, zanim przyszło utrapienie; teraz jednak strzegę Twej mowy.
119:68

Dobry jesteś i dobrze czynisz; naucz mię Twoich ustaw!
119:69

Zuchwali knują przeciw mnie podstępy, ja całym sercem strzegę Twych postanowień.
119:70

Otępiało ich serce opasłe, a ja znajduję rozkosz w Twoim Prawie.
119:71

Dobrze to dla mnie, że mnie poniżyłeś, bym się nauczył Twych ustaw.
119:72

Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze niż tysiące sztuk złota i srebra.
119:73

Twe ręce mnie uczyniły i ukształtowały: obdarz mnie rozumem, bym się nauczył Twoich przykazań.
119:74

Bojący się Ciebie widzą mnie i cieszą się, bo pokładam ufność w Twoim słowie.
119:75

Wiem, Panie, że sprawiedliwe są Twoje wyroki, że dotknąłeś mnie słusznie.
119:76

Niech Twoja łaska stanie mi się pociechą zgodnie z obietnicą, daną Twemu słudze.
119:77

Niech zaznam Twojej litości, abym żył, bo Twoje Prawo jest moją rozkoszą.
119:78

Niech zawstydzą się zuchwali, bo niesłusznie mnie dręczą, ja będę rozmyślał o Twoich przykazaniach.
119:79

Niech zwrócą się do mnie bojący się Ciebie i ci, którzy uznają Twoje napomnienia.
119:80

Niech serce moje stanie się nienaganne w Twych ustawach, abym nie doznał wstydu.
119:81

Ustaje moja dusza [dążąc] ku Twemu zbawieniu; pokładam ufność w Twoim słowie.
119:82

Ustają moje oczy [spoglądając] ku Twemu słowu: kiedyż mnie pocieszysz?
119:83

Bo chociaż jestem jak bukłak wśród dymu, nie zapomniałem Twych ustaw.
119:84

Ile dni słudze Twojemu zostaje? Kiedy wykonasz wyrok na prześladowcach?
119:85

Doły wykopali na mnie zuchwalcy, którzy nie postępują według Twego Prawa.
119:86

Wszystkie przykazania Twoje są wierne; gdy kłamstwem mnie prześladują - pomóż mi!
119:87

Niemalże pokonaliby mnie na ziemi; ja zaś nie porzuciłem Twoich postanowień.
119:88

Według swej łaski zapewnij mi życie, ja zaś chcę przestrzegać napomnień ust Twoich.
119:89

Słowo Twe, Panie, trwa na wieki, niezmienne jak niebiosa.
119:90

Wierność Twoja [trwa] z pokolenia na pokolenie; umocniłeś ziemię, i trwa.
119:91

Wszystko trwa do dziś według Twoich wyroków, bo wszystkie rzeczy Ci służą.
119:92

Gdyby Twoje Prawo nie było moją rozkoszą, byłbym już zginął w mej nędzy.
119:93

Nie zapomnę na wieki Twoich postanowień, bo przez nie dałeś mi życie.
119:94

Należę do Ciebie - wybaw mię, bo badam Twe postanowienia.
119:95

Czyhają na mnie grzesznicy, żeby mnie zgubić; ja przestrzegam Twoich napomnień.
119:96

Zobaczyłem, że wszelka doskonałość ma granice: Twoje przykazanie sięga bardzo daleko.
119:97

Jakże miłuję Prawo Twoje: przez cały dzień nad nim rozmyślam.
119:98

Twoje przykazanie uczyniło mnie mędrszym od moich wrogów, bo jest ono moim na wieki.
119:99

Jestem roztropniejszy od wszystkich, którzy mnie uczą, bo rozmyślam o Twoich napomnieniach.
119:100

Jestem roztropniejszy od starców, bo zachowuję Twoje postanowienia.
119:101

Powstrzymuję nogi od wszelkiej złej ścieżki, aby słów Twoich przestrzegać.
119:102

Nie odstępuję od Twoich wyroków, albowiem Ty mnie pouczasz.
119:103

Jak słodka jest dla mego podniebienia Twoja mowa: ponad miód dla ust moich.
119:104

Z Twoich przykazań czerpię roztropność, dlatego nienawidzę wszelkiej ścieżki nieprawej.
119:105

Twoje słowo jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce.
119:106

Przysiągłem i postanawiam przestrzegać Twoich sprawiedliwych wyroków.
119:107

Panie, jestem bardzo udręczony, zachowaj mnie przy życiu według Twego słowa.
119:108

Przyjmij, o Panie, ofiary ust moich i naucz mię Twoich wyroków.
119:109

Moje życie jest w ciągłym niebezpieczeństwie, lecz Prawa Twego nie zapominam.
119:110

Występni zastawili na mnie sidła, lecz nie zboczyłem od Twoich postanowień.
119:111

Napomnienia Twoje są moim dziedzictwem na wieki, bo są radością mojego serca.
119:112

Serce swoje nakłaniam, by wypełniać Twoje ustawy na wieki, na zawsze.
119:113

Nienawidzę ludzi chwiejnych, a Prawo Twoje miłuję.
119:114

Ty jesteś obrońcą moim i moją tarczą: pokładam ufność w Twoim słowie.
119:115

Odstąpcie ode mnie, złoczyńcy, strzec będę przykazań Boga mojego.
119:116

Podtrzymaj mnie według swojej obietnicy, bym żył; nie zawiedź mojej nadziei!
119:117

Wzmocnij mnie, abym doznał ratunku i cieszył się zawsze z Twych ustaw.
119:118

Odrzucasz wszystkich, co odstępują od Twoich ustaw, bo zamiary ich są kłamliwe.
119:119

Jak żużle oceniasz wszystkich występnych w kraju, dlatego miłuję Twoje napomnienia.
119:120

Drży moje ciało z bojaźni przed Tobą i lękam się Twoich wyroków.
119:121

Wykonuję prawo i sprawiedliwość: nie wydawaj mię moim ciemięzcom!
119:122

Chroń swego sługę dla [jego] dobra, aby nie uciskali mię zuchwalcy.
119:123

Moje oczy ustają wypatrując Twojej pomocy i sprawiedliwej Twej mowy.
119:124

Postąp ze sługą swoim według swej łaskawości i naucz mnie Twoich ustaw!
119:125

Jestem Twoim sługą, daj mi zrozumienie, bym poznał Twoje napomnienia.
119:126

Dla Pana czas już jest działać: pogwałcili Twoje Prawo.
119:127

Przeto miłuję Twoje przykazania bardziej niż złoto, niż złoto najczystsze.
119:128

Dlatego kieruję się wszystkimi Twoimi postanowieniami i nienawidzę wszelkiej drogi fałszu.
119:129

Twoje napomnienia są przedziwne, dlatego przestrzega ich moja dusza.
119:130

Przystępność Twoich słów oświeca i naucza niedoświadczonych.
119:131

Otwieram swe usta i chłonę powietrze, bo pragnę Twoich przykazań.
119:132

Zwróć się do mnie i zmiłuj się nade mną, tak jak postępujesz z tymi, co imię Twe miłują.
119:133

Moje kroki umocnij Twoją mową, niech nie panuje we mnie żadna niegodziwość!
119:134

Wyzwól mię z ludzkiego ucisku, a będę strzegł Twych postanowień.
119:135

Okaż światło Twojego oblicza Twemu słudze i naucz mię Twoich ustaw!
119:136

Strumienie łez płyną z mych oczu, bo nie zachowano Twojego Prawa.
119:137

O Panie, jesteś sprawiedliwy i wyrok Twój jest słuszny.
119:138

Swoje postanowienia dałeś sprawiedliwie i z pełną wiernością.
119:139

Gorliwość mię pożera, bo moi przeciwnicy zapominają o Twoich słowach.
119:140

W ogniu wypróbowana jest Twoja mowa i sługa Twój ją miłuje.
119:141

Ja jestem mały i wzgardzony: nie zapominam o Twych postanowieniach.
119:142

Twa sprawiedliwość to wieczna sprawiedliwość, a Prawo Twoje jest prawdą.
119:143

Spadły na mnie strapienia i ucisk, rozkoszą moją są Twoje przykazania.
119:144

Sprawiedliwość Twoich napomnień trwa na wieki: daj mi zrozumienie, abym żył.
119:145

Z całego serca wołam: wysłuchaj mię, Panie, chcę zachować Twoje ustawy.
119:146

Wołam do Ciebie - wybaw mię, a będę strzegł Twych napomnień.
119:147

Przychodzę o świcie i błagam; pokładam ufność w Twoich słowach.
119:148

Moje oczy się budzą przed nocnymi strażami, aby rozważać Twą mowę.
119:149

Usłysz mój głos, o Panie, w swojej łaskawości i daj mi życie zgodne z Twym wyrokiem.
119:150

Zbliżają się niegodziwi moi prześladowcy: dalecy oni od Prawa Twojego.
119:151

Jesteś blisko, o Panie, i wszystkie Twoje przykazania są prawdą.
119:152

Od dawna wiem z Twoich upomnień, że ustaliłeś je na wieki.
119:153

Wejrzyj na moją nędzę i wyzwól mnie, bo nie zapomniałem Twojego Prawa.
119:154

Broń mojej sprawy i wybaw mię; według Twej mowy obdarz mię życiem!
119:155

Zbawienie jest daleko od występnych, bo nie dbają o Twoje ustawy.
119:156

Liczne są Twe zmiłowania, o Panie, obdarz mnie życiem według Twych wyroków!
119:157

Wielu mię prześladuje i trapi: nie uchylam się od Twoich upomnień.
119:158

Widzę odstępców i wstręt mnie ogarnia, bo mowy Twojej nie strzegą.
119:159

Patrz, miłuję Twoje postanowienia; Panie, w Twojej łaskawości obdarz mnie życiem!
119:160

Podstawą Twego słowa jest prawda, i wieczny jest każdy Twój sprawiedliwy wyrok.
119:161

Możni prześladują mnie bez powodu, moje zaś serce odczuwa lęk przed Twoimi słowami.
119:162

Raduje się z mów Twoich jak ten, co zdobył wielki łup.
119:163

Nienawidzę i wstręt czuję do kłamstwa, a Prawo Twoje miłuję.
119:164

Siedemkroć na dzień wysławiam Ciebie z powodu sprawiedliwych Twych wyroków.
119:165

Obfity pokój dla miłujących Twe Prawo, nie spotka [ich] żadne potknięcie.
119:166

Czekam, o Panie, Twojej pomocy i wypełniam Twoje przykazania.
119:167

Moja dusza strzeże Twych napomnień i bardzo je miłuje.
119:168

Przestrzegam Twoich postanowień i napomnień, bo wszystkie moje drogi są przed Tobą.
119:169

Niech wołanie moje dojdzie do Ciebie, o Panie; przez swoje słowo daj mi zrozumienie!
119:170

Niech dojdzie do Ciebie moja modlitwa, wyzwól mię zgodnie z Twym słowem!
119:171

Niechaj moje wargi zabrzmią hymnem, bo nauczasz mię swoich ustaw!
119:172

Niechaj mój język opiewa Twą mowę, bo wszystkie Twoje przykazania są sprawiedliwe.
119:173

Twoja ręka niech mi będzie pomocą, bo wybrałem Twoje postanowienia.
119:174

Pragnę Twojej pomocy, o Panie, a prawo Twoje jest moją rozkoszą.
119:175

Niech żyje moja dusza i niech chwali Ciebie, niech mnie wspierają Twoje wyroki!
119:176

Błądzę jak owca, która zginęła; szukaj swego sługi, bo nie zapominam o Twoich nakazach.