Biblia Tysiąclecia
Księga Przysłów 1:19
1:1

Przysłowia Salomona, syna Dawida, króla izraelskiego, [podane po to],
1:2

by mądrość osiągnąć i karność, pojąć słowa rozumne,
1:3

zdobyć staranne wychowanie: prawość, rzetelność, uczciwość;
1:4

prostaczkom udzielić rozwagi, a młodym - rozsądku i wiedzy.
1:5

Mądry, słuchając, pomnaża swą wiedzę, rozumny nabywa biegłości:
1:6

jak pojąć przysłowie i zdanie, słowa i zagadki mędrców.
1:7

Podstawą wiedzy jest bojaźń Pańska, lecz głupcy odrzucają mądrość i karność.
1:8

Synu mój, słuchaj napomnień ojca i nie odrzucaj nauk swej matki,
1:9

gdyż one ci są wieńcem powabnym dla głowy i naszyjnikiem cennym dla szyi.
1:10

Kiedy cię, synu, wabią grzesznicy, nie waż się iść,
1:11

choćby rzekli: Pójdź z nami! Zasadźmy się na cichych! Bez powodu czyhajmy na czystych!
1:12

Jak Szeol wchłoniemy ich żywych i zdrowych tak jak schodzących do grobu.
1:13

Znajdziemy wszelkie kosztowności i napełnimy domy swe łupem.
1:14

Przyłącz swój los do naszej wspólnoty, jedna sakwa niech łączy nas wszystkich!
1:15

Synu mój, nie chodź ich drogą, przed ścieżką ich strzeż swojej stopy,
1:16

gdyż nogi ich pędzą do zbrodni, śpieszno im: krew chcą wytoczyć.
1:17

Lecz próżno ich sieć zarzucona, na oczach wszelkiego ptactwa.
1:18

Na własną krew raczej czyhają, czatują na swoje życie,
1:19

bo taki jest los chciwych zysku: zabiera on własne ich życie.
1:20

Mądrość woła na ulicach, na placach głos swój podnosi;
1:21

nawołuje na drogach zgiełkliwych, w bramach miejskich przemawia:
1:22

Dokądże głupcy mają kochać głupotę, szydercy miłować szyderstwo, a nierozumni pogardzać nauką?
1:23

Powróćcie do moich upomnień, udzielę wam ducha mojego, nauczę was moich zaleceń.
1:24

Ponieważ prosiłam, lecz wyście nie dbali, rękę podałam, a nikt nie zważał,
1:25

gardziliście każdą mą radą, nie chcieliście moich upomnień:
1:26

więc i ja waszą klęskę wyszydzę, zadrwię sobie z waszej bojaźni,
1:27

gdy bojaźń nadciągnie jak burza, a wasza zagłada jak wicher, gdy spotka was ucisk i boleść.
1:28

Wtedy będą mnie prosić - lecz ja nie odpowiem, i szukać - lecz mnie nie znajdą,
1:29

gdyż wiedzy nienawidzili, gardzili bojaźnią Pańską,
1:30

nie poszli za mymi radami, zlekceważyli moje napomnienie;
1:31

spożyją owoce swej drogi, nasycą się swymi radami;
1:32

odstępstwo prostaków uśmierci ich, bezmyślność niemądrych ich zgubi.
1:33

Kto słucha mnie - osiągnie spokój, wytchnienie - bez obawy nieszczęścia.