Wyszukiwanie
1A w tych dniach, gdy tłum był wielki i nie mieli co jeść, przywołał Jezus swoich uczniów i powiedział im: 2Odczuwam litość[1] nad tym tłumem; bo już trzy dni pozostają[2] przy mnie, a nie mają co jeść. 3I jeśli ich rozpuszczę głodnych do domu, zasłabną w drodze; niektórzy bowiem z nich przyszli z daleka. 4I odpowiedzieli Mu Jego uczniowie: Skąd ktoś tutaj, na pustkowiu[3] będzie mógł ich nasycić[4] chlebem? 5I spytał ich: Ile[5] macie chlebów? A oni powiedzieli: Siedem. 6I kazał ludowi spocząć na ziemi; i wziął siedem chlebów, i podziękował[6] , łamał i dawał swoim uczniom, aby kładli przed nimi; i położyli je przed tłumem. 7Mieli też kilka rybek. Błogosławił[7] i kazał je podawać. 8I zjedli, i zostali nasyceni, i zebrali siedem koszów kawałków, które pozostały. 9A było tych, co jedli, około czterech tysięcy; i rozpuścił ich. 10I zaraz wstąpił do łodzi ze swoimi uczniami, i przybył w strony[8] Dalmanuty[9] . 11I wyszli faryzeusze, i zaczęli z Nim rozprawiać[10] , poddając Go próbie[11] i żądając od Niego znaku z nieba. 12A On westchnął w swoim duchu i powiedział: Dlaczego to pokolenie szuka znaku? Zaprawdę[12] mówię wam: Nie[13] zostanie dany znak temu pokoleniu. 13I opuścił ich, wstąpił ponownie do łodzi i przeprawił się na drugą stronę. 14A uczniowie[14] zapomnieli wziąć ze sobą chleba i mieli ze sobą w łodzi tylko jeden chleb. 15I nakazał im, mówiąc: Patrzcie[15] , a przyglądajcie się uważnie[16] na zakwas faryzeuszów i zakwas Heroda. 16Wtedy rozprawiali[17] między sobą o tym, że nie mają chleba. 17Gdy Jezus to dostrzegł[18] , powiedział im: Dlaczego rozważacie, że nie macie chleba? Jeszcze nie pojmujecie i nie rozumiecie? Wasze serce jeszcze jest zatwardzone[19] ? 18Mając oczy, nie widzicie; i mając uszy, nie słuchacie; i nie pamiętacie? 19Ile wówczas zebraliście pełnych koszy kawałków, gdy połamałem pięć chlebów dla pięciu tysięcy ludzi? Powiedzieli do Niego: Dwanaście. 20A ile zebraliście pełnych koszy kawałków, gdy połamałem siedem chlebów dla czterech tysięcy ludzi? A oni powiedzieli: Siedem. 21I powiedział im: Jak to nadal nie rozumiecie[20] ? 22I przyszedł do Betsaidy; i przyprowadzili[21] do Niego ślepego, prosząc, aby go dotknął. 23I ujął ślepego za rękę, wyprowadził go za miasteczko i plunął w jego oczy, nałożył[22] na niego ręce i pytał go, czy coś widzi. 24A on spojrzał w górę i powiedział: Widzę ludzi, są jak drzewa. Chodzą! 25Potem ponownie nałożył ręce na jego oczy i uczynił, że znów widział i wrócił do zdrowia[23] ; i wszystko widział wyraźnie. 26I odesłał go do jego domu, mówiąc: Nie wchodź ani do tego miasteczka, ani o tym nie mów nikomu z miasteczka[24] . 27I wyszedł Jezus ze swoimi uczniami do miasteczek[25] należących do Cezarei Filipowej, i pytał w drodze swoich uczniów, mówiąc im: Co mówią o mnie ludzie? Kim jestem? 28A oni odpowiedzieli Mu: Jedni, że Janem Chrzcicielem, inni, że Eliaszem, a inni, że jednym z proroków. 29A On powiedział do nich: A wy mówicie, że kim jestem? A w odpowiedzi, Piotr rzekł Mu: Ty jesteś Mesjasz[26] . 30I surowo napominał[27] ich, aby o Nim nikomu nie mówili. 31I zaczął ich nauczać, że Syn Człowieczy musi[28] wiele wycierpieć, i być odrzucony[29] przez starszych ludu i przez arcykapłanów, i przez uczonych w Piśmie; i być zabity, a po trzech dniach zmartwychwstać. 32I mówił to otwarcie[30] , a Piotr wziął Go na stronę i zaczął Go surowo napominać[31] . 33A On odwrócił się, spojrzał na swoich uczniów i skarcił Piotra, mówiąc: Zejdź[32] mi z drogi[33] , przeciwniku[34] ! Albowiem nie myślisz o tym, co Boże, ale o tym, co ludzkie. 34I przywołał tłum i swoich uczniów, i powiedział im: Kto chce iść za mną, niech się wyprze samego siebie i weźmie swój krzyż, i niech idzie[35] za mną. 35Albowiem kto chce uratować[36] swoją duszę[37] , straci ją; a kto straci swoją duszę ze względu na mnie i Ewangelię, ten ją uratuje[36] . 36Bo cóż pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał[38] , a dusza jego doznałaby straty? 37Albo co człowiek da w zamian za swoją duszę? 38Bo ktokolwiek wstydzi[39] się mnie i moich słów pośród tego cudzołożnego i grzesznego pokolenia, tego i Syn Człowieczy będzie się wstydzić, gdy przyjdzie w chwale swojego Ojca z aniołami świętymi.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, do których przeznaczył nas Bóg, abyśmy w nich chodzili.
Efez 2:10
Efez 2:10
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Rachela była pasterką (I Mojż 29:9).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Boska jego moc obdarowała nas wszystkim, co jest potrzebne do życia i pobożności, przez poznanie tego, który nas powołał przez własną chwałę i cnotę, Przez które darowane nam zostały drogie i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami boskiej natury, uniknąwszy skażenia, jakie na tym świecie pociąga za sobą pożądliwość.
II Piotr 1:3-4
II Piotr 1:3-4
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?