Wyszukiwanie
1W tym samym czasie, niektórzy z tam obecnych[1] , oznajmili mu o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar. 2A Jezus w odpowiedzi, rzekł im: Czy wydaje się wam, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami od wszystkich innych Galilejczyków, że tak ucierpieli? 3Wcale nie, mówię wam; ale jeśli się nie upamiętacie[2] , wszyscy podobnie[3] zginiecie. 4Albo tych osiemnastu, na których upadła wieża w Syloe i zabiła ich; czy wydaje się wam, że oni byli bardziej winni niż wszyscy ludzie mieszkający w Jerozolimie? 5Wcale nie, mówię wam; ale jeśli się nie upamiętacie, wszyscy tak samo[4] zginiecie[5] . 6I powiedział im to podobieństwo: Pewien człowiek miał figowca zasadzonego w swojej winnicy, przyszedł więc i szukał na nim owocu, i nie znalazł. 7Wtedy powiedział do winogrodnika: Oto przez trzy lata przychodzę i szukam owocu na tym drzewie, i nie znajduję. Wytnij je; po co zajmuje ziemię bezużytecznie[6] ? 8Ale on w odpowiedzi, rzekł do niego: Panie! Pozostaw je jeszcze na ten rok, aż je okopię i obłożę nawozem; 9Może potem[7] przyniesie owoc; a jeśli nie, wytniesz je w przyszłości. 10A w sabaty nauczał w jednej z synagog. 11I oto była tam kobieta, która miała ducha niemocy[8] od osiemnastu lat, a była tak pochylona, że nie mogła się w ogóle wyprostować. 12Gdy Jezus ujrzał ją, zawołał[9] do siebie i powiedział jej: Kobieto! Uwolniona jesteś od swojej słabości. 13I nałożył na nią ręce, i od razu się wyprostowała[10] i wysławiała[11] Boga. 14A przełożony synagogi powiedział oburzony, że Jezus uzdrawiał w sabat, mówiąc do tłumu: Jest sześć dni, w które trzeba pracować; w te więc dni przychodźcie po uzdrowienie[12] , a nie w dzień sabatu. 15Wtedy Pan w odpowiedzi, rzekł do niego: Obłudniku[13] , czy każdy z was w sabat nie odwiązuje swojego wołu albo osła od żłobu, i nie prowadzi, żeby go napoić? 16Czy więc tej córki Abrahama, którą szatan związał – spójrzcie! – na osiemnaście lat, nie należało rozwiązać z tych więzów w dzień sabatu? 17I gdy On to mówił, zawstydzili się wszyscy Jego przeciwnicy, i cały lud radował się ze wszystkich chwalebnych czynów, które działy się przez Niego. 18Mówił też: Do czego podobne[14] jest Królestwo Boże, i do czego je przyrównam? 19Podobne jest do ziarna gorczycy, które człowiek wziął i wrzucił do swojego ogrodu; i rosło, i stało się wielkim drzewem, a ptaki z nieba zagnieździły się w jego gałęziach. 20I powiedział ponownie: Do czego przyrównam Królestwo Boże? 21Podobne jest do kwasu, który wzięła kobieta i zmieszała z trzema miarami[15] mąki, aż całe się zakwasiło. 22I chodził po miastach i miasteczkach, nauczając i zmierzając ku Jerozolimie. 23I powiedział do Niego pewien człowiek: Panie! Czy niewielu będzie zbawionych? A On powiedział do nich: 24Zmagajcie[16] się, aby wejść przez ciasną bramę; albowiem mówię wam: Wielu będzie starało[17] się wejść, ale nie będą w stanie. 25Kiedy wstanie gospodarz i zamknie bramę, a wy stojąc na zewnątrz zaczęlibyście pukać w bramę, mówiąc: Panie, panie, otwórz nam! A on w odpowiedzi powie wam: Nie znam was. Skąd jesteście? 26Wtedy zaczniecie mówić: Jedliśmy z tobą[18] i piliśmy, i nauczałeś na naszych ulicach[19] . 27A on powie: Mówię wam, nie znam was. Skąd jesteście? Odstąpcie ode mnie wszyscy, sprawcy bezprawia[20] . 28Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy zobaczycie Abrahama, Izaaka, Jakuba i wszystkich proroków w Królestwie Boga, a was samych na zewnątrz wyrzuconych. 29I przyjdą ze wschodu i z zachodu, i z północy i z południa, i spoczną za stołem w Królestwie Bożym. 30I oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będą ostatnimi. 31W tym dniu podeszli niektórzy faryzeusze, mówiąc do Niego: Wyjdź i idź stąd, bo Herod chce Cię zabić. 32I powiedział im: Idźcie i powiedzcie temu lisowi[21] : Oto wyrzucam demony i dokonuję uzdrowień dziś i jutro, a trzeciego dnia kończę. 33Jednakże trzeba mi dziś i jutro, i następnego dnia być w drodze; gdyż niedopuszczalne jest, aby prorok miał zginąć poza Jerozolimą. 34Jeruzalem! Jeruzalem! Które zabijasz proroków i kamienujesz tych, którzy posyłani są do ciebie; ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, w ten sposób jak kwoka zgromadza swoje kurczęta pod skrzydła, a nie chcieliście. 35Oto wasz dom będzie zostawiony pusty. A zaprawdę mówię wam, że nie zobaczycie mnie, aż przyjdzie czas, gdy powiecie: Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pana.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
A bądźcie wykonawcami Słowa, a nie tylko słuchaczami, oszukującymi samych siebie.
Jak 1:22
Jak 1:22
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Jeśli człowiek lub nawet zwierzę dotknęło góry Boga (Góry Synaj) musiało zostać ukamienowane lub zabite strzałami z łuku (II Mojż 19:12-13, Hebr 12:20).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Głoście wśród narodów: Pan jest królem! On utwierdził świat tak, że się nie chwieje; Sprawiedliwie sądzić będzie ludy!
Ps 96:10
Ps 96:10
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?