„On zaczął otwarcie mówić w bóżnicy. Zaś Pryscylla oraz Akwilas, kiedy go usłyszeli, zabrali go ze sobą i dokładniej mu wyłożyli naukę Boga.”

Nowa Biblia Gdańska: Dokonania apostołów w Panu Jezusie Chrystusie 18,26

Nawigacja

Biblia Przekład Toruński
Księga: Ewangelia Jana 4:41

1A gdy Pan dowiedział[1] się, że faryzeusze usłyszeli, że Jezus więcej ludzi czyni uczniami i chrzci niż Jan, 2Chociaż sam Jezus nie chrzcił, ale Jego uczniowie; 3Opuścił Judeę i odszedł ponownie do Galilei. 4A musiał przechodzić przez Samarię. 5Przyszedł więc do miasta Samarii o nazwie Sychar[2], blisko pola, które dał Jakub Józefowi, swojemu synowi. 6A była tam studnia Jakuba. Jezus więc, będąc strudzony[3] podróżą, usiadł tak przy studni[4]; a było około szóstej[5] godziny. 7Z Samarii[6] przyszła kobieta zaczerpnąć wodę. Jezus powiedział jej: Daj mi pić! 8Uczniowie Jego bowiem odeszli do miasta, aby kupić żywności. 9Kobieta z Samarii[7] powiedziała więc do Niego: Jak Ty, będąc Żydem, prosisz mnie kobietę, Samarytankę, bym dała Ci pić? Bo Żydzi nie utrzymują stosunków[8] z Samarytanami. 10Jezus w odpowiedzi, rzekł jej: Gdybyś znała dar Boga i kim jest Ten, który mówi do ciebie: Daj mi pić, to byś Go prosiła, a dałby ci wody żywej[9]. 11Kobieta powiedziała do Niego: Panie! Nie masz nawet czerpaka[10], a studnia jest głęboka, skąd więc masz tę wodę żywą? 12Czy Ty jesteś większy od naszego ojca Jakuba, który dał nam tę studnię i sam z niej pił, i jego synowie, i jego trzody? 13Jezus w odpowiedzi, rzekł[11] jej: Każdy, kto pije tę wodę, ponownie będzie pragnął[12]; 14Lecz kto będzie pił wodę, którą ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki[13]; ale woda, którą mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskującej ku życiu wiecznemu[14]. 15Kobieta powiedziała do Niego: Panie! Daj mi tej wody, abym nie pragnęła i nie przychodziła tutaj czerpać. 16Jezus powiedział jej: Idź, zawołaj swojego męża, i przyjdź tutaj. 17Kobieta w odpowiedzi, rzeka[15]: Nie mam męża. Jezus powiedział jej: Dobrze powiedziałaś: Nie mam męża. 18Albowiem miałaś pięciu mężów, a ten, którego teraz masz, nie jest twoim mężem. Powiedziałaś prawdę. 19Kobieta powiedziała Mu: Panie! Widzę, że jesteś prorokiem[16]. 20Ojcowie nasi oddawali cześć[17] na tej górze[18], a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie trzeba oddawać cześć. 21Jezus powiedział jej: Kobieto! Wierz mi, że przychodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie oddawali czci[19] Ojcu. 22Wy czcicie to, czego nie znacie; my czcimy to, co znamy; bo zbawienie jest od[20] Żydów. 23Ale przyjdzie godzina, i teraz już jest, kiedy prawdziwi czciciele będą cześć oddawać Ojcu w duchu i w prawdzie. Bo i Ojciec szuka takich, którzy tak Go czczą[21]. 24Bóg jest duchem, a ci, którzy Go czczą, winni[22] Go czcić w duchu i w prawdzie. 25Kobieta powiedziała do Niego: Wiem, że nadchodzi Mesjasz, nazywany Chrystusem; Ten, gdy przyjdzie, wszystko nam oznajmi[23]. 26Jezus powiedział jej: Ja Nim jestem, który z tobą rozmawiam[24]. 27Wtedy[25] przyszli Jego uczniowie i dziwili się, że rozmawiał z kobietą, jednak nikt nie powiedział: O co pytasz[26]? lub: Dlaczego z nią rozmawiasz? 28Zostawiła więc kobieta swój dzban i poszła do miasta, i powiedziała ludziom: 29Chodźcie, zobaczcie człowieka, który powiedział mi wszystko, cokolwiek[27] uczyniłam, czy to nie jest Mesjasz? 30Wyszli więc z miasta i przyszli do Niego. 31A w tym czasie[28] prosili Go uczniowie, mówiąc: Rabbi! Jedz. 32A On powiedział im: Ja mam pokarm do jedzenia, którego wy nie znacie. 33Mówili więc uczniowie do siebie nawzajem: Czy ktoś przyniósł Mu jeść? 34Jezus powiedział im: Moim pokarmem jest czynić[29] wolę Tego, który mnie posłał i wypełnić[30] Jego dzieło. 35Czy nie wy mówicie: Jeszcze cztery miesiące, a nadejdzie żniwo? Otóż, mówię wam, podnieście swoje oczy i przypatrzcie się polom, że już są białe, gotowe do żniwa. 36A żniwiarz, odbiera zapłatę i zbiera plon do[31] życia wiecznego, aby i ten, który sieje, radował się razem z tym, który żnie. 37Albowiem prawdziwe jest to słowo, że kto inny sieje, a kto inny żnie. 38Ja was posłałem żąć to, nad czym wy się nie trudziliście[32]; inni się trudzili, a wy korzystacie[33] z ich trudu. 39A wielu Samarytan z tego miasta uwierzyło w Niego dzięki słowu kobiety, która świadczyła: Powiedział mi wszystko, cokolwiek[34] uczyniłam. 40Gdy więc przyszli do Niego Samarytanie, prosili[35] Go, aby u nich pozostał; i pozostał tam dwa dni. 41I wielu więcej z nich uwierzyło dzięki Jego słowu; 42Lecz także tej kobiecie mówili: Już nie dzięki twojemu opowiadaniu[36] wierzymy; sami bowiem słyszeliśmy i wiemy, że Ten jest prawdziwie Zbawicielem świata – Mesjasz[37]. 43A po dwóch dniach wyszedł stamtąd i odszedł do Galilei. 44Bowiem sam Jezus zaświadczył, że prorok we własnej ojczyźnie nie ma poważania[38]. 45Gdy więc przyszedł do Galilei, przyjęli Go Galilejczycy, widząc wszystko, co czynił w czasie święta w Jerozolimie; i oni bowiem przybyli na święto. 46Przyszedł więc Jezus ponownie do Kany Galilejskiej, gdzie uczynił z wody wino. A był w Kafarnaum pewien dworzanin królewski, którego syn chorował[39]. 47Ten, gdy usłyszał, że Jezus przybywa z Judei do Galilei, poszedł do Niego i prosił Go, aby zszedł[40] i uzdrowił[41] jego syna; bo bliski był śmierci. 48I Jezus powiedział do niego: Jeśli nie ujrzycie znaków i cudów – nie uwierzycie. 49Dworzanin królewski[42] powiedział do Niego: Panie! Zejdź, zanim umrze moje dzieciątko[43]. 50Jezus powiedział mu: Idź, syn twój żyje. I uwierzył ów człowiek słowu, które mu powiedział Jezus, i poszedł. 51A gdy już schodził, spotkali go jego słudzy i oznajmili, mówiąc: Chłopiec twój żyje. 52Wtedy zapytał ich o godzinę, w której poczuł się lepiej, i powiedzieli mu: Wczoraj o godzinie siódmej opuściła go gorączka. 53Poznał więc ojciec, że było to o tej godzinie, o której mu Jezus powiedział: Syn twój żyje. I uwierzył on i cały jego dom. 54To kolejny, drugi cudowny znak[44], który Jezus uczynił, gdy przyszedł z ziemi judzkiej do Galilei.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19

W Chrystusie

Ku uwielbieniu chwalebnej łaski swojej, którą nas obdarzył w Umiłowanym.
Efez 1:6

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Feliks jest jednym z tylko trzech ludzi w Biblii, których imiona zaczynają się na literę F: Feliks (Dz 23:24, Dz 23:26, Dz 24:22, Dz 24:24-25, Dz 24:27, Dz 25:14), Fortunat (I Kor 16:17) i Festus (Dz 24:27).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Lecz jak wysoko jest niebo nad ziemią, Tak wielka jest dobroć jego dla tych, którzy się go boją. Jak daleko jest wschód od zachodu, Tak oddalił od nas występki nasze. Jak się lituje ojciec nad dziećmi, Tak się lituje Pan nad tymi, którzy się go boją,
Ps 103:11-13


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić