Nowa Biblia Gdańska
Księga: Przypowieści spisane przez Salomona 29:13
29:1

Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
29:2

Gdy mnożą się sprawiedliwi – lud się cieszy; a kiedy panuje niegodziwy – lud wzdycha.
29:3

Kto miłuje mądrość – sprawia radość swojemu ojcu; a kto się ugania za nierządnicami – trwoni mienie.
29:4

Król utwierdza kraj sprawiedliwością; a kto mnoży podatki – ten go niszczy.
29:5

Człowiek, który schlebia swojemu bliźniemu – rozpościera sieć przed jego stopami.
29:6

W występku niecnego człowieka kryją się sidła dla niego; a sprawiedliwy może się weselić i radować.
29:7

Sprawiedliwy zapoznaje się ze sprawą biednych; niegodziwy nie zasięga o tym wiadomości.
29:8

Mężowie szyderstwa rozdmuchują w mieście namiętności; jednak mędrcy uśmierzają rozjątrzenie.
29:9

Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
29:10

Ludzie żądni krwi nienawidzą uczciwego; a prawi troszczą się o jego życie.
29:11

Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
29:12

Kiedy władca zwraca uwagę na słowa kłamstwa – wszyscy jego słudzy stają się niegodziwi.
29:13

Biedny i wyzyskiwacz się stykają; oczy obydwu oświeca WIEKUISTY.
29:14

Król, który biednym wiernie wymierza sprawiedliwość – tego tron ostoi się na długi czas.
29:15

Rózga i napomnienie daje mądrość, a rozpasany chłopiec hańbi swoją matkę.
29:16

Kiedy mnożą się niegodziwi – mnoży się występek; lecz sprawiedliwi ujrzą ich upadek.
29:17

Karć twojego syna, a użyczy ci pokoju oraz da rozkosz twojej duszy.
29:18

Lud rozprzęga się w braku proroctwa; ale szczęśliwy ten, co przestrzega Prawa.
29:19

Sługa nie daje się poprawić słowami, bo chociaż je zrozumie – nie zastosuje się do nich.
29:20

Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
29:21

Jeśli ktoś rozpieszcza od młodości swojego sługę – to ten stanie się ostatecznie darmozjadem.
29:22

Człowiek pochopny do gniewu - wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
29:23

Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
29:24

Kto otrzymuje udział od złodzieja – nienawidzi własnego życia; słyszy on klątwę
[1] – ale go nie wyjawia.
29:25

Strach przed ludźmi prowadzi do zguby; lecz kto zaufał WIEKUISTEMU – ten znajdzie obronę.
29:26

Wielu szuka oblicza władcy, ale sąd każdego przychodzi od WIEKUISTEGO.
29:27

Zgrozą dla sprawiedliwych jest człowiek bezprawia, a zgrozą dla niegodziwca – ten, który postępuje poprawnie.