Nowa Biblia GdańskaKsięga: Przypowieści spisane przez Salomona 25:18 ...
25:1
Oto również przysłowia Salomona, które spisali mężowie Chiskjasza, judzkiego króla.
25:2
Chwałą Boga jest rzecz zataić, lecz chwałą króla rzecz zbadać.
25:3
Niebo wzwyż – ziemia w głąb, i serce królów niezbadane.
25:4
Niech wydzielą się żużle ze srebra, a złotnikowi uda się naczynie.
25:5
Niech usuną niegodziwych sprzed oblicza króla, a jego tron utrwali się sprawiedliwością.
25:6
Nie pysznij się wobec króla i nie stawaj na miejscu wielkich.
25:7
Bowiem lepiej, aby ci powiedziano: Posuń się wyżej! Niż by cię poniżono przed znakomitym dlatego, że się podniosły twoje oczy.
25:8
Nie występuj skwapliwie w sporze; bo co poczniesz, gdy cię zawstydzi twój przeciwnik?
25:9
Prowadź twój spór z bliźnim, lecz cudzej tajemnicy nie zdradzaj;
25:10
Aby cię nie lżył ten, co to usłyszy i twoja niesława nigdy by nie ustała.
25:11
Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności.
25:12
Jak złoty kolczyk z błyszczącym klejnotem – tak mądry mówca wobec uważnego ucha.
25:13
Jak śnieżny chłód w porze żniwa – tak posłaniec wierny swoim mocodawcom; orzeźwia on duszę swego pana.
25:14
Jak chmury, wiatr i brak deszczu - tak człowiek, który się chełpi zwodniczym
[1] darem.
25:15
Książę daje się ugiąć cierpliwością; a łagodny język kruszy kości.
25:16
Jeśli znalazłeś miód – spożywaj go pod dostatkiem, lecz abyś się nim nie przejadł i znowu go nie zwrócił.
25:17
W domu twojego przyjaciela rzadziej stawiaj nogę, aby się tobą nie przesycił i cię nie znienawidził.
25:18
Młotem, mieczem i ostrą strzałą – takim jest człowiek, co składa fałszywe świadectwo przeciw bliźniemu.
25:19
Spróchniałym zębem i chwiejną nogą – takim jest poleganie na zdrajcy w dzień niedoli.
25:20
Ten, kto wyśpiewuje pieśni znękanemu sercu jest jak zdejmujący szaty w chłodnym dniu i lejący ocet na ług.
25:21
Jeśli twój nieprzyjaciel łaknie – nakarm go chlebem; jeśli pragnie – napój go wodą.
25:22
Wtedy zgarniasz płonące głownie na jego głowę; zaś tobie zapłaci WIEKUISTY.
25:23
Wiatr północny sprowadza deszcz, a zasępione twarze – uszczypliwe mowy.
25:24
Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż ze swarliwą kobietą we wspólnym domu.
25:25
Zimną wodą dla spragnionej duszy jest pomyślna wieść z dalekiej ziemi.
25:26
Jak mętne źródło i zepsuta krynica – tak sprawiedliwy, który się ugina wobec niegodziwego.
25:27
Niezdrowe jest zbytnie objadanie się miodem, a zbyt natężone poszukiwanie sławy – niesławą.
25:28
Człowiek nie mający hamulca dla swego ducha jest jak otwarte miasto, pozbawione już muru.