Nowa Biblia GdańskaKsięga Psalmów 50:1 ...
50:1
Psalm Asafa. Bóg nad istotami boskimi, WIEKUISTY przemawia i wzywa ziemię od wschodu słońca do jego zachodu.
50:2
Bóg, pełen wspaniałości, zajaśniał z Cyonu,
50:3
Nadchodzi nasz Bóg oraz nie będzie milczał; przed Nim ogień, a wokół Niego wielce potężny wicher.
50:4
Z wysoka przyzywa niebiosa i ziemię na sąd swojego ludu.
50:5
Zgromadźcie Moich pobożnych, którzy ze Mną zawarli Przymierze przy ofierze.
50:6
Niebiosa zaświadczyły o Jego sprawiedliwości, że sam Bóg jest sędzią. Sela.
50:7
Słuchaj Mój ludu, bo przemawiam; Israelu, bo świadczę przeciw tobie; Bogiem, Ja twoim prawdziwym Bogiem.
50:8
Rozprawiam się z tobą nie z powodu twych ofiar, ani nie z powodu twoich całopaleń, które są ustawicznie przede Mną.
50:9
Nie wezmę z twojego domu cielca, ani kozłów z twojej zagrody.
50:10
Bowiem Moim jest wszelki leśny zwierz i bydło na gór tysiącach.
50:11
Znam całe ptactwo na wysokościach, a i dziczyzna pól jest Moja.
50:12
Gdybym łaknął, nie powiedziałbym tobie; bo Moim jest przecież świat i wszystko, co go napełnia.
50:13
Czyż jadam mięso byków, albo pijam krew kozłów?
50:14
Ofiaruj Panu dziękczynienia; Najwyższemu spełnij twe śluby.
50:15
Także wezwij Mnie w dzień niedoli; wtedy cię ocalę, a ty Mnie uczcisz.
50:16
Zaś do niegodziwca Bóg mówi: Czemu liczysz Moje ustawy oraz bierzesz Moje Przymierze na twe usta?
50:17
Przecież ty nie cierpisz napomnienia, Moje słowa rzucasz za siebie.
50:18
Kiedy widzisz złodzieja, to się z nim bratasz; także z cudzołożnikami jest twa spółka.
50:19
Twoje usta rozpuszczasz na złe, a twój język układa
[1] zdradę.
50:20
Zasiadasz i mówisz przeciwko twemu bratu, a na syna twej matki rzucasz zniewagę.
50:21
To czyniłeś - a Ja milczałem; wtedy wyobrażałeś sobie, że będę taki jak ty; ale rozprawię się z tobą i stawię to przed twe oczy.
50:22
Zrozumiejcie, niepomni Boga, bym was kiedyś nie schwytał, a wtedy nikt nie ocali.
50:23
Kto Mi ofiaruje dziękczynienie - uczci Mnie; kto uważa na drogę - temu wskażę zbawienie Boga.