Nawigacja

Nowa Biblia Gdańska
Księga Jeremjasza 20:1

20:1

Jednak gdy Paszchur, syn Immera^[1], kapłana, który był naczelnym nadzorcą w Domu WIEKUISTEGO, usłyszał Jeremjasza prorokującego te słowa,

Przypisy

[1]

Według Cylkowa kapłani byli podzieleni na 24 klasy. Immer stał na czele 16 klasy.

20:2

Paszchur obił proroka Jeremjasza oraz osadził go w więzieniu^[1], które było w górnej^[2] bramie Binjamina, przy Domu WIEKUISTEGO.

Przypisy

[1]

Także: drewniany blok.
[2]

Górna brama Świątyni, prowadząca do bramy Binjamina.

20:3

A nazajutrz, gdy Paszchur wypuścił z bloku Jeremjasza, stało się, że Jeremjasz do niego powiedział: WIEKUISTY nazwał twoje imię nie „Paszchur”^[1] - lecz „Magor misabib” – „Strach dokoła”!

Przypisy

[1]

Co znaczy: Wielce możny.

20:4

Gdyż tak mówi WIEKUISTY: Oto oddaję ciebie i wszystkich twoich przyjaciół strachowi; padną od miecza swoich wrogów, a twe oczy będą to oglądały. Całą też Judę wydam w moc króla Babelu, więc uprowadzi ich do Babelu i pozabija ich mieczem.

20:5

Wydam całe mienie tego miasta, cały jego dorobek, wszystkie jego kosztowności; dam w moc ich wrogów wszystkie skarby królów Judy, więc je zagrabią, zabiorą oraz sprowadzą do Babelu.

20:6

Ty też Paszchurze oraz wszyscy zamieszkali w twoim domu, pójdziecie w niewolę. Przyjdziesz do Babelu, tam umrzesz i tam będziesz pochowany; ty i wszyscy twoi przyjaciele, którym kłamliwie prorokowałeś.

20:7

Ty mnie namawiałeś, WIEKUISTY, więc dałem się namówić, przezwyciężyłeś mnie i przemogłeś; dlatego stałem się ustawicznym pośmiewiskiem - każdy mi urąga.

20:8

Ile razy zaczynam mówić - muszę krzyczeć, utyskiwać nad krzywdą i przemocą; tak słowo WIEKUISTEGO stało mi się ku pohańbieniu i na ustawiczne szyderstwo.

20:9

A kiedy pomyślałem: Nie wspomnę o Nim, ani w Jego Imieniu nie będę więcej mówił - wtedy to było w moim sercu jak płonący, tłumiony w moich członkach ogień; usiłowałem go powstrzymać, ale nie mogłem.

20:10

Tak, słyszałem pomruk tłumu, zbiegowiska dokoła: ”Wydajcie go!”^[1] i „wydajmy go!”^[2] Nawet wszyscy ludzie mi zaprzyjaźnieni, czyhają na mój upadek. „Może da się skusić, zatem go zwyciężymy oraz wywrzemy na nim naszą pomstę!”.

Przypisy