Nowa Biblia Gdańska
Księga Estery 6:1
Tej nocy odbiegł od króla sen. Zatem rozkazał, aby przyniesiono księgę pamiętników - Dziejowe Roczniki, oraz czytano je przed królem.
A znalazła się tam wzmianka o tym, jak Mardechaj doniósł o Bigtanie i Teresie - dwóch królewskich dworzanach , którzy zaplanowali się targnąć na króla Ahaswerosa.
Zatem król się zapytał: Jakie odznaczenie i wyróżnienie dano za to Mardechajowi? A usługujący mu słudzy królewscy odpowiedzieli, mówiąc: Nic mu za to nie uczyniono.
Potem król zapytał: Kto stoi na dziedzińcu? A Haman właśnie przybył do wewnętrznego dziedzińca królewskiego w celu uproszenia króla, by Mardechaja powieszono na szubienicy, którą dla niego przygotował.
Zatem słudzy królewscy mu odpowiedzieli: Oto na dziedzińcu stoi Haman. A król rozkazał: Niech wejdzie.
Zaś gdy Haman wszedł, król go zapytał: Co należy uczynić mężowi, którego król pragnie uczcić? Więc Haman pomyślał w swoim sercu: Kogo by król więcej niż mnie pragnął uczcić?
Niech wezmą królewską szatę, którą był przyodziany król oraz rumaka, którego król dosiadał i na którego głowie umieszczono królewski diadem[1].
Przypisy
- [1]Inni: Tę szatę i tego rumaka, których król używał podczas swojej koronacji.
Niech szatę oraz tego rumaka dadzą jednemu spośród najprzedniejszych naczelników - z królewskich książąt, aby ubrano w nią tego męża, którego król pragnie uczcić; i niech go na tym rumaku oprowadzają po placu miejskim oraz przed nim wołają: Tak się dzieje mężowi, którego król pragnie uczcić.
Więc król powiedział do Hamana: Czym prędzej weźmiesz taką szatę oraz rumaka - jak powiedziałeś i uczynisz tak Judejczykowi Mardechajowi, który przesiaduje w bramie królewskiej. Nie zaniedbaj nic ze wszystkiego, co powiedziałeś.
Dlatego Haman wziął szatę, rumaka i ubrał w nią Mardechaja. Oprowadzał go także po placu miejskim i przed nim wołał: Tak się dzieje mężowi, którego król pragnie uczcić.
Potem Mardechaj wrócił do bramy królewskiej, zaś Haman - smutny oraz z nakrytą głową[1] - pognał szybko do domu.
Przypisy
- [1]Nakryta głowa jest oznaką smutku i żałoby; patrz: 2 Samuela 15,30; Jeremiasza 14,4.
I Haman opowiedział wszystko, co go spotkało, swojej żonie Zeresie oraz gronu swoich przyjaciół. Wtedy jego mędrcy i jego żona Zeresz powiedzieli do niego: Jeśli Mardechaj, przed którego obliczem zacząłeś upadać, jest z rodu Judejczyków - nie dasz mu rady, lecz przed nim ostatecznie upadniesz.
Kiedy jeszcze tak z nim mówili, przybyli podkomorzy królewscy, aby szybko sprowadzić Hamana na ucztę, którą przygotowała Estera.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?