Nowa Biblia Gdańska
Księga: IV Księga Mojżesza 31:47
Więc Mojżesz powiedział do ludu, mówiąc: Uzbrójcie spośród siebie ludzi na wojnę, aby szli przeciwko Midjanitom i wywarli pomstę WIEKUISTEGO na Midjanitach.
Zatem wydzielono z tysięcy Israela, po tysiącu z pokolenia - dwanaście tysięcy uzbrojonych do boju.
Po tysiącu z każdego pokolenia wyprawił ich Mojżesz na wojnę; ich oraz Pinchasa, syna kapłana wojskowego Elazara, a w jego ręku święte przybory oraz trąby na trwogę.
Po czym napadli na Midjanitów, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi oraz zabili wszystkich mężczyzn.
Między poległymi zabili też królów Midjanu: Ewiego, Rekema, Cura, Chura i Rebę - pięciu królów Midjanu; zabili także mieczem Bileama, syna Beora.
I synowie Israela zabrali w niewolę midjańskie kobiety, ich dzieci, całe bydło i wszystkie stada, oraz złupili cały ich dobytek.
Potem sprowadzili jeńców, zdobycz i łupy do Mojżesza, do kapłana Elazara oraz do zboru synów Israela, do obozu na równinach Moabu, które są nad Jardenem jerychońskim.
Ale Mojżesz się rozgniewał na dowódców wojska - tysięczników i setników, którzy wrócili z wojennej wyprawy.
Przecież to one były przeznaczone za sprawą Bileama dla synów Israela, by ich skłonić do odstępstwa od WIEKUISTEGO na rzecz Peora, z czego wynikła klęska w zborze WIEKUISTEGO.
Dlatego teraz pozabijajcie każdego chłopca spośród dzieci oraz zabijajcie każdą niewiastę, która poznała męża na męskim łożu!
Wszystkie jednak dzieci płci żeńskiej, które nie poznały męskiego łoża - zostawcie dla siebie przy życiu.
Zaś wy obozujcie poza obozem przez siedem dni; każdy, kto zabił człowieka oraz każdy, kto dotknął się poległego. Oczyśćcie się trzeciego dnia i siódmego dnia, wy oraz wasi jeńcy.
Oczyśćcie też każdą szatę, każdą skórzaną rzecz, każdy wyrób z koziej sierści i każde drewniane naczynie.
A kapłan Elazar powiedział do wojowników, którzy wyszli na wojnę: Oto ustawa prawna, którą WIEKUISTY nakazał Mojżeszowi:
Wszystko, co przechodzi przez ogień - przeprowadźcie przez ogień, a będzie czyste; jednak musi być oczyszczone także wodą oczyszczającą. Zaś wszystko, co nie przechodzi przez ogień - przeprowadźcie przez wodę.
Siódmego dnia wypierzcie też swoje szaty oraz się oczyśćcie, a następnie możecie wejść do obozu.
Zbierz zastęp całej pojmanej zdobyczy z ludzi i bydła – ty, kapłan Elazar oraz naczelnicy rodów w zborze.
Potem rozdziel tę zdobycz na pół, pomiędzy czynnych na wojnie, którzy przystępowali do boju, oraz pomiędzy cały zbór.
I pobierzesz dział WIEKUISTEGO: Od wojowników, którzy przystępowali do boju - po jednej duszy z pięciuset, tak z ludzi, jak i z rogacizny, z osłów, i z trzód.
Zaś z połowy synów Israela weźmiesz po jednym z pięćdziesięciu - z ludzi, z rogacizny, z osłów, z trzód i z wszelkiego domowego bydła - i oddasz to Lewitom, którzy trzymają straż przy Przybytku WIEKUISTEGO.
A było tej zdobyczy z pozostałości łupów, które zagrabił lud wojenny: Sześćset siedemdziesiąt pięć tysięcy owiec,
A dusz ludzkich - kobiet, które nie poznały męskiego łoża - wszystkich dusz trzydzieści dwa tysiące.
Tak więc połowa była jako udział tych, którzy przystąpili do boju - trzysta trzydzieści siedem tysięcy pięćset owiec;
Zaś osłów - trzydzieści tysięcy pięćset; a z nich podatek dla WIEKUISTEGO to sześćdziesiąt jeden.
Zaś dusz ludzkich - szesnaście tysięcy; a z nich podatek dla WIEKUISTEGO to trzydzieści dwie dusze[1].
Przypisy
- [1]Także: osoby.
I Mojżesz oddał ten udział, czyli daninę dla WIEKUISTEGO - Elazarowi, kapłanowi, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi.
I Mojżesz wziął z tej połowy należącej do synów Israela po jednym z pięćdziesięciu - z ludzi i z bydła - i oddał to Lewitom, co trzymali straż przy Przybytku WIEKUISTEGO, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi.
I powiedzieli do Mojżesza: Twoi słudzy zliczyli zastęp powierzonych nam wojowników, a nie ubyło z nich nikogo.
Więc przynosimy na ofiarę dla WIEKUISTEGO co każdy zdobył: Złote naczynia, łańcuszki[1] i naramienniki, pierścienie, zausznice i naszyjniki, w celu rozgrzeszenia przed WIEKUISTYM naszych dusz.
Przypisy
- [1]Od hebrajskiego słowa - kroczyć. Używane przez kobiety łańcuszki do nóg, pobrzękujące przy chodzeniu.
A wszystkiego złota - daniny, którą złożyli WIEKUISTEMU od tysiączników i od setników było szesnaście tysięcy siedemset pięćdziesiąt szekli.
Zatem Mojżesz wziął wraz z kapłanem Elazarem owo złoto od tysiączników i setników, po czym je wnieśli do Przybytku Zboru, jako pamiątkę synów Israela przed WIEKUISTYM.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?