1Nadto WIEKUISTY oświadczył Mojżeszowi, mówiąc: 2Pomścij krzywdę synów Israela od Midjanitów, po czym będziesz przyłączony do swego ludu. 3Więc Mojżesz powiedział do ludu, mówiąc: Uzbrójcie spośród siebie ludzi na wojnę, aby szli przeciwko Midjanitom i wywarli pomstę WIEKUISTEGO na Midjanitach. 4Wyślecie na wojnę po tysiącu z pokolenia, ze wszystkich pokoleń Israela. 5Zatem wydzielono z tysięcy Israela, po tysiącu z pokolenia - dwanaście tysięcy uzbrojonych do boju. 6Po tysiącu z każdego pokolenia wyprawił ich Mojżesz na wojnę; ich oraz Pinchasa, syna kapłana wojskowego Elazara, a w jego ręku święte przybory oraz trąby na trwogę. 7Po czym napadli na Midjanitów, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi oraz zabili wszystkich mężczyzn. 8Między poległymi zabili też królów Midjanu: Ewiego, Rekema, Cura, Chura i Rebę - pięciu królów Midjanu; zabili także mieczem Bileama, syna Beora. 9I synowie Israela zabrali w niewolę midjańskie kobiety, ich dzieci, całe bydło i wszystkie stada, oraz złupili cały ich dobytek. 10Nadto popalili ogniem wszystkie miasta w ich posiadłościach oraz wszystkie ich zamki. 11Wraz z bydłem i ludźmi zabrali też wszystkie łupy oraz wszelką zdobycz. 12Potem sprowadzili jeńców, zdobycz i łupy do Mojżesza, do kapłana Elazara oraz do zboru synów Israela, do obozu na równinach Moabu, które są nad Jardenem jerychońskim. 13Więc Mojżesz, kapłan Elazar i wszyscy naczelnicy zboru wyszli poza obóz na ich spotkanie. 14Ale Mojżesz się rozgniewał na dowódców wojska - tysięczników i setników, którzy wrócili z wojennej wyprawy. 15I Mojżesz do nich powiedział: Zostawiliście przy życiu wszystkie kobiety? 16Przecież to one były przeznaczone za sprawą Bileama dla synów Israela, by ich skłonić do odstępstwa od WIEKUISTEGO na rzecz Peora, z czego wynikła klęska w zborze WIEKUISTEGO. 17Dlatego teraz pozabijajcie każdego chłopca spośród dzieci oraz zabijajcie każdą niewiastę, która poznała męża na męskim łożu! 18Wszystkie jednak dzieci płci żeńskiej, które nie poznały męskiego łoża - zostawcie dla siebie przy życiu. 19Zaś wy obozujcie poza obozem przez siedem dni; każdy, kto zabił człowieka oraz każdy, kto dotknął się poległego. Oczyśćcie się trzeciego dnia i siódmego dnia, wy oraz wasi jeńcy. 20Oczyśćcie też każdą szatę, każdą skórzaną rzecz, każdy wyrób z koziej sierści i każde drewniane naczynie. 21A kapłan Elazar powiedział do wojowników, którzy wyszli na wojnę: Oto ustawa prawna, którą WIEKUISTY nakazał Mojżeszowi: 22Złoto, srebro, miedź, żelazo, cynę i ołów, 23Wszystko, co przechodzi przez ogień - przeprowadźcie przez ogień, a będzie czyste; jednak musi być oczyszczone także wodą oczyszczającą. Zaś wszystko, co nie przechodzi przez ogień - przeprowadźcie przez wodę. 24Siódmego dnia wypierzcie też swoje szaty oraz się oczyśćcie, a następnie możecie wejść do obozu. 25Nadto WIEKUISTY oświadczył Mojżeszowi, mówiąc: 26Zbierz zastęp całej pojmanej zdobyczy z ludzi i bydła – ty, kapłan Elazar oraz naczelnicy rodów w zborze. 27Potem rozdziel tę zdobycz na pół, pomiędzy czynnych na wojnie, którzy przystępowali do boju, oraz pomiędzy cały zbór. 28I pobierzesz dział WIEKUISTEGO: Od wojowników, którzy przystępowali do boju - po jednej duszy z pięciuset, tak z ludzi, jak i z rogacizny, z osłów, i z trzód. 29Weźmiecie to z ich połowy, jako daninę dla WIEKUISTEGO, i oddasz to Elazarowi, kapłanowi. 30Zaś z połowy synów Israela weźmiesz po jednym z pięćdziesięciu - z ludzi, z rogacizny, z osłów, z trzód i z wszelkiego domowego bydła - i oddasz to Lewitom, którzy trzymają straż przy Przybytku WIEKUISTEGO. 31Zatem Mojżesz uczynił wraz z kapłanem Elazarem tak, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi. 32A było tej zdobyczy z pozostałości łupów, które zagrabił lud wojenny: Sześćset siedemdziesiąt pięć tysięcy owiec, 33Siedemdziesiąt dwa tysiące byków[1] , 34Sześćdziesiąt jeden tysięcy osłów, 35A dusz ludzkich - kobiet, które nie poznały męskiego łoża - wszystkich dusz trzydzieści dwa tysiące. 36Tak więc połowa była jako udział tych, którzy przystąpili do boju - trzysta trzydzieści siedem tysięcy pięćset owiec; 37A z owiec przypadł udział dla WIEKUISTEGO - sześćset siedemdziesiąt pięć. 38Zaś byków - trzydzieści sześć tysięcy; a z nich podatek dla WIEKUISTEGO to siedemdziesiąt dwa. 39Zaś osłów - trzydzieści tysięcy pięćset; a z nich podatek dla WIEKUISTEGO to sześćdziesiąt jeden. 40Zaś dusz ludzkich - szesnaście tysięcy; a z nich podatek dla WIEKUISTEGO to trzydzieści dwie dusze[1] . 41I Mojżesz oddał ten udział, czyli daninę dla WIEKUISTEGO - Elazarowi, kapłanowi, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi. 42A z połowy dla synów Israela, którą Mojżesz oddzielił od ludzi, którzy wyszli na wojnę, 43Na zbór przypadała następująca ilość: Trzysta trzydzieści siedem tysięcy pięćset owiec, 44Trzydzieści sześć tysięcy byków, 45Trzydzieści tysięcy pięćset osłów, 46Zaś dusz ludzkich szesnaście tysięcy. 47I Mojżesz wziął z tej połowy należącej do synów Israela po jednym z pięćdziesięciu - z ludzi i z bydła - i oddał to Lewitom, co trzymali straż przy Przybytku WIEKUISTEGO, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi. 48Potem podeszli do Mojżesza wodzowie tysięcy wojska – tysiącznicy oraz setnicy - 49I powiedzieli do Mojżesza: Twoi słudzy zliczyli zastęp powierzonych nam wojowników, a nie ubyło z nich nikogo. 50Więc przynosimy na ofiarę dla WIEKUISTEGO co każdy zdobył: Złote naczynia, łańcuszki[1] i naramienniki, pierścienie, zausznice i naszyjniki, w celu rozgrzeszenia przed WIEKUISTYM naszych dusz. 51Więc Mojżesz oraz kapłan Elazar przyjął od nich to złoto oraz wszelkie wyrobione naczynie. 52A wszystkiego złota - daniny, którą złożyli WIEKUISTEMU od tysiączników i od setników było szesnaście tysięcy siedemset pięćdziesiąt szekli. 53Zaś szeregowi grabili każdy dla siebie. 54Zatem Mojżesz wziął wraz z kapłanem Elazarem owo złoto od tysiączników i setników, po czym je wnieśli do Przybytku Zboru, jako pamiątkę synów Israela przed WIEKUISTYM.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?