Nowa Biblia Gdańska
Księga: 2 Księga Królów 24:4
Za jego dni nadciągnął król babiloński Nabukadnecar[1] i Jojakim na trzy lata został jego lennikiem; jednak potem znowu od niego się wyrwał.
Przypisy
- [1]605 – 562 p.n.e.
Wtedy WIEKUISTY wysłał na niego hufce Kasdejczyków[1], hufce Aramejczyków, hufce Moabitów i hufce Ammonitów; wysłał je przeciw Judzie, aby go zniszczyli, według słowa WIEKUISTEGO, które wypowiedział przez swoje sługi - proroków.
Przypisy
- [1]Spolszczone: Chaldejczyków.
Przypadło to na Judę tylko z wypowiedzi WIEKUISTEGO, by go usunąć sprzed Swojego oblicza z powodu grzechu Menaszy oraz wszystkiego, co uczynił.
Nadto z powodu niewinnej krwi, którą wylał i tą niewinną krwią napełnił Jeruszalaim – tego WIEKUISTY nie chciał odpuścić!
A co do innych spraw Jojakima i wszystkiego, czego dokonał, to przecież napisano w Księdze Dziejów Królów Judzkich.
Zaś władca Micraimu już więcej nie wyruszył ze swego kraju, bowiem król babiloński zdobył wszystko, co należało do micraimskiego władcy; od micraimskiego strumienia – aż do rzeki Frat.
Jojachin, gdy objął rządy, miał osiemnaście lat, a panował w Jeruszalaim trzy miesiące. Imię jego matki to Nechuszta, córka Elnatana z Jeruszalaim.
Owego czasu nadciągnęli przeciw Jeruszalaim słudzy babilońskiego króla Nabukadnecara i miasto poległo przy oblężeniu.
Kiedy król babiloński Nabukadnecar uderzył na miasto[1], podczas gdy jego słudzy je oblegali,
Przypisy
- [1]Jerozolima została zdobyta w roku 597 p.n.e.
Do króla babilońskiego wyszedł król judzki Jojachin; on, wraz ze swą matką, sługami, książętami oraz swoimi dworzanami. I tak, ósmego roku swojego panowania, król babiloński go zabrał.
Nadto uprowadził stamtąd wszystkie skarby Przybytku WIEKUISTEGO, skarby pałacu królewskiego oraz rozbił wszystkie złote naczynia, które dla Przybytku WIEKUISTEGO wykonał król israelski Salomon – jak zapowiedział WIEKUISTY.
Nadto uprowadził do niewoli całe Jeruszalaim, wszystkich przełożonych i całe dzielne rycerstwo, w liczbie dziesięciu tysięcy, wszystkich płatnerzy[1] oraz fortecznych majstrów[2]. Nie pozostał nikt, oprócz najbiedniejszej ludności kraju.
Przypisy
- [1]Rzemieślników trudniących się wyrobem broni.
- [2]W liczbie deportowanych znajdował się też Mordechaj; patrz: Estery 2,6.
Zatem uprowadził Jojachina do Babelu; również z Jeruszalaim uprowadził w niewolę do Babilonu matkę króla, królewskie żony, jego dworzan oraz najznamienitszych kraju.
Także wszystkich wojskowych ludzi - w liczbie siedmiu tysięcy, płatnerzy oraz fortecznych majstrów - w liczbie tysiąca; tak król babiloński uprowadził w niewolę do Babelu wszystkich zdatnych do boju.
Potem król babiloński, zamiast niego ogłosił królem Matanję, jego stryja[1], oraz zmienił jego imię na Cydkjasz.
Przypisy
- [1]Matanja był synem Jozjasza, bratem Jojakima i stryjem uprowadzonego do niewoli Jojachina.
Cydkjasz, gdy objął rządy, miał dwadzieścia jeden lat, a panował w Jeruszalaim jedenaście lat. Zaś imię jego matki to Chamutal, córka Jeremjasza z Libny.
Działo się tak na skutek gniewu WIEKUISTEGO przeciw Jeruszalaim i przeciw Judzie, aż je odrzucił sprzed Swojego oblicza. Lecz Cydkjasz zbuntował się przeciwko królowi babilońskiemu.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?