1Te są sądy, które im przełożysz: 2Jeśli kupisz niewolnika Hebrejczyka, będzieć służył sześć lat, siódmego odejdzie wolny darmo. 3Z jaką by suknią wszedł, z taką niech wynidzie. Jeśli mając żonę, i żona wespół wynidzie. 4A jeśliby PAN jego dał mu żonę i urodziłaby syny i córki, niewiasta i dzieci jej będą Pana jego, a sam wynidzie z odzieniem swoim. [komentarz AS: używanie określenia PAN jako substytutu tetragramu JHWH bywa mylące. W tym wersecie chodzi przecież o człowieka, nie o Boga] 5Jeśliby rzekł niewolnik: Miłuję Pana mego i żonę, i dzieci, nie wynidę wolnym, 6stawi go Pan przed bogi i będzie przystawion do drzwi i podwojów, i przekole ucho jego szydłem, i będzie mu niewolnikiem na wieki. 7Jeśli kto przeda córkę swoję, żeby była sługą, nie wynidzie jako zwykły wychodzić niewolnice. 8Jeśli się nie spodoba oczom pana swego, któremu dana była, odprawi ją, a ludowi obcemu przedać nie będzie miał mocy, jeśli ją wzgardzi. 9Ale gdzie by ją synowi swemu poszlubił, wedle obyczaju córek uczyni jej. 10A jeśli mu drugą weźmie, opatrzy pannie wesele i szaty, i zapłaty wstydu nie odmówi. 11Jeśli trzech tych rzeczy nie uczyni, wynidzie darmo bez pieniędzy. 12Kto uderzy człowieka, chcąc zabić, niechaj śmiercią umrze. 13Ale kto by zdradą nie czyhał, ale go Bóg podał w ręce jego, naznaczę tobie miejsce, na które ma uciec. 14Jeśliby kto umyślnie zabił bliźniego swego i nasadziwszy się zdradą, od ołtarza mego oderwiesz go, aby umarł. 15Kto by uderzył ojca swego abo matkę, niech śmiercią umrze. 16Kto by ukradł człowieka a przedałby go, przekonany w występku, niechaj śmiercią umrze. 17Kto by złorzeczył ojcu swemu abo matce, śmiercią niechaj umrze. 18Jeśliby się zwadzili mężowie a uderzyłby jeden bliźniego swego kamieniem abo pięścią, a on by nie umarł, ale by leżał na łóżku: 19jeśliby wstał i chodziłby krom domu o lasce swojej, nie winien będzie, który by uderzył: wszakże tak, żeby roboty jego i nakłady na lekarze nagrodził. 20Kto by ubił niewolnika swego abo niewolnicę laską i umarliby w rękach jego, grzechu winien będzie. 21Ale jeśli przez jeden dzień abo dwa żyw zostanie, nie będzie podległy karaniu: bo za pieniądze jego jest. 22Jeśliby się powadzili mężowie a uderzyłby który niewiastę brzemienną, tak żeby poroniła, ale sama żywa została, podlęże szkodzie, ile by mąż niewiasty zażądał, a rozsądzcy osądzą. 23Ale gdzie by śmierć na nię zatym przyszła, odda duszę za duszę, 24oko za oko, ząb za ząb, rękę za rękę, nogę za nogę, 25sparzelinę za sparzelinę, ranę za ranę, siność za siność. 26Jeśliby kto uderzył w oko niewolnika swego abo niewolnicę i uczyniłby je jednookie, puści je wolno za oko, które wybił. 27Jeśliby też wybił ząb niewolnikowi abo niewolnicy swojej, tymże sposobem wolne je wypuści. 28Jeśliby wół rogiem ubódł męża abo niewiastę i umarliby, ukamionują go i nie będą jeść mięsa jego; pan też wołu nie będzie winien. 29Ale jeśliby wół był rogobodziec od wczorajszego i dziś trzeciego dnia i oświadczyli się przed panem jego, a on by go nie zawarł, i zabiłby męża abo niewiastę, tedy i wołu ukamionują, i pana jego zabiją. 30A jeśliby nadgrodę włożono nań, da za duszę swoje, cokolwiek zażądają. 31Syna też i córkę, jeśli rogiem uderzy, takiemuż dekretowi podlęże. 32Jeśli się na niewolnika i niewolnicę rzuci, trzydzieści syklów srebra da Panu, a wół ukamionowan będzie. 33Jeśliby kto otworzył studnię i wykopał, a nie nakryłby jej, a wpadłby w nię wół abo osieł, 34pan studnie odda zapłatę bydląt, a co zdechło, jego będzie. 35Jeśliby wół cudzy zranił wołu czyjego, a on by zdechł, przedadzą wołu żywego i rozdzielą zapłatę, a mięso martwego między się podzielą. 36Ale jeśli wiedział, że wół był rogobodźcą od wczorajszego i dziś trzeciego dnia, a nie strzegł go Pan jego, odda wołu za wołu, a mięso weźmie całe.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?