Wyszukiwanie
1I ukazał mu się PAN w dolinie Mambre siedzącemu we drzwiach namiotu swego w samo gorąco dniowe. 2A gdy podniósł oczy swe, ukazali mu się trzej mężowie stojący blisko niego: które ujźrzawszy wybieżał przeciwko im ze drzwi namiotu i pokłonił się do ziemie. 3I rzekł: Panie, jeślim nalazł łaskę w oczach twoich, nie mijaj sługi twego, 4ale przyniosę troszkę wody, a umyjcie nogi wasze i odpoczyńcie pod drzewem. 5I przyniosę kęs chleba, i posilicie serce wasze, potym pójdziecie: dla tegoście bowiem zstąpili do sługi swego. A oni rzekli: Uczyń, jakoś rzekł. 6Pośpieszył się Abraham w namiot do Sary i rzekł jej: Spiesz się, trzy miarki światłej mąki rozczyń a naczyń podpłomyków. 7Sam też do bydła pobieżał i wziął stamtąd cielę młodziuchne i wyborne, i dał pacholęciu, który pospieszył i uwarzył je. 8Wziął też masła i mleka, i cielę, które był uwarzył, i położył przed nimi, a sam stał wedle nich pod drzewem. 9A gdy się najedli, rzekli do niego: Gdzie jest Sara, żona twoja? On odpowiedział: Oto w namiecie jest. 10Któremu rzekł: Wracając się przyjdę do ciebie o tym czasie, da li Bóg zdrowie, a Sara, żona twoja, będzie syna miała. Co usłyszawszy Sara, rozśmiała się za drzwiami namiotu. 11A byli oboje starzy i zeszłego wieku i już były ustały Sarze białogłowskie rzeczy. 12Która rozśmiała się potajemnie, mówiąc: Gdym się już zstarzała i pan mój jest stary, rozkoszy patrzyć będę? 13I rzekł PAN do Abrahama: Czemu się rozśmiała Sara mówiąc: Izaż prawdziwie porodzę babą będąc? 14Izali Bogu jest co trudnego? Jako się rzekło, wrócę się do ciebie o tymże czasie, da li Bóg zdrowie, i będzie miała Sara syna. 15Zaprzała Sara, mówiąc: Nie śmiałam się: bojaźnią przestraszona. A Pan: Nie jest, prawi, tak: aleś się śmiała. 16Gdy tedy wstali zonąd mężowie, obrócili oczy ku Sodomie, a Abraham szedł wespół prowadząc je. 17I rzekł PAN: Izali mogę zataić przed Abrahamem, co uczynię: 18ponieważ on ma być w lud wielki i siły mocnej, i BŁOGOSŁAWIONE BYDŹ MAJĄ w nim wszytkie narody ziemie? 19Wiem bowiem, iż rozkaże synom swoim i domowi swemu po sobie, aby strzegli drogi PANSKIEJ i czynili sąd i sprawiedliwość: aby przywiódł PAN dla Abrahama wszytko, co mówił do niego. 20Rzekł tedy PAN: Krzyk Sodomy i Gomory rozmnożył się i grzech ich zbytnie ociężał. 21Zstąpię i oglądam, jeśliż krzyk, który mię doszedł, skutkiem wypełnili, czy li nie tak jest, abym wiedział. 22I obrócili się zonąd, i poszli do Sodomy. Lecz Abraham jeszcze stał przed PANEM. 23I przystąpiwszy się rzekł: Izali zatracisz sprawiedliwego z niezbożnym? 24Jeśliż będzie pięćdziesiąt sprawiedliwych w mieście, zginąż społem? I nie przepuścisz miejscu onemu dla piącidziesiąt sprawiedliwych, jeśliż będą w nim? 25Niech to daleko będzie od ciebie, abyś tę rzecz uczynić miał i zabił sprawiedliwego z niezbożnym a żeby był sprawiedliwy jako i niezbożny. Nie twoja to: który sądzisz wszytkę ziemię, żadną miarą nie uczynisz sądu tego! 26I rzekł PAN do niego: Jeśli najdę w Sodomie pięćdziesiąt sprawiedliwych w samym mieście, odpuszczę wszytkiemu miejscu dla nich. 27A odpowiadając Abraham rzekł: Iżem raz począł, będę mówił do PANA mego, aczem proch i popiół. 28A jeśliby mniej piącią było sprawiedliwych niż pięćdziesiąt: czy zatracisz dla czterdziestu i piąci wszytko miasto? I rzekł: Nie zatracę, jeśli tam najdę czterdziestu piąci. 29Rzekł jeszcze do niego: A jeśli się tam najdą czterdzieści, co uczynisz? Odpowiedział: Nie zatracę dla czterdziestu. 30Rzekł: Nie gniewaj się, PANIE, proszę, jeśli przemówię. A jeśli się tam najdą trzydzieści? Odpowiedział: Nie uczynię, jeśli tam najdę trzydziestu. 31Rzekł: Gdyżem raz począł, będę mówił do Pana mego: A jeśli się tam najdą dwadzieścia. Odpowiedział: Nie zatracę dla dwudziestu. 32Proszę, rzekł, nie gniewaj się PANIE, jeśli jeszcze raz przerzekę: A jeśli się tam najdą dziesięć? Odpowiedział: Nie zatracę dla dziesiąci. 33I poszedł PAN, jako przestał mówić do Abrahama, a on się też wrócił na miejsce swoje.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł.
Rzym 5:8
Rzym 5:8
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Paweł używał słowa "łaska" w pierwszych 5 wersetach każdej księgi którą napisał.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?