Nawigacja

Biblia Jakuba Wujka
Księga Psalmów 27:7

27:1

Psalm Dawidowi, pierwej niżli był pomazany. PAN oświecenie moje i zbawienie moje, kogóż się będę bał? PAN obrońca żywota mego, kogóż się będę lękał?

27:2

Gdy się przybliżają na mię szkodnicy, aby żarli ciało moje: którzy mię trapią nieprzyjaciele moi, sami zemdleli i upadli.

27:3

Choćby stanęły przeciwko mnie wojska, nie będzie się bało serce moje. Choćby powstała przeciwko mnie bitwa, w tym ja nadzieję pokładać będę.

27:4

O jednę prosiłem PANA, tej szukać będę: abych mieszkał w domu PANSKIM po wszytkie dni żywota mego, abych patrzył na rozkosz PANSKĄ i nawiedzał kościół jego.

27:5

Abowiem skrył mię w przybytku swoim, we dni złe obronił mię w skrytości przybytku swego.

27:6

Na skale wywyższył mię, a teraz wywyższył głowę moję nad nieprzyjacioły memi. Obszedłem i ofiarowałem w przybytku jego ofiarę krzykliwą, będę śpiewał i Psalmy grał PANU.

27:7

Wysłuchaj, PANIE, głos mój, którym wołam do ciebie: smiłuj się nade mną a wysłuchaj mię.

27:8

Tobie rzekło serce moje, szukało cię oblicze moje, oblicza twego, PANIE, szukać będę.

27:9

Nie odwracaj oblicza twego ode mnie, nie odstępuj w gniewie od sługi twego. Bądź pomocnikiem moim, nie opuszczaj mię ani mię wzgardzaj, Boże, zbawicielu mój!