1Te są słowa przymierza, które PAN przykazał Mojżeszowi postanowić z synmi Izraelowymi w ziemi Moab: oprócz onego przymierza, które z nimi stanowił na Horeb. 2I zwołał Mojżesz wszytkiego Izraela, i rzekł do niego: Wyście widzieli wszytko, co czynił PAN przed wami w ziemi Egipskiej faraonowi i wszytkim sługom jego, i wszytkiej ziemi jego: 3pokusy wielkie, które widziały oczy twoje, znaki i cuda wielkie. 4I nie dał wam PAN serca rozumnego i oczu widzących, i uszu, które mogą słyszeć - aż do dnia dzisiejszego. 5Wiódł was przez czterdzieści lat po puszczy, a nie wytarły się szaty wasze ani buty nóg waszych nie popsowały się od starości. 6Chlebaście nie jedli, wina i sycery nie piliście, abyście wiedzieli, żem ja jest PAN Bóg wasz. 7I przyszliście na to miejsce, i wyjechał Sehon, król Hesebon, i Og, król Basan, zajeżdżając nam ku bitwie. I poraziliśmy je, 8i wzięliśmy ziemię ich, i daliśmy ją w osiadłość Rubenowi i Gadowi, i połowicy pokolenia Manasse. 9A tak strzeżcie słów przymierza tego i pełnicie je, abyście rozumieli wszystko, co czynicie. 10Wy dzisia stoicie wszyscy przed PANEM Bogiem waszym, książęta wasze i pokolenia, i starszy, i nauczyciele, i wszytek lud Izraelski, 11dziatki i żony wasze, i przychodzień, który z tobą mieszka w obozie, prócz tych, którzy drwa rąbią, i tych, którzy wodę noszą, 12abyś przeszedł w przymierzu PANA Boga twego i w przysiędze, którą dziś PAN Bóg twój stanowi z tobą, 13aby cię wystawił sobie za lud, a sam był Bogiem twoim, jakoć powiedział i jako przysiągł ojcom twoim, Abrahamowi, Izaakowi i Jakobowi. 14Ani wam samym ja to przymierze czynię i te przysięgi utwierdzam: 15ale wszytkim, którzy tu są i których nie masz. 16Wy bowiem wiecie, jakośmy mieszkali w ziemi Egipskiej i jakośmy przeszli przez pośrzodek narodów, przez które idąc 17widzieliście obrzydłości i smrody, to jest bałwany ich: drewno i kamień, srebro i złoto, które chwalili. 18By snadź nie był między wami mąż abo niewiasta, dom abo pokolenie, którego serce odwróciło się dziś od PANA Boga naszego, żeby szedł i służył bogom onych narodów i byłby między wami korzeń rodzący żółć i gorzkość. 19A gdyby usłyszał słowa tej przysięgi [i] błogosławiłby sobie w sercu swoim mówiąc: Pokój mi będzie i będę chodził w nieprawości serca mego, a niech strawi pijana pragnącą, 20a PAN niech mu nie odpuści: ale natenczas najwięcej niech się zapali gniew jego i zapalczywość przeciw onemu człowiekowi i niech usiędą na nim wszytkie przeklęctwa, które w tych Księgach są napisane, i niech wymaże PAN imię jego spod niebios, 21i wyniszczy go na zatracenie ze wszech pokoleń Izraelowych według przeklęctw, które się w Księgach zakonu i tego przymierza zamykają. 22I rzecze naród potomny i synowie, którzy się potym urodzą, i obcy, którzy z daleka przyjadą, widząc skarania tej ziemie i niemocy, któremi ją PAN utrapił, 23siarką i solną gorącością spaliwszy, tak żeby jej potym nie siano ani nic zielonego nie rodziła: na kształt wywrócenia Sodomy i Gomory, Adamy i Seboim, które wywrócił PAN w gniewie i w zapalczywości swojej. 24I rzeką wszyscy narodowie: Czemu tak PAN uczynił tej ziemi? Cóż to za gniew zapalczywości jego gwałtowny? 25I odpowiedzą: Iż opuścili przymierze PANSKIE, które uczynił z ojcy ich, kiedy je wywiódł z ziemie Egipskiej, 26i służyli cudzym bogom, i kłaniali się tym, których nie znali i którym nie byli dani, 27i dlatego się zapalił gniew PANSKI na tę ziemię, że przywiódł na nię wszytkie przeklęctwa, które w tych Księgach są napisane, 28i wyrzucił je z ziemie swej w gniewie i w zapalczywości, i rozgniewaniu wielkim, i porzucił je w cudzą ziemię, jako się dziś pokazuje. 29Tajemnice PANU Bogu naszemu, które są jawne nam i synom naszym aż na wieki, abyśmy czynili wszytkie słowa zakonu tego.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?