1Gdy tedy na cię przyda te wszytkie mowy, błogosławieństwo albo przeklęctwo, którem przełożył przed oczy twoje, a ruszony żalem serca twego między wszytkiemi narody, do których cię rozproszy PAN Bóg twój, 2i nawrócisz się do niego, i usłuchasz rozkazania jego, jako ja dziś przykazuję tobie, z synami twemi, ze wszytkiego serca twego i ze wszytkiej dusze twojej 3przywróci PAN Bóg twój pojmanie twoje i smiłuje się nad tobą, i zbierze cię znowu ze wszytkich narodów, między które cię był pierwej rozproszył. 4Byś był i na kraje nieba rozproszony, stamtąd cię wyciągnie PAN Bóg twój, 5i weźmie, i wprowadzi do ziemie, którą posiedli ojcowie twoi, i otrzymasz ją, a błogosławiąc ci rozmnoży cię w więtszą liczbę, niż byli ojcowie twoi. 6Obrzeże PAN Bóg twój serce twe i serce nasienia twego, żebyś miłował PANA Boga twego ze wszytkiego serca twego i ze wszytkiej dusze twojej, abyś mógł żyć. 7A te wszytkie przeklęctwa obróci na nieprzyjacioły twoje i na te, którzy cię nienawidzą i przeszladują. 8A ty się nawrócisz i usłuchasz głosu PANA Boga twego i będziesz czynił wszytkie przykazania jego, które ja dziś rozkazuję tobie: 9i uczyni PAN Bóg twój, że będziesz obfitował we wszytkich sprawach rąk twoich, w płodzie żywota twego i w owocu bydła twego, i w urodzaju ziemie twojej, i w żyzności wszech rzeczy. Abowiem nawróci się PAN, aby się weselił nad tobą we wszytkich dobrach, jako się weselił nad ojcy twemi: 10jeśli jednak będziesz słuchał głosu PANA Boga twego i strzegł przykazania jego i Ceremonij, które w tym zakonie są napisane, i nawrócisz się do PANA Boga twego ze wszytkiego serca twego i ze wszytkiej dusze twojej. 11Rozkazanie to, które ja dziś przykazuję tobie, nie jest ci nad tobą, ani daleko odległe, 12ani położone na niebie, żebyś mógł mówić: Któż z nas może wstąpić do nieba, aby je zniósł do nas i żebyśmy słyszeli i skutkiem pełnili? 13Ani za morzem leżące, abyś przyczyny wynajdował i rzekł: Kto z nas będzie mógł przepłynąć morze a przynieść je aż do nas, abyśmy słyszeli i czynili, co jest przykazano? 14Ale barzo blisko ciebie jest mowa: w uściech twoich i w sercu twoim, abyś ją czynił. 15Uważ, żeciem dziś położył przed oczy twoje żywot i dobre, a z drugiej strony, śmierć i złe: 16abyś miłował PANA Boga twego a chodził w drogach jego i strzegł rozkazania jego i Ceremonij, i sądów, i abyś żył a żeby cię rozmnożył i błogosławił ci w ziemi, do której wchodzisz posieść ją. 17Lecz jeśli się odwróci serce twoje i nie będziesz chciał słuchać, a błędem zwiedziony pokłonisz się cudzym bogom i będziesz im służył, 18przepowiadam ci dzisia, że zginiesz, a mały czas będziesz mieszkał w ziemi, do której wnidziesz, przeprawiwszy się przez Jordan posieść ją. 19Wzywam świadków dziś Nieba i Ziemie, żem położył przed was żywot i śmierć, błogosławieństwo i przeklęctwo. Obierajże tedy żywot, abyś i ty żył, i nasienie twoje, 20i miłował PANA Boga twego, i był posłuszny głosu jego, i stał przy nim (bo on jest żywotem twoim i przedłużeniem dni twoich), abyś mieszkał w ziemi, o którą przysiągł PAN ojcom twoim, Abrahamowi, Izaakowi i Jakobowi, żeby ją dał im.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?