1Sprawiedliwyś ty wprawdzie, PANIE, gdybych się z tobą spierał; a wszakoż sprawiedliwości będę do ciebie mówił: Czemu się szczęści droga niezbożnych, dobrze się mają wszyscy, którzy przestępują i nieprawość czynią? 2Wsadziłeś je i rozkorzenili się, rosną i owoc wydają. Bliskoś ty jest ust ich, a daleko od nerek ich. 3A ty, PANIE, znasz mię, widziałeś mię i doświadczyłeś serca mego u siebie. Zgromadź je jako trzodę na rzeź i poświęć je w dzień zabijania. 4Dokądże płakać będzie ziemia, a ziele wszego pola schnąć będzie, dla złości mieszkających na niej? Zstrawione jest bydło i ptastwo, bo mówili: Nie ujźrzy ostatków naszych. 5Jeśli z pieszymi bieżąc spracowałeś się, jakoż będziesz mógł ubiegać się z końmi? A gdyżeś w ziemi pokoju był bezpieczny, cóż uczynisz w nadętości Jordanu? 6Bo i bracia twoi, i dom ojca twego, i ci walczyli przeciw tobie i wołali za tobą pełnym głosem. Nie wierz im, gdy będą mówić do ciebie dobre rzeczy. 7Opuściłem dom mój, ostawiłem dziedzictwo moje, dałem miłą duszę swoję w ręce nieprzyjaciół jej. 8Zstało mi się dziedzictwo moje jako lew w lesie: puściło przeciwko mnie głos, dlatego je mam w nienawiści. 9Izali dziedzictwo moje jest mi ptakiem pstrym? Izali ptakiem zewsząd farbowanym? Przydźcie, zbierzcie się, wszyscy źwierzowie ziemscy, spieszcie się na pożarcie. 10Pasterze mnodzy skazili winnicę moję, podeptali dział mój. Obrócili część moję rozkoszną w pustynią pustą. 11Obrócili ją w rozszarpanie i płakała nade mną. Spustoszeniem spustoszona jest wszytka ziemia, bo nie masz, kto by uważał w sercu. 12Na wszytkie drogi puszczej przyszli burzyciele, bo miecz PANski pożrze od końca ziemie aż do końca jej. Nie masz pokoju wszelkiemu ciału. 13Siali pszenicę, ale cierznie żęli, wzięli dziedzictwo, a nie pomoże im. Zawstydzicie się urodzajów waszych dla gniewu zapalczywości PANskiej. 14To mówi PAN przeciw wszem sąsiadom moim nagorszym, którzy się dotykają dziedzictwa, którem podzielił ludowi memu Izraelskiemu: Oto ja wyrwę je z ziemie ich i dom Judzki wyrwę z pośrzodku ich. 15A gdy je wyrwę, nawrócę się i zlituję się nad nimi, i nawrócę je, męża do dziedzictwa swego i męża do ziemie jego. 16I będzie: jeśli ucząc się nauczą się dróg ludu mego, żeby przysięgali na imię moje: Żywie PAN! jako nauczyli lud mój przysięgać na Baala, zbudują się w pośrzodku ludu mego. 17Lecz jeśli nie usłuchają, wyrwę naród on wyrwaniem i zatraceniem, mówi PAN.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?