Biblia Jakuba Wujka
Księga Hioba 27:1
27:1

Przydał też Job, wziąwszy przypowieść swą, i rzekł:
27:2

Żywie Bóg, który odjął sąd mój, i Wszechmocny, który do gorzkości przywiódł duszę moję,
27:3

że póki zstaje tchu we mnie i ducha Bożego w nozdrzach moich
27:4

nie będą mówić usta moje nieprawość ani język mój będzie rozmyślał kłamstwo.
27:5

Nie daj tego Boże, abych was miał za sprawiedliwe, aż ustanę - nie odstąpię od niewinności mojej.
27:6

Usprawiedliwienia mego, któregom się jął trzymać, nie puszczę się: bo mię nie winuje serce moje we wszytkim żywocie moim.
27:7

Nieprzyjaciel mój niech będzie jako niezbożnik, a sprzeciwnik mój jako złośnik.
27:8

Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, jeśli łakomie wydziera, a Bóg nie wybawia duszę jego?
27:9

Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy nań przyjdzie ucisk?
27:10

Abo się będzie mógł w Wszechmocnym kochać i wzywać Boga na każdy czas?
27:11

Nauczę was przez rękę Bożą, co ma Wszechmocny i nie zataję.
27:12

Oto wy wszyscy wiecie, a czemuż bez przyczyny mówicie próżne rzeczy?
27:13

Ta jest część człowieka niezbożnego u Boga i dziedzictwo gwałtowników, które od Wszechmocnego wezmą.
27:14

Jeśli się rozmnożą synowie jego, pod mieczem będą, a wnukowie jego nie najedzą się chleba.
27:15

Którzy zostaną z niego, będą pogrzebieni w zatraceniu, a wdowy jego płakać nie będą.
27:16

Choćby nanosił srebra jako ziemie i szat nasprawował jako błota,
27:17

nasprawujeć wprawdzie, ale sprawiedliwy obłóczyć się w nie będzie a niewinny srebro dzielić będzie.
27:18

Zbudował dom swój jako mól i jako stróż kuczkę uczynił.
27:19

Bogaty gdy zaśnie, nic z sobą nie weźmie, otworzy oczy swe, a nic nie najdzie.
27:20

Ujmie go niedostatek jako woda, w nocy przypadnie nań burza.
27:21

Pochwyci go wiatr parzący i zniesie, i jako wicher porwie go z miejsca swego.
27:22

I spuści nań i nie przepuści: z ręki jego uciekając uciekać będzie.
27:23

Ściśnie nad nim ręce swoje i będzie krzyczał nad nim, patrząc na miejsce jego.