1A odpowiadając Elifaz Temańczyk rzekł: 2Izali mądry odpowie, jakoby na wiatr mówiąc, i napełni gorącością żołądek swój? 3Strofujesz słowy tego, który nie jest równy tobie, i mówisz, co tobie nie pomaga. 4Ile z ciebie jest, wypróżniłeś bojaźń i odjąłeś prośby przed Bogiem. 5Nauczyła bowiem nieprawość twoja usta twoje i naszladujesz języka bluźniących. 6Potępią cię usta twoje, a nie ja, i wargi twoje odpowiedzą tobie. 7Izaliś się ty pierwszy człowiek narodził i przed pagórkamiś utworzon? 8Izaliś słyszał radę Bożą, a mądrość jego niższa będzie niżli ty? 9Cóż umiesz, czego byśmy nie umieli? Co rozumiesz, czego byśmy nie wiedzieli? 10I szedziwi, i dawni są między nami, daleko starszy niż ojcowie twoi. 11Aza wielka rzecz jest, aby cię Bóg pocieszył? Ale słowa twoje przewrotne tego bronią. 12Czemuż cię podnosi serce twoje, a jakoby wielkie rzeczy myśląc, zdumiałe masz oczy? 13Czemu się nadyma przeciw Bogu duch twój, że wypuszczasz z ust twoich takowe mowy? 14Cóż jest człowiek, żeby miał być niepokalanym a żeby się ukazał sprawiedliwym narodzony z niewiasty? 15Oto między świętymi jego żaden nie odmienny i niebiosa nie są czyste przed oczyma jego. 16Jako daleko więcej obrzydły i niepożyteczny człowiek, który jako wodę pije nieprawość? 17Okażęć, posłuchaj mię, com widział, toć powiem. 18Mądrzy wyznawają i nie tają ojców swych. 19Którym samym dana jest ziemia, a obcy nie przeszedł przez nie. 20Po wszystkie dni niezbożnik się pyszni, a lat okrucieństwa jego nie jest pewna liczba. 21Szum strachu zawżdy w uszach jego, a choć jest pokój, on się zawsze zdrady obawia. 22Nie wierzy, aby się mógł wrócić z ciemności do światła, oglądając się zewsząd na miecz. 23Gdy się ruszy ku nabyciu chleba, wie, iż nagotowan jest w ręce jego dzień ciemności. 24Straszyć go będzie frasunek, a ucisk obtoczy go wałem, jako króla, który się gotuje ku bitwie. 25Wyciągnął bowiem na Boga rękę swoję i zmocnił się na wszechmocnego. 26Bieżał przeciwko niemu wyciągnąwszy szyję i tłustym karkiem uzbroił się. 27Okryła tłustość twarz jego a z boków jego sadło wisi. 28Mieszkał w miastach opuściałych i w domiech pustych, które się w mogiły obróciły. 29Nie zbogaci się ani będzie trwała majętność jego, ani puści w ziemię korzenia swego. 30Nie wynidzie z ciemności: płomień ususzy gałęzie jego i zniesion będzie duchem ust jego. 31Nie będzie wierzył, próżno błędem zmamiony, żeby którą zapłatą miał być odkupiony. 32Niżli się dni jego wypełnią, zginie i ręce jego uschną. 33Zarażone będzie jako winnica w pierwszym kwieciu grono jego i jako oliwa zrucająca kwiat swój. 34Bo zgromadzenie obłudnika niepłodne i ogień pożrze domy tych, którzy radzi biorą dary. 35Począł boleść i urodził nieprawość, a żywot jego gotuje zdrady.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?