Biblia Jakuba Wujka
Księga Ezdrasza 9:1
A gdy się to odprawiło, przystąpili do mnie przełożeni, mówiąc: Nie odłączył się lud Izraelski, kapłani i Lewitowie, od narodów ziem i od obrzydłości ich, to jest od Chananejczyka i Hetejczyka, i Ferezejczyka, i Jebuzejczyka, i Ammonitów, i Moabitów, i Egipcjanów, i Amorejczyków,
bo spojmowali córki ich sobie i synom swym i pomieszali nasienie święte z ludźmi ziem. Ręka też książąt i urzędu w tym przestępstwie pierwsza była.
A gdym usłyszał tę rzecz, rozdarłem płaszcz mój i suknią i rwałem włosy na głowie mojej i brodzie, i siedziałem smutny.
I zeszli się do mnie wszyscy, którzy się bali słowa Boga Izraelowego dla przestępstwa tych, którzy się byli z niewolej wrócili, a jam siedział smutny aż do ofiary wieczornej.
A w ofiarę wieczorną wstałem z utrapienia mego a rozdarszy płaszcz i suknią, poklęknąłem na kolana moje i rozciągnąłem ręce swe ku PANU Bogu memu,
i rzekłem: Boże mój! Wstyd ci mię a sromam się podnieść oblicze moje do ciebie, bo nieprawości nasze rozmnożyły się nad głowę naszę i grzechy nasze urosły aż do nieba,
ode dni ojców naszych, lecz i my sami zgrzeszyliśmy ciężko aż do dnia tego. A prze nieprawości nasze wydaniśmy sami i królowie naszy, i kapłani naszy w ręce królów ziemskich i pod miecz, i w niewolą, i na łup, i na zawstydzenie twarzy, jako i dnia tego.
A teraz jakoby trochę i na mały czas stała się prośba nasza u PANA Boga naszego, żeby nam zostawiono ostatek i dany był kołek na miejscu jego świętym, i oświecił oczy nasze Bóg nasz a dał nam trochę żywota w niewolstwie naszym.
Bośmy niewolnicy, a w niewolej naszej nie opuścił nas Bóg nasz, ale nakłonił na nas miłosierdzie przed królem Perskim, aby nam dał żywot i wywyższył dom Boga naszego, i zbudował spustoszenia jego, i dał nam płot w Judzie i w Jeruzalem.
któreś rozkazał w ręce sług twoich proroków, mówiąc: Ziemia, do której wy wchodzicie, abyście ją posiedli, ziemia plugawa jest wedle plugastwa narodów i inszych ziem i obrzydłości onych, którzy ją napełnili od brzegu aż do brzegu w splugawieniu swym.
Teraz tedy córek waszych nie dajcie synom ich i córek ich nie bierzcie synom waszym, i nie szukajcie pokoju ich i szczęścia ich aż do wieku: abyście byli umocnieni i pożywali dóbr ziemie, żebyście dziedzice mieli syny wasze aż na wieki.
A po wszytkim, co przyszło na nas dla uczynków naszych złych i dla grzechu naszego wielkiego, żeś ty, Boże nasz, wybawił nas z nieprawości naszej i dałeś nam zbawienie jako jest dziś,
abyśmy się nie wracali i nie gwałcili przykazania twego, i nie wstępowali w małżeństwa z narody tych obrzydłości. Izaliś się rozgniewał na nas aż do zginienia, żebyś nam nie zostawił ostatków na wybawienie?
PANIE Boże Izraelów, tyś jest sprawiedliwy: żeśmy zostali, którzy byśmy byli wybawieni jako dnia tego. Otośmy przed tobą w przewinieniu naszym: bo nie może się ostać przed tobą dla tego.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?