Biblia Jakuba Wujka
Księga: Apokalipsa św. Jana 13:17
I widziałem bestyją wychodzącą z morza, mającą siedm głów i rogów dziesięć, a na rogach jej dziesięć koron, a na głowach jej imiona bluźnierstwa.
A bestia, którąm widział, podobna była rysiowi, a nogi jej jako niedźwiedze, a gęba jej jako gęba lwowa. I dał jej smok moc swoję i władzą wielką.
A widziałem jednę z głów jej, jakoby na śmierć zabitą, a rana śmierci jej uleczona jest. Dziwowała się wszytka ziemia za bestią.
I kłaniali się smokowi, który dał władzą bestyjej, i kłaniali się bestyjej, mówiąc: Któż podobny bestyjej? A kto z nią walczyć będzie mógł?
I dane są jej usta, mówiące wielkie rzeczy i bluźnierstwa, i dano jej moc czynić czterdzieści i dwa miesiąca.
I otworzyła usta swoje na bluźnierstwa przeciwko Bogu, aby bluźniła imię jego i przybytek jego, i te, którzy mieszkają na niebie.
I dano jej walkę czynić z Świętymi i zwyciężać je. I dano jej władzą nad wszelkim pokoleniem i ludem, i językiem, i narodem.
I kłaniali się jej wszyscy, którzy mieszkają na ziemi, których imiona nie są napisane w księgach żywota Baranka, który zabity jest, od założenia świata.
Kto w poimanie wiedzie, w poimanie pójdzie. Kto mieczem zabije, ma być mieczem zabit. Tu jest cierpliwość i wiara świętych.
I widziałem drugą bestyją występującą z ziemie. A miała dwa rogi podobne Barankowym i mówiła jako smok.
I używała wszytkiej władzej pirwszej bestyjej przed oczyma jej: i uczyniła, że ziemia i mieszkający na niej kłaniali się bestyjej pierwszej, której śmiertelna rana była uleczona.
I zwiodła mieszkające na ziemi dla znaków, które jej dano czynić przed oczyma bestyjej, mówiąc mieszkającym na ziemi, aby czynili obraz bestyjej, która ma ranę mieczową i ożyła.
I dano jej, aby dała ducha obrazowi bestyjej a żeby mówił obraz bestyjej, i czynił, aby którzy by kolwiek nie kłaniali się obrazowi bestyjej, pobici byli.
I uczyni, że wszyscy mali i wielcy, bogaci i ubodzy, i wolni, i niewolnicy mieli cechę na prawej ręce swojej abo na czelech swoich.
A iżby żaden nie mógł kupić ani sprzedać, jedno który ma cechę abo imię bestyjej, abo liczbę imienia jej.
Tu jest mądrość. Kto ma rozum, niech zrachuje liczbę bestyjej. Abowiem liczba jest człowieka, a liczba jego sześć set sześćdziesiąt i sześć.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...








Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?