Wyszukiwanie
1I przyszły wszytkie pokolenia Izraelskie do Dawida do Hebron, mówiąc: Oto my jesteśmy kość twoja i ciało twoje. 2Ale i wczora i ongi, gdy Saul był królem nad nami, tyś wywodził i przywodził lud Izraelski i rzekł PAN do ciebie: Ty paść będziesz lud mój Izraelski i ty będziesz wodzem nad Izraelem. 3Przyszli też i starszy Izraelscy do króla do Hebron i uczynił z nimi król Dawid przymierze w Hebron przed PANEM: i pomazali Dawida za króla nad Izraelem. 4Syn trzydziestu lat był Dawid, gdy począł królować, a czterdzieści lat królował. 5W Hebronie królował nad Judą siedm lat i siedm miesięcy, a w Jeruzalem królował trzydzieści i trzy lata nad wszystkim Izraelem i Judą. 6I poszedł król i wszyscy mężowie, którzy byli z nim, do Jeruzalem, do Jebuzejczyka mieszkającego w ziemi, i rzeczono jest Dawidowi od nich: Nie wnidziesz sam, aż zniesiesz ślepe i chrome, mówiące: Nie wnidzie tu Dawid. 7A Dawid wziął zamek Syjon, to jest miasto Dawidowe. 8Bo był obiecał Dawid onego dnia zapłatę temu, który by zabił Jebuzejczyka a dosiągł rynien domów, a zniósł ślepe i chrome nienawidzące dusze Dawidowej. Dlatego mówią w przypowieści: Ślepy i chromy nie wnidą do kościoła. 9A Dawid mieszkał w zamku i nazwał ji miastem Dawidowym, i zbudował wokoło od Mello i wewnątrz. 10I chodził postępując i rostąc, a PAN Bóg zastępów był z nim. 11Posłał też Hiram, król Tyru, posły do Dawida i drzewa cedrowe, i rzemieślniki koło drzewa, i rzemieślniki około kamienia do ścian i zbudowali dom Dawidowi. 12I poznał Dawid, że go PAN potwierdził królem nad Izraelem a iż wywyższył królestwo jego nad ludem swym Izraelskim. 13Napojmował tedy sobie Dawid jeszcze nałożnic i żon z Jeruzalem, przyszedszy z Hebrona, i narodziło się Dawidowi i innych synów i córek. 14A te są imiona tych, którzy mu się urodzili w Jeruzalem: Samua i Sobab, i Natan, i Salomon, 15i Jebahar, i Elisua, i Nefeg, 16i Jafia, i Elisama, i Elioda, i Elifalet. 17Usłyszeli tedy Filistynowie, że pomazano Dawida za króla nad Izraelem, i przyjachali wszyscy szukać Dawida; co gdy usłyszał Dawid, wszedł na zamek. 18A Filistynowie przyciągnąwszy, rozpostarli się w dolinie Rafaim. 19I radził się Dawid PANA, mówiąc: Mamli iść na Filistyny? A dasz li je w ręce moje? I rzekł PAN do Dawida: Idź, bo dając dam Filistyny w ręce twoje. 20Przyszedł tedy Dawid do Baal Farazim i poraził je tam, i rzekł: Rozdzielił PAN nieprzyjaciele moje przede mną, jako się dzielą wody. Dlatego nazwano imię miejsca onego Baal Farazim. 21I zostawili tam ryciny swoje, które pobrał Dawid i mężowie jego. 22I przydali jeszcze Filistynowie, aby wyciągnęli i rozpostarli się w dolinie Rafaim. 23A Dawid pytał się PANA: Jeśli mam iść przeciw Filistynom, a daszli je w ręce moje? Który odpowiedział: Nie chodź przeciwko im, ale krąż z tyłu a przyjdziesz do nich z przeciwia gruszek. 24A gdy usłyszysz szum idącego na wierzchu gruszek, tedy dasz bitwę: bo tedy wynidzie PAN przed obliczem twoim, aby poraził wojska Filistyńskie. 25Uczynił tedy Dawid tak, jako mu PAN rozkazał, i poraził Filistyny od Gabaa aż gdy idziesz do Gezer.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Tym zaś, który nas utwierdza wraz z wami w Chrystusie, który nas namaścił, jest Bóg,
II Kor 1:21
II Kor 1:21
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Obietnice Boże
Aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.
Jan 3:15-16
Jan 3:15-16
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?