Wyszukiwanie
1Był tedy Jozafat bogaty i sławny barzo i spowinowacił się z Achabem. 2A po leciech zjachał do niego do Samaryjej, na którego przyjazd nabił Achab baranów i wołów barzo wiele, jemu i ludowi, który był z nim przyjachał, i namówił go, aby z nim ciągnął do Ramot Galaad. 3I rzekł Achab, król Izraelski, do Jozafata, króla Judzkiego: Pojedź ze mną do Ramot Galaad. Któremu on odpowiedział: Jako ja, i ty; jako lud twój, tak i lud mój; i będziem z tobą na wojnie. 4I rzekł Jozafat do króla Izraelskiego: Proszę, natenczas poradź się mowy PANSKIEJ: 5A tak król Izraelski zebrał czterzy sta mężów proroków i rzekł do nich: Mamyli jachać do Ramot Galaad na wojnę czyli dać pokój? A oni: Jedź, rzekli, i poda Bóg w rękę królewską. 6I rzekł Jozafat: Aza tu nie masz proroka PANSKIEGO, abychmy go też spytali? 7I rzekł król Izraelski do Jozafata: Jest mąż jeden, od którego możemy się pytać woli PANSKIEJ: lecz ja go mam w nienawiści, bo mi nie prorokuje nic dobrego, ale złe zawżdy: a jest Micheasz, syn Jemla. I rzekł Jozafat: Nie mów tak, królu. 8Zawołał tedy król Izraelski jednego z rzezańców, i rzekł mu: Zawołaj rychło Micheasza, syna Jemla. 9A król Izraelski i Jozafat, król Judzki, siedzieli oba na stolicy swej, obleczeni w szaty królewskie; a siedzieli na placu u bramy Samaryjej, a wszyscy prorocy prorokowali przed nimi. 10A Sedekiasz, syn Chanaana, uczynił sobie rogi żelazne i mówił: To mówi PAN: Temi przewiejesz Syrią, aż ją zetrzesz. 11I wszyscy prorocy także prorokowali, i mówili: Jedź do Ramot Galaad, a poszczęści-ć się i poda je PAN w rękę królewską. 12A poseł, który był szedł, aby zawołał Micheasza, rzekł mu: Oto słowa wszytkich proroków jednemi usty dobre opowiadają królowi: proszę cię tedy, aby i mowa twoja ód nich nie była różna a mów szczęśliwe rzeczy. 13Któremu Micheasz odpowiedział: Żywie PAN, że cokolwiek mi rzecze Bóg mój, to mówić będę! 14Przyszedł tedy do króla, któremu król rzekł: Micheaszu, mamli jachać na wojnę do Ramot Galaad czyli niechać? Któremu on odpowiedział: Jedźcie: bo wszytko się szczęśliwie powiedzie i będą nieprzyjaciele podani w ręce wasze. 15I rzekł król: Po wtóre i po trzecie Poprzysięgam cię, abyś mi nie powiadał, jedno co jest prawda w imię PANSKIE. 16A on rzekł: Widziałem wszytkiego Izraela rozproszonego po górach jako owce bez pasterza. I rzekł PAN: Nie mają ci panów, niech się każdy wróci do domu swego w pokoju! 17I rzekł król Izraelski do Jozafata: Azam ci nie powiedział, że mi ten nic dobrego prorokować nie miał, ale to, co złe jest. 18A on rzekł: Przetoż słuchajcie słowa PANSKIEGO! Widziałem PANA siedzącego na stolicy jego i wszytko wojsko niebieskie stojące przy nim, po prawej i po lewej stronie. 19I rzekł PAN: Kto zwiedzie Achaba, króla Izraelskiego, aby jachał i upadł do Ramot Galaad? A gdy mówił jeden tym sposobem, a drugi innym, 20wystąpił duch i stanął przed PANEM, i rzekł: Ja go zwiodę. Któremu rzekł PAN: A przez co go zwiedziesz? 21A on odpowiedział: Wynidę a będę kłamliwym duchem w uściech wszytkich proroków jego. I rzekł PAN: Zwiedziesz i przemożesz: wynidź a uczyń tak! 22Teraz tedy oto dał PAN ducha kłamstwa w usta wszytkich proroków twoich: a PAN złe mówił o tobie. 23I przystąpił Sedekiasz, syn Chanaana, i uderzył Micheasza w gębę, i rzekł: Którąż drogą przeszedł duch PANSKI ode mnie, żeby tobie mówił? 24I rzekł Micheasz: Ty sam oglądasz dnia onego, gdy wnidziesz do komory z komory, żebyś się skrył. 25I rozkazał król Izraelski, mówiąc: Weźmicie Micheasza a wiedźcie go do Amona, starosty miejskiego, i do Joasa, syna Amelech, 26i rzeczecie: To mówi król: Wsadźcie tego do ciemnice a dawajcie mu trochę chleba i trochę wody, aż się wrócę w pokoju. 27I rzekł Micheasz: Jeśliś się wrócisz w pokoju, nie mówił PAN we mnie. I rzekł: Słuchajcie wszyscy ludzie! 28Jachali tedy król Izraelski i Jozafat, król Judzki, do Ramot Galaad. 29I rzekł król Izraelski do Jozafata: Odmienię szaty i tak pójdę ku bitwie, a ty się ubierz w szaty twe. I odmieniwszy król Izraelski szaty, szedł ku bitwie. 30A król Syryjski rozkazał był hetmanom jezdy swej, mówiąc: Nie walczcie przeciwko namniejszemu abo przeciwko nawiętszemu, jedno przeciwko samemu królowi Izraelskiemu. 31A tak ujźrzawszy hetmani jezdy Jozafata, rzekli: Król to Izraelski. I obskoczyli go, bijąc się, ale on zawołał do PANA i ratował go, i odwrócił je od niego. 32Bo gdy obaczyli hetmani jezdy, iż nie był król Izraelski, opuścili go. 33I przydało się, że jeden z ludu strzałę wystrzelił na niepewną i ranił króla Izraelskiego między szyję a łopatki. A on rzekł woźnicy swemu: Nawróć rękę swą a wywieź mię z wojska, bom ranion. 34I skończyła się bitwa dnia onego, a król Izraelski stał na wozie swym przeciw Syrianom aż do wieczora i umarł, gdy zachodziło słońce.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
I rzekł do nich Jozue: Nie bójcie się i nie lękajcie się, bądźcie silni i odważni, bo tak uczyni Pan wszystkim waszym nieprzyjaciołom, z którymi będziecie walczyć.
Joz 10:25
Joz 10:25
W Chrystusie
Jego to zwiastujemy, napominając i nauczając każdego człowieka we wszelkiej mądrości, aby stawić go doskonałym w Chrystusie Jezusie.
Kol 1:28
Kol 1:28
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Zniszczoną świątynię Baala Izraelici używali jako latrynę (II Król 10:26-27).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego.
Dz 2:38
Dz 2:38
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?