„Pociesz nas na miarę dni, w których nas trapiłeś, na miarę lat przez które oglądaliśmy niedolę.”

Nowa Biblia Gdańska: Księga Psalmów 90,15

Nawigacja

Lista rozdziałów

Biblia Jakuba Wujka
Księga: 2 Księga Królewska 23:2

23:1
I odnieśli królowi, co powiedziała. Który posłał i zebrali się do niego wszyscy starszy Judzcy i Jerozolimscy.
23:2
I wstąpił król do kościoła PANSKIEGO i wszyscy mężowie Judzcy, i wszyscy, którzy mieszkali w Jeruzalem z nim, kapłani i prorocy, i wszytek lud od małego aż do wielkiego, i czytał, gdy wszyscy słyszeli wszytkie słowa Ksiąg Przymierza, które naleziono w domu PANSKIM.
23:3
I stanął król na stopniu, i postanowił przymierze przed PANEM, żeby chodzili za PANEM i strzegli przykazań jego i świadectw, i ceremonij ze wszytkiego serca i ze wszytkiej dusze a żeby wznowili słowa przymierza tego, które były napisane w onych księgach: i przyzwolił lud na przymierze.
23:4
I przykazał król Helkiaszowi, wielkiemu kapłanowi, i kapłanom wtórego rzędu, i odźwiernym, aby wyrzucili z kościoła PANSKIEGO wszytkie naczynia, które było sprawione Baalowi, i w gaju, i wszytkiemu wojsku niebieskiemu; i spalił je za Jeruzalem w dolinie Cedron, a popiół ich zaniósł do Betel.
23:5
I wygładził wieszczki, które byli postanowili królowie Judzcy na ofiarowanie na wyżynach po mieściech Judzkich i około Jeruzalem; i te, którzy palili kadzenie Baalowi i słońcu, i księżycowi, i dwanaście znakom, i wszytkiemu wojsku niebieskiemu.
23:6
I kazał wynieść gaj z domu PANSKIEGO precz z Jeruzalem w dolinę Cedron, i spalił ji tam, i w proch obrócił, i rozsypał na groby pospolitego ludu.
23:7
Zepsował też domki niewieściuchów, które były w domu PANSKIM, dla których niewiasty tkały jakoby domki gaju.
23:8
I zgromadził wszytkie kapłany z miast Judzkich, i splugawił wyżyny, gdzie ofiarowali kapłani od Gabaa aż do Bersabee. I pokaził ołtarze bron w weszciu drzwi Jozue, książęcia miasta, które były po lewej stronie bramy miejskiej.
23:9
Wszakże nie wstępowali ofiarownicy wyżyn do ołtarza PANSKIEGO w Jeruzalem, ale tylko jadali przaśniki między bracią swoją.
23:10
Splugawił też Tofet, który jest na dolinie syna Ennom: aby żaden nie poświącał syna swego abo córki przez ogień Molochowi.
23:11
Zniósł też konie, które byli dali królowie Judzcy Słońcowi, w weszciu kościoła PANSKIEGO podle gmachu Natanmelech rzezańca, który był w Farurim, a wozy słońcowe spalił ogniem.
23:12
Ołtarze też, które były na dachu sale Achaz, które byli uczynili królowie Judzcy, i ołtarze, które był uczynił Manasses we dwu sieniach kościoła PANSKIEGO, pokaził król; i bieżał zonąd, i rozproszył popiół ich w potok Cedron.
23:13
Wyżyny też, które były w Jeruzalem po prawej stronie Góry Obrażenia, które był zbudował Salomon, król Izraelski, Astarotowi bałwanowi Sydońskiemu, i Chamosowi, obrażeniu Moab, i Melchom, obrzydłości synów Ammon, splugawił król.
23:14
I pokruszył słupy, i powycinał gaje, i napełnił miejsca ich kościami umarłych.
23:15
Nadto i ołtarz, który był w Betel, i wyżynę, którą był uczynił Jeroboam, syn Nabat, który w grzech wprawił Izraela, i on ołtarz, i wyżynę zepsował i spalił, i starł na proch, i gaj też spalił.
23:16
A obróciwszy się Jozjasz, ujźrzał tam groby, które były, na górze, i posłał, i wziął kości z grobów, i spalił je na ołtarzu, i splugawił ji według słowa PANSKIEGO, które mówił mąż Boży, który był te rzeczy przepowiedział.
23:17
I rzekł: Co to za znak, który widzę? Odpowiedzieli mu mieszczanie miasta onego: Grób jest człowieka Bożego, który przyszedł z Judy i przepowiedział te słowa, któreś uczynił nad ołtarzem Betel.
23:18
I rzekł: Niechajcie go, żaden niech nie rusza kości jego. I kości jego zostały nie poruszone z kościami proroka, który był przyszedł z Samaryjej.
23:19
Nadto jeszcze wszytkie zbory wyżyn, które były w mieściech Samaryjskich, których byli naczynili królowie Izraelscy ku rozdrażnieniu Pana, zniósł Jozjasz; i uczynił im wedle wszytkich uczynków, które był uczynił w Betel.
23:20
I pobił wszytkie ofiarowniki wyżyn, którzy tam byli nad ołtarzami, i palił na nich kości człowiecze. I wrócił się do Jeruzalem.
23:21
I przykazał wszytkiemu ludowi, mówiąc: Czyńcie Faze PANU Bogu waszemu wedle tego, jako napisano w księgach Przymierza tego.
23:22
Bo nie było takie Faze ode dni Sędziów, którzy sądzili Izraela, i po wszytkie dni królów Izraelskich i królów Judzkich,
23:23
jako ośmnastego roku króla Jozjasza sprawowano to Faze PANU w Jeruzalem.
23:24
Ale i pytony, i wieszczki, i wyobrażenia bałwanów, i plugastwa, i brzydliwości, które były w ziemi Judzkiej i w Jeruzalem zniósł Jozjasz, aby utwierdził słowa zakonu, które są napisane w księgach, które nalazł Helkiasz kapłan w kościele PANSKIM.
23:25
Nie był jemu podobny król przed nim, który by się nawrócił do PANA wszytkim sercem swoim i wszytką duszą swą, i ze wszytkiej mocy swej według wszytkiego zakonu Mojżeszowego ani po nim powstał jemu podobny.
23:26
Wszakże jednak nie odwrócił się PAN od gniewu zapalczywości swojej wielkiej, którą się rozgniewała zapalczywość jego na Judę: dla rozdrażnienia, którymi go był rozdrażnił Manasses.
23:27
Rzekł tedy PAN: I Judę też odrzucę od oblicza mego, jakom odrzucił Izraela, i porzucę to miasto, którem obrał, Jeruzalem, i dom, o którym mówił: Będzie tam imię moje.
23:28
A ostatek mów Jozjasza i wszytko, co czynił, aza to nie napisano w księgach słów dni królów Judzkich?
23:29
Za jego czasów przyciągnął Farao Nechao, król Egipski, przeciw królowi Asyryjskiemu nad rzekę Eufrates. I wyjachał król Jozjasz przeciw jemu, i zabit jest w Mageddo, gdy go ujźrzał.
23:30
I przywieźli go słudzy jego umarłego z Mageddo, i przynieśli do Jeruzalem, i pogrzebli go w grobie jego. A lud ziemie wziął Joachaza, syna Jozjaszowego, i pomazali go, i uczynili królem miasto ojca jego.
23:31
Dwadzieścia i trzy lata miał Joachaz, gdy począł królować, a trzy miesiące królował w Jeruzalem; imię matki jego Amital, córka Jeremiaszowa z Lobny.
23:32
I czynił złość przed PANEM, według wszytkiego, co byli uczynili ojcowie jego.
23:33
I związał go Farao Nechao w Rebli, która jest w ziemi Emat, aby nie królował w Jeruzalem, i włożył winę na ziemię sto talentów srebra i talent złota.
23:34
A królem postanowił Farao Nechao Eliakima, syna Jozjaszowego, miasto Jozjasza, ojca jego, i odmienił imię jego Joakim. Lecz Joachaza wziął i zawiódł do Egiptu, i tam umarł.
23:35
A srebro i złoto dał Joakim Faraonowi, nakazawszy w ziemi pogłówne, aby je składano według rozkazania Faraonowego. I od każdego według przemożenia jego wyciągał tak srebro jako złoto od ludu ziemie, aby dawał Faraonowi Nechaowi.
23:36
Dwadzieścia i pięć lat miał Joakim, gdy począł królować, a jedenaście lat królował w Jeruzalem; imię matki jego Zebida, córka Fadaja z Rumy.
23:37
I czynił złość przed PANEM wedle wszytkiego, co uczynili byli ojcowie jego.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Niech ci błogosławi Pan i niechaj cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad tobą i niech ci miłościw będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku tobie i niech ci da pokój.
IV Mojż 6:24-26

W Chrystusie

W nim było życie, a życie było światłością ludzi.
Jan 1:4

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Księga Sofoniasza mówi nam o tym że Bóg śpiewa (Sof 3:17).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Wiele nieszczęść spotyka sprawiedliwego, Ale Pan wyzwala go ze wszystkich.
Ps 34:20


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić