Biblia Gdańska (1632)
Księga: Psalmów 89:10
89:1

Nauczający (złożony) od Etana Ezrahytczyka.
89:2

O miłosierdziach Pańskich na wieki śpiewać będę; od narodu do narodu opowiadać będę usty swemi prawdę twoję.
89:3

Rzekłem bowiem: Miłosierdzie na wieki budowane będzie; na niebiosach utwierdziłeś prawdę twoję, o którejś rzekł:
89:4

Postanowiłem przymierze z wybranym moim: przysiągłem Dawidowi, słudze swemu,
89:5

Że aż na wieki utwierdzę nasienie twoje, a zbuduję od narodu do narodu stolicę twoję. Sela.
89:6

Przetoż, Panie! wysławiają niebiosa cud twój, i prawdę twoję w zgromadzeniu świętych.
89:7

Albowiem któż na niebie przyrównany może być Panu? kto podobien jest Panu między synami mocarzów?
89:8

I w zgromadzeniu świętych bardzo jest Bóg straszliwy, a straszny nade wszystkich, którzy są około niego.
89:9

Panie, Boże zastępów! któż jest jakoś ty, Pan mocny? bo prawda twoja jest około ciebie.
89:10

Ty panujesz nad nadętością morską; gdy się podnoszą nawałności jego, ty je skracasz.
89:11

Tyś potawrł Egipt jako zranionego; mocą ramienia twego rozproszyłeś nieprzyjaciół twoich.
89:12

Twojeć są niebiosa, twoja też i ziemia; okrąg świata i pełność jego tyś ugruntował.
89:13

Tyś stworzył północy i południe; Tabor i Hermon śpiewają o imieniu twojem.
89:14

Ramię twoje mocne jest; można jest ręka twoja, a wywyższona jest prawica twoja.
89:15

Sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy twojej; miłosierdzie i prawda uprzedzają oblicze twoje.
89:16

Błogosławiony lud, który zna dźwięk twój; Panie! w światłości oblicza twego chodzić będą.
89:17

W imieniu twojem weselić się będą każdego dnia, a w sprwiedliwości twojej wywyższać się będą.
89:18

Boś ty jest chwałą mocy ich, a za wolą twoją wywyższy się róg nasz.
89:19

Bo od Pana jest tarcza nasza, a od świętego Izraelskiego król nasz.
89:20

W on czas mówiąc w widzeniu do świętego twego rzekłeś: Położyłem ratunek w ręku mocarza, wywyższyłem wybranego z ludu.
89:21

Znalazłem Dawida, sługę mego; olejkiem świętym moim pomazałem go.
89:22

Przetoż ręka moja będzie stała przy nim, a ramię moje posili go.
89:23

Nie uciśnie go nieprzyjaciel, a syn nieprawości nie utrapi go.
89:24

Bo potrę przed twarzą jego przeciwników jego, a tych, którzy go mają w nienawiści, porażę.
89:25

Nadto prawda moja i miłosierdzie moje z nim będzie, a w imieniu mojem wywyższony będzie róg jego.
89:26

I położę na morzu rękę jego i na rzekach prawicę jego.
89:27

On wołając rzecze: Tyś ojciec mój, Bóg mój, i skała zbawienia mego,
89:28

Ja go też za pierworodnego wystawię, i za wyższego nad królami ziemi.
89:29

Na wieki mu zachowam miłosierdzie moje, a przymierze moje stałe będzie przy nim.
89:30

I uczynię, że na wieki będzie trwało nasienie jego, a stolica jego jako dni niebios.
89:31

Ale jeźliby synowie jego opuścili zakon mój, a w sądach moich nie chodzili;
89:32

Jeźliby ustawy moje splugawili, a przykazań moich nie przestrzegali:
89:33

Tedy nawiedzę rózgą przestępstwo ich, a karaniem nieprawość ich.
89:34

Ale miłosierdzia swego nie odejmę od niego, ani skłamię przeciw prawdzie mojej.
89:35

Nie splugawię przymierza mego, a tego, co wyszło z ust moich, nie odmienię.
89:36

Razem przysiągł przez świętobliwość moję, że nie skłamię Dawidowi,
89:37

A że nasienie jego zostanie na wieki, a stolica jego jako słońce przedemną;
89:38

Jako miesiąc będzie utwierdzone na wieki, i jako świadkowie na niebie godnowierni. Sela.
89:39

Aleś go ty odrzucił i wzgardził; rozgniewałeś się na pomazańca twego.
89:40

Zrzuciłeś przymierze z sługą twoim; strąciłeś na ziemię koronę jego.
89:41

Roztargałeś wszystkie płoty jego, i basztyś jego rozwalił.
89:42

Szarpają go wszyscy, którzy drogą mimo idą; pośmiewiskiem jest i sąsiadom swoim.
89:43

Wywyższyłeś prawicę przeciwników jego; uweseliłeś wszysstkich nieprzyjaciół jego.
89:44

I ostrze miecza jego stępiłeś, a nie ratowałeś go w bitwie.
89:45

Zniosłeś ochędóstwo jego, a stolicę jego uderzyłeś o ziemię.
89:46

Ukróciłeś dni młodości jego, a przyodziałeś go hańbą. Sela.
89:47

Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać zapalczywość twoja?
89:48

Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?
89:49

Któż z ludzi tak żyć może, aby nie oglądał śmierci? któż wyrwie duszę swą z mocy grobu? Sela.
89:50

Gdzież są litości twoje dawne, o Panie! któreś przysiągł Dawidowi w prawdzie swej?
89:51

Wspomnij, Panie! na zelżywość sług twoich, a jakom ponosił wzgardę w zanadrzu swem od wszystkich narodów możnych.
89:52

Panie! jako urągali nieprzyjaciele twoi, jako urągali ścieżkom pomazańca twego.
89:53

Niech będzie błogosławiony Pan aż na wieki. Amen, Amen.