Nawigacja

Biblia Gdańska (1632)
Księga: Psalmów 38:9

¹Psalm Dawidowy ku przypominaniu. ²Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię. ³Albowiem strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię. ⁴Niemasz nic całego w ciele mojem dla rozgniewania twego; niemasz odpoczynku kościom moim dla grzechu mojego. ⁵Bo nieprawości moje przycisnęły głowę moję; jako brzemię ciężkie obciążyły mię. ⁶Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego. ⁷Skurczyłem się, i skrzywiłem się bardzo, na każdy dzień w żałobie chodzę. ⁸Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem. ⁹Zemdlałem, i startym jest bardzo, ryczę dla trwogi serca mego. ¹⁰Panie! przed tobą jest wszystka żądość moja, a wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte. ¹¹Serce moje skacze; opuściła mię siła moja, a jasności oczów moich nie masz przy mnie. ¹²Którzy mię miłują, i przyjaciele moi, stronią od ran moich, a powinowaci moi z daleka stoją. ¹³I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali. ¹⁴Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera. ¹⁵I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich. ¹⁶Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój! ¹⁷Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie. ¹⁸Bom ja upadku bliski, a boleść moja zawżdy jest przedemną. ¹⁹Owszem, nieprawość moję wyznaję, a frasuję się dla grzechu mojego. ²⁰Ale nieprzyjaciele moi weselą się, zmacniają się, i rozmnażają się ci, którzy mię nienawidzą bez przyczyny: ²¹A oddawając mi złem za dobre sprzeciwiają mi się, przeto, że naśladuję tego, co jest dobrego. ²²Nie opuszczajże mię, Panie, Boże mój! nie oddalajże się odemnie. ²³Pośpiesz na ratunek mój, Panie zbawienia mego!