Biblia Gdańska (1632)
Księga: Psalmów 38:18
38:1

Psalm Dawidowy ku przypominaniu.
38:2

Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.
38:3

Albowiem strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię.
38:4

Niemasz nic całego w ciele mojem dla rozgniewania twego; niemasz odpoczynku kościom moim dla grzechu mojego.
38:5

Bo nieprawości moje przycisnęły głowę moję; jako brzemię ciężkie obciążyły mię.
38:6

Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.
38:7

Skurczyłem się, i skrzywiłem się bardzo, na każdy dzień w żałobie chodzę.
38:8

Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem.
38:9

Zemdlałem, i startym jest bardzo, ryczę dla trwogi serca mego.
38:10

Panie! przed tobą jest wszystka żądość moja, a wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte.
38:11

Serce moje skacze; opuściła mię siła moja, a jasności oczów moich nie masz przy mnie.
38:12

Którzy mię miłują, i przyjaciele moi, stronią od ran moich, a powinowaci moi z daleka stoją.
38:13

I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali.
38:14

Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.
38:15

I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich.
38:16

Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój!
38:17

Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.
38:18

Bom ja upadku bliski, a boleść moja zawżdy jest przedemną.
38:19

Owszem, nieprawość moję wyznaję, a frasuję się dla grzechu mojego.
38:20

Ale nieprzyjaciele moi weselą się, zmacniają się, i rozmnażają się ci, którzy mię nienawidzą bez przyczyny:
38:21

A oddawając mi złem za dobre sprzeciwiają mi się, przeto, że naśladuję tego, co jest dobrego.
38:22

Nie opuszczajże mię, Panie, Boże mój! nie oddalajże się odemnie.
38:23

Pośpiesz na ratunek mój, Panie zbawienia mego!