Biblia Gdańska (1632)
Księga: Psalmów 34:16
34:1

Psalm Dawidowy, gdy sobie odmienił postawę przed Abimelechem, od którego będąc wygnany, odszedł.
34:2

Będę błogosławił Pana na każdy czas; zawżdy będzie chwała jego w ustach moich.
34:3

W Panu się chlubić będzie dusza moja, co usłyszawszy pokorni rozweselą się.
34:4

Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie.
34:5

Bom szukał Pana, i wysłuchał mię, a ze wszystkich strachów moich wyrwał mię.
34:6

Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.
34:7

Ten chudzina wołał, a Pan wysłuchał, i ze wszystkich ucisków jego wybawił go.
34:8

Zatacza obóz Anioł Pański około tych, którzy się go boją, i wyrywa ich.
34:9

Skosztujcież, a obaczcie, jako jest dobry Pan: błogosławiony człowiek, który w nim ufa.
34:10

Bójcie się Pana święci jego; bo niemasz niedostatku bojącym się go.
34:11

Lwięta niedostatek cierpią i głód; lecz szukającym Pana nie będzie schodziło na wszelkiem dobrem.
34:12

Pójdźcież synowie, słuchajcie mię; bojaźni Pańskiej was nauczę.
34:13

Któż jest, co chce długo żyć, a miłuje dni, aby widział dobra?
34:14

Strzeż języka twego od złego, a warg twoich, aby nie mówiły zdrady.
34:15

Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.
34:16

Oczy Pańskie otworzone są na sprawiedliwych, a uszy jego na wołanie ich;
34:17

Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich.
34:18

Wołają sprawiedliwi, a Pan ich wysłuchiwa, i ze wszystkich trudności ich wybawia ich.
34:19

Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.
34:20

Wiele złego przychodzi na sprawiedliwego; ale z tego wszystkiego wyrywa go Pan.
34:21

On strzeże wszystkich kości jego, tak, iż i jedna z nich nie skruszy się.
34:22

Zabije złość niepobożnego, a którzy w nienawiści mają sprawiedliwego, będą spustoszeni;
34:23

Ale Pan odkupi duszę sług swoich, a nie będą spustoszeni wszyscy, którzy w nim ufają.