Biblia Gdańska (1632)
Księga: Przypowieści Salomonowych 13:7
13:1

Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.
13:2

Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.
13:3

Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
13:4

Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.
13:5

Słowa kłamliwego nienawidzi sprawiedliwy; ale niezbożny staje się obrzydliwym i shańbionym.
13:6

Sprawiedliwość strzeże tego, który żyje bez zmazy; ale niezbożność podwraca grzesznika.
13:7

Znajduje się taki co się czyni bogatym, a nie ma nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw.
13:8

Okup żywota człowieczego jest bogactwo jego; ale ubogi nie słucha łajania.
13:9

Światłość sprawiedliwych jasna: ale pochodnia bezbożnych zgaśnie.
13:10

Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
13:11

Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.
13:12

Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.
13:13

Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę.
13:14

Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
13:15

Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
13:16

Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
13:17

Poseł niezbożny upada we złe; ale poseł wierny jest lekarstwem.
13:18

Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
13:19

Ządość wypełniona słodka jest duszy; ale odstąpić od złego, głupim jest obrzydliwością.
13:20

Kto chodzi z mądrymi, mądrym będzie; ale kto towarzyszy z głupimi, startym będzie.
13:21

Nieszczęście grzeszników ściga; ale sprawiedliwym Bóg dobrem nagrodzi.
13:22

Dobry człowiek zostawia dziedzictwo synom synów swoich; ale majętność grzesznika sprawiedliwemu zachowana bywa.
13:23

Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.
13:24

Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.
13:25

Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.