Clementine Vulgate
Księga Przysłów 17:5

Tytuł oryginalny
Liber Proverbiorum17:1

[Melior est buccella sicca cum gaudioquam domus plena victimis cum jurgio.
17:2

Servus sapiens dominabitur filiis stultis,et inter fratres hreditatem dividet.
17:3

Sicut igne probatur argentum et aurum camino,ita corda probat Dominus.
17:4

Malus obedit lingu iniqu,et fallax obtemperat labiis mendacibus.
17:5

Qui despicit pauperem exprobrat factori ejus,et qui ruina ltatur alterius non erit impunitus.
17:6

Corona senum filii filiorum,et gloria filiorum patres eorum.
17:7

Non decent stultum verba composita,nec principem labium mentiens.
17:8

Gemma gratissima exspectatio prstolantis ;quocumque se vertit, prudenter intelligit.
17:9

Qui celat delictum qurit amicitias ;qui altero sermone repetit, separat fderatos.
17:10

Plus proficit correptio apud prudentem,quam centum plag apud stultum.
17:11

Semper jurgia qurit malus :angelus autem crudelis mittetur contra eum.
17:12

Expedit magis urs occurrere raptis ftibus,quam fatuo confidenti in stultitia sua.
17:13

Qui reddit mala pro bonis,non recedet malum de domo ejus.
17:14

Qui dimittit aquam caput est jurgiorum,et antequam patiatur contumeliam judicium deserit.]
17:15

[Qui justificat impium, et qui condemnat justum,abominabilis est uterque apud Deum.
17:16

Quid prodest stulto habere divitias,cum sapientiam emere non possit ?Qui altum facit domum suam qurit ruinam,et qui evitat discere incidet in mala.
17:17

Omni tempore diligit qui amicus est,et frater in angustiis comprobatur.
17:18

Stultus homo plaudet manibus,cum spoponderit pro amico suo.
17:19

Qui meditatur discordias diligit rixas,et qui exaltat ostium qurit ruinam.
17:20

Qui perversi cordis est non inveniet bonum,et qui vertit linguam incidet in malum.
17:21

Natus est stultus in ignominiam suam ;sed nec pater in fatuo ltabitur.
17:22

Animus gaudens tatem floridam facit ;spiritus tristis exsiccat ossa.
17:23

Munera de sinu impius accipit,ut pervertat semitas judicii.
17:24

In facie prudentis lucet sapientia ;oculi stultorum in finibus terr.
17:25

Ira patris filius stultus,et dolor matris qu genuit eum.
17:26

Non est bonum damnum inferre justo,nec percutere principem qui recta judicat.
17:27

Qui moderatur sermones suos doctus et prudens est,et pretiosi spiritus vir eruditus.
17:28

Stultus quoque, si tacuerit, sapiens reputabitur,et si compresserit labia sua, intelligens.]