„I posłałem ich do Eddo, który jest pierwszy na miejscu Chasfijej, i włożyłem w usta ich słowa, które by mówili do Eddo i do braciej jego Natynejczyków na miejscu Chasfijej, aby nam przywiedli sługi domu Boga naszego.”

Biblia Jakuba Wujka: Księga Ezdrasza 8,17

Nawigacja

Lista rozdziałów

Biblia Brzeska
Księga: Treny 2:21

Tytuł oryginalny
Lamenty Jeremiasza Proroka
O Przekładzie
2:1
Jakoż teraz zaćmił Pan córkę syjońską w gniewie swoim, a zrzucił od nieba aż na ziemię ochędogę izraelską. I nie wspomniał w dzień popędliwości swojej podnóżka nóg swoich?
2:2
Zagubił Pan wszytko ochędóstwo Jakubowe i nie przepuścił, popsował popędliwością swoją baszty córki judzkiej, a zrzucił je aż na ziemię, pomazał królestwo jej i książęta jej.
2:3
Potłukł w zapalczywości gniewu swojego róg izraelski, a zawściągnął prawicę swą od nieprzyjaciela i popalił Jakuba jako ogniem, jako płomień trawił go wszędy wokół.
2:4
Wyciągnął łuk swój jako nieprzyjaciel, postawił swą prawicę jako przeciwnik i pozabijał wszytko, co było nawdzięczniejszego oczom w domiech córki syjońskiej. Wylał popędliwość swą jako ogień.
2:5
Pan stał się nieprzyjaciel, wyniszczył Izraela i rozborzył wszelki pałace jego, do gruntu popsował wszytki baszty jego, rozmnożył w córce syjońskiej płacz i żal.
2:6
Gwałtem rozmiotał przybytek swój jako budę w ogrodzie, wytracił zgromadzenie swoje. Pan dał w zapamiętanie święta i sabaty w Syjonie, a odrzucił w gniewie swoim popędliwym króla i kapłana.
2:7
Pan odrzucił precz ołtarz swój, wniwecz obrócił święte miejsce swoje. Podał do rąk nieprzyjaciół swoich mury pałaców swoich, głos ich słyszan był w domu Pańskim, jako w uroczyste święto.
2:8
Pan umyślił zepsować mury córki syjońskiej, rościągnął sznur, a nie zawściągnął ręki swej od skażenia, płakały baszty i mury, a społu były poborzone.
2:9
Brany jej upadły w ziemię, połamał i pokruszył zawory jej. Król jej i książęta jej są miedzy pogany, są przez zakonu i owszem miedzy proroki nie nalezione jest widzenie od Pana.
2:10
Starcy córki syjońskiej siedzą na ziemi, a umilknęli, nasypali prochu na głowy swe, oblekli się w wory i panienki jerozolimskie zwiesiły głowy swe aż ku ziemi.
2:11
Oczy moje ustały przed wielkością łez, wnętrzności moje strwożone są, wątroba moja wyrzucona jest aż na ziemię dla upadku córki ludu mojego, abowiem maluczcy i sący ustali po ulicach miejsckich.
2:12
Mówili matkam swoim: Gdzież wżdy jest zboże i wino? Gdy ustawali jako ranni po ulicach miejsckich i gdy wypuszczali ducha na łonie matek swoich.
2:13
Cóż o tobie mam świadczyć? A komu cię mam przypodobać córko jerozolimska? Cóż mam przyrównać ku tobie, abych cię ucieszył panno, córko syjońska? Abowiem pokruszenie twe wielkie jest jako morze. I gdzież jest ten, co by miał uleczyć ciebie?
2:14
Prorocy twoi widzieli próżność i szaleństwo, a nie odkryli nieprawości twoich, żeby byli odwrócili pojmane twoje, ale opowiedali tobie proroctwa próżne i szkodliwe.
2:15
Wszyscy ci, którzy szli drogą, klasnęli rękoma nad tobą, świstali, a chwiali głową swoją nad córką jerozolimską mówiąc: Ono-li to jest miasto, o którem powiedano: Doskonałość piękności i kochanie wszytkiej ziemie?
2:16
Wszyscy nieprzyjaciele twoi otworzyli nad tobą usta swoje, świstali i zgrzytali zębami mówiąc: Wżdyć je poźrzemy, tenci jest dzień, cochmy go czekali, naleźlichmy oto i oglądalichmy.
2:17
Pan wypełnił to, co umyślił, ziścił słowo swoje, które przed tym oznajmił, burzył cię, a nie przepuścił ci, a rozweselił nad tobą nieprzyjaciela i podniósł róg nieprzyjaciół twoich.
2:18
Serce ich wołało do Pana o murze córki syjońskiej: Wylej łzy we dnie i w nocy jako strumień, nie daj sobie odpoczynku, a niechaj nie ustawa źrzenica oka twego.
2:19
Stań a wołaj w nocy wnet z pośrzodku strażej, wyłóż serce twoje przed Panem jako wodę, podnieś do niego ręce twoje dla dusz twoich maluczkich, którzy ustawają od głodu w przecznicach wszytkich ulic.
2:20
Wejzry mój Panie, a obacz któremuś tak uczynił. Niewiasty izali jedzą owoce swoje i maluczkie swoje, którzy nie są więczszy jedno na piądź? Kapłan i prorok pobici są w świętym miejscu Pańskim?
2:21
Dzieciątko i starzec leżeli po ulicach, panienki moje i młodzieńcy polegli od miecza, pobiłeś je w dzień gniewu twego i pomordowałeś je, a nie odpuściłeś im.
2:22
Wezwałeś jako na dzień święty na mię wszytki strachy zewsząd, a żaden nie uszedł i nie został w dzień gniewu Pańskiego. Nieprzyjaciel mój wytracił ty, którem ja wychowało i wywyższyło.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Ich domy są bezpieczne, wolne od strachu i nie smaga ich rózga Boża.
Job 21:9

W Chrystusie

Jak więc przyjęliście Chrystusa Jezusa, Pana, tak w Nim chodźcie ...
Kol 2:6

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Jan Chrzciciel nie uczynił nigdy żadnego cudu (Jan 10:41).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Mając tę pewność, że Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, będzie je też pełnił aż do dnia Chrystusa Jezusa.
Fil 1:6


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić