„Przeto, umiłowani moi, jak zawsze, nie tylko w mojej obecności, ale jeszcze bardziej teraz pod moją nieobecność byliście posłuszni; z bojaźnią i ze drżeniem zbawienie swoje sprawujcie.”

Biblia Warszawska: List św. Pawła do Filipian 2,12

Nawigacja

Biblia Brzeska
Księga: Treny 2:1

Tytuł oryginalny
Lamenty Jeremiasza Proroka
1Jakoż teraz zaćmił Pan córkę syjońską w gniewie swoim, a zrzucił od nieba aż na ziemię ochędogę izraelską. I nie wspomniał w dzień popędliwości swojej podnóżka nóg swoich? 2Zagubił Pan wszytko ochędóstwo Jakubowe i nie przepuścił, popsował popędliwością swoją baszty córki judzkiej, a zrzucił je aż na ziemię, pomazał królestwo jej i książęta jej. 3Potłukł w zapalczywości gniewu swojego róg izraelski, a zawściągnął prawicę swą od nieprzyjaciela i popalił Jakuba jako ogniem, jako płomień trawił go wszędy wokół. 4Wyciągnął łuk swój jako nieprzyjaciel, postawił swą prawicę jako przeciwnik i pozabijał wszytko, co było nawdzięczniejszego oczom w domiech córki syjońskiej. Wylał popędliwość swą jako ogień. 5Pan stał się nieprzyjaciel, wyniszczył Izraela i rozborzył wszelki pałace jego, do gruntu popsował wszytki baszty jego, rozmnożył w córce syjońskiej płacz i żal. 6Gwałtem rozmiotał przybytek swój jako budę w ogrodzie, wytracił zgromadzenie swoje. Pan dał w zapamiętanie święta i sabaty w Syjonie, a odrzucił w gniewie swoim popędliwym króla i kapłana. 7Pan odrzucił precz ołtarz swój, wniwecz obrócił święte miejsce swoje. Podał do rąk nieprzyjaciół swoich mury pałaców swoich, głos ich słyszan był w domu Pańskim, jako w uroczyste święto. 8Pan umyślił zepsować mury córki syjońskiej, rościągnął sznur, a nie zawściągnął ręki swej od skażenia, płakały baszty i mury, a społu były poborzone. 9Brany jej upadły w ziemię, połamał i pokruszył zawory jej. Król jej i książęta jej są miedzy pogany, są przez zakonu i owszem miedzy proroki nie nalezione jest widzenie od Pana. 10Starcy córki syjońskiej siedzą na ziemi, a umilknęli, nasypali prochu na głowy swe, oblekli się w wory i panienki jerozolimskie zwiesiły głowy swe aż ku ziemi. 11Oczy moje ustały przed wielkością łez, wnętrzności moje strwożone są, wątroba moja wyrzucona jest aż na ziemię dla upadku córki ludu mojego, abowiem maluczcy i sący ustali po ulicach miejsckich. 12Mówili matkam swoim: Gdzież wżdy jest zboże i wino? Gdy ustawali jako ranni po ulicach miejsckich i gdy wypuszczali ducha na łonie matek swoich. 13Cóż o tobie mam świadczyć? A komu cię mam przypodobać córko jerozolimska? Cóż mam przyrównać ku tobie, abych cię ucieszył panno, córko syjońska? Abowiem pokruszenie twe wielkie jest jako morze. I gdzież jest ten, co by miał uleczyć ciebie? 14Prorocy twoi widzieli próżność i szaleństwo, a nie odkryli nieprawości twoich, żeby byli odwrócili pojmane twoje, ale opowiedali tobie proroctwa próżne i szkodliwe. 15Wszyscy ci, którzy szli drogą, klasnęli rękoma nad tobą, świstali, a chwiali głową swoją nad córką jerozolimską mówiąc: Ono-li to jest miasto, o którem powiedano: Doskonałość piękności i kochanie wszytkiej ziemie? 16Wszyscy nieprzyjaciele twoi otworzyli nad tobą usta swoje, świstali i zgrzytali zębami mówiąc: Wżdyć je poźrzemy, tenci jest dzień, cochmy go czekali, naleźlichmy oto i oglądalichmy. 17Pan wypełnił to, co umyślił, ziścił słowo swoje, które przed tym oznajmił, burzył cię, a nie przepuścił ci, a rozweselił nad tobą nieprzyjaciela i podniósł róg nieprzyjaciół twoich. 18Serce ich wołało do Pana o murze córki syjońskiej: Wylej łzy we dnie i w nocy jako strumień, nie daj sobie odpoczynku, a niechaj nie ustawa źrzenica oka twego. 19Stań a wołaj w nocy wnet z pośrzodku strażej, wyłóż serce twoje przed Panem jako wodę, podnieś do niego ręce twoje dla dusz twoich maluczkich, którzy ustawają od głodu w przecznicach wszytkich ulic. 20Wejzry mój Panie, a obacz któremuś tak uczynił. Niewiasty izali jedzą owoce swoje i maluczkie swoje, którzy nie są więczszy jedno na piądź? Kapłan i prorok pobici są w świętym miejscu Pańskim? 21Dzieciątko i starzec leżeli po ulicach, panienki moje i młodzieńcy polegli od miecza, pobiłeś je w dzień gniewu twego i pomordowałeś je, a nie odpuściłeś im. 22Wezwałeś jako na dzień święty na mię wszytki strachy zewsząd, a żaden nie uszedł i nie został w dzień gniewu Pańskiego. Nieprzyjaciel mój wytracił ty, którem ja wychowało i wywyższyło.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Ich domy są bezpieczne, wolne od strachu i nie smaga ich rózga Boża.
Job 21:9

W Chrystusie

Przeznaczył nas dla siebie do synostwa przez Jezusa Chrystusa według upodobania woli swojej
Efez 1:5

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Biblijna wzmianka o tym jak pewnego razu Benaja "zstąpił do dołu i zabił tam lwa" w śnieżny dzień (II Sam 23:20, I Kron 11:22), jest jedyną wzmianką w Biblii o tym że padał śnieg.

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Wysłuchał Pan błaganie moje, Przyjął Pan modlitwę moją.
Ps 6:10


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić