Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyLamenty Jeremiasza Proroka
1W księgach greckich ty słowa znajdują się: I stało się, gdy do więzienia pojmane jest Izrael i Jeruzalem spustoszone jest. Siedział Jeremiasz prorok płacząc, a narzekał tym lamentem nad Jeruzalem, a gorzkiem sercem wzdychając a kwiląc mówił: Jakożci samo siedzi miasto tak ludne? Ono, które tak zacne było miedzy narody, stało się jako wdowa. Będąc panem krain, stało się hołdownem. 2Narzekało w nocy, łzy opływają na jagodach jego, abowiem nie masz żadnego z przyjaciół jego, co by je cieszył. Wszyscy jego powinowaci zdradnie się z niem obchodzili, a stali się nieprzyjacioły jego. 3Przeniesione jest Juda prze swoję nędzę, a prze wielkie zniewolenie. Mieszka teraz miedzy narody, a odpoczynienia znaleźć nie może. Wszyscy prześladowcy jego połapili je w uciskoch. 4Drogi syjońskie narzekają, abowiem żaden nie idzie jemi na uroczyste święto; wszytki brany jej spustoszone są; kapłani jej wzdychają, panienki jej strapione są, a sama w gorzkości zostawa. 5Nieprzyjaciele jej wzięli nad nią zwierzchność, a przeciwnicy jej mieli na nię szczęście, bo Pan utrapił ją dla wielkich złości jej. Maluczcy jej zawiedzeni są do więzienia od nieprzyjaciela. 6Wszytka zacność córki syjońskiej odeszła od niej. Książęta jej stali się podobnemi jeleniom, którzy sobie pastwisk znaleźć nie mogą, bo uciekli nie mając mocy przed prześladującym. 7Jeruzalem wspominało dni utrapienia swego i odporności swoje i wszytki kosztowne rzeczy swoje, które ono przed tym miało, gdy lud jego upadł przez ręce nieprzyjacielskie, a żaden go nie ratował. Sprzeciwnicy jego widzieli to, a naśmiewali się z sabatów jego. 8Jeruzalem ciężko zgrzeszyło i przetoż jest zagnane. Wszyscy, którzy je w uczciwości mieli, lekce je sobie ważą, abowiem oglądali sromotę jego, a ono też wzdycha i tyłem się obraca. 9Smrody jego są na podołkach jego, a nie pomniało dokończenia swego. Dziwnie jest zniszczone, a nie ma cieszyciela. Panie, wejzry na trapienie moje, bo nieprzyjaciel zhardział. 10Nieprzyjaciel rozciągnął rękę swoję na wszytki jego nakosztowniejsze rzeczy, abowiem ono oglądało pogany wchodzące do świętego domu swego, o którycheś ty uczynił zakazanie, aby wchodzić nie śmieli do zgromadzenia twego. 11Wszytek lud jego wzdychając szukał chleba, dawał drogie swe klenoty za pokarmy, aby otrzeźwił duszę swą. Wejzrysz Panie, a obacz jakom jest odrzuconem. 12By się też wam także nie stało wszyscy, którzy idziecie tą drogą. Baczcież a oglądajcie, jeśliż gdzie jest taka boleść, jaka jest boleść moja, która się mnie dzieje. Abowiem boleścią docisnął mię Pan w dzień zapalenia gniewu swego. 13Posłał z wysokości ogień w kości moje, który mię tak opanował; rozciągnął sieci przed nogami moimi, obrócił mię wstecz, uczynił mię opustoszonym i ustawicznie żałobliwym. 14Jarzmo nieprawości moich przywiązane jest do ręki jego, a które zwikłane są wstąpiły na szyję moję. Stłumił moc moję, a podał mię Pan w ręce tych, od których powstać nie mogę. 15Pan podeptał wszytki mocarze moje wpośród mnie, naznaczył mi czas, aby potarł młodzieńce moje. Tłoczył Pan prasę nad panną, córką judzką. 16A dlategożem ja płakało, a oko moje łzy wylewało, bo cieszyciel ochładzający duszę moję daleko był ode mnie. Synowie moi wytraceni są przeto, iż wziął moc nieprzyjaciel. 17Syjon rozciągnęła ręce swoje, a żaden jej nie pocieszył. Pan rozkazał przeciw Jakubowi, aby się nieprzyjaciel położył wszędy około niego. Jeruzalem stało się miedzy nimi jako niewiasta chora przyrodzoną niemocą. 18Pan sprawiedliwy jest, bom ja przeciw jego rozkazaniu odpornym było. Słuchajcie, proszę was, wszyscy narodowie, a obejzrycie boleść moję. Panienki moje i młodzieńcy moi zaszli do więzienia. 19Wołałom na przyjacioły swe, ale mnie oni omylili, kapłani moi i starcy w mieście zemdleli, gdy szukali sobie, co by jedli, chcąc otrzeźwić dusze swe. 20Wejzryż Panie jakom jest utrapione, wnętrzności moje strwożone są, serce me przewrotne jest we mnie, abowiem odporne było, na stronie mię miecz ciśnie, a w domu śmierć. 21Słyszeli, iż wzdycham, a wżdy mię nikt nie cieszy, wszyscy moi nieprzyjaciele słysząc wieści o nieszczęściu moim radowali się z tego, coś nade mną czynił. Przywiedziesz dzień naznaczony, a oni staną się mnie także podobnemi. 22Wszytka ich złość niech przyjdzie przed obliczność twoję, a pozbieraj je tak, jakoś wyzbierał i mnie dla wszech nieprawości moich, abowiem wzdychania moje wielkie są, a serce me żałobliwe jest.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy umierała, rzekły do niej kobiety, które obok stały: Nie bój się, gdyż urodziłaś syna. Lecz ona nic nie odpowiedziała i nie zwróciła na to uwagi.
I Sam 4:20
I Sam 4:20
W Chrystusie
A wiemy, że Bóg współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują, to jest z tymi, którzy według postanowienia jego są powołani.
Rzym 8:28
Rzym 8:28
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Nieznany prorok powiedział do mężczyzny "uderz mnie proszę" a ten odmówił. Prorok powiedział do niego ponieważ odmówiłeś lew cię zabije gdy stąd wyjdziesz. I zabił go (I Król 20:35-36).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
A jeśli komu z was brak mądrości, niech prosi Boga, który wszystkich obdarza chętnie i bez wypominania, a będzie mu dana.
Jak 1:5
Jak 1:5
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?