Tytuł oryginalnyKsięgi przypowieści Salomonowych
1Synu mój, powieści moich strzeż, a rozkazania moje zachowaj u siebie. 2Strzeż mego rozkazania i będziesz żył, a zakonu mego jako źrzenice w oczach twoich. 3Uwięź je na palcach twoich, a napisz je na tablicach serca twego. 4Powiedz mądrości, iżeś ty jest siostra moja, a roztropność nazywaj powinowatą swoją. 5Aby cię strzegły od niewiasty cudzej i od obcej, która w sobie ma łagodne słowa. 6Bo gdym patrzał oknem z domu mego i przez kratę moję. 7Tedym widział miedzy głupiemi, a upatrzyłem miedzy młodzieńcy jednego z nich szalonego. 8Który szedł ulicą podle węgłu jej, a prosto szedł ku jej domowi. 9Zmierzkiem, a pod wieczór w ciemności nocnej. 10A oto wyszła przeciwko niemu niewiasta w ubiorze wszetecznym, a barzo chytra. 11Szczebietliwa, przewrotna, a której nogi nie mogą się ostać w domu swym. 12Ale pod czas na dworze, nikiedy na ulicach, czyhając po wszytkich kąciech. 13I uchwyciła się go, a pocałowała go, a odłożywszy wstyd od twarzy rzekła ku niemu: 14Odprawiłam dzisia ofiary za pokój i uczyniłam dosyć ślubom moim. 15A przetożem wyszła przeciw tobie, abym cię szukała i nalazłam cię. 16Łoże moje przykryłam kołdrą i dałam je pięknie wyrzezać rzemieślnikowi, usznurowawszy je sznurmi egiptskimi. 17Pościel moję okurzyłam mirą, aloe i cynamonem. 18A przetoż pódź, nasycimy się miłości aż do jutra, a nakochamy się w miłości. 19Abowiem-ci męża mego nie masz w domu; wyjechał na daleką drogę. 20Wziął z sobą worek pieniędzy, a nie wróci się do domu aż na czas naznaczony. 21A tak go zwyciężyła wielem łagodnych słów swych, a swemi wdzięcznemi wargami przypędziła go ku sobie. 22Idzie wnet za nią jako wół, którego wiodą ku zabiciu i jako szalony spętany ku skaraniu. 23I zrani strzała wnętrzności jego, gdy się kwapi jako ptak do sidła, nie wiedząc, że je zgotowano na jego gardło. 24A przetoż teraz synowie słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich. 25Serce twe niechaj się nie uchyla za drogami jej, a nie obłądzaj się na ścieżkach jej. 26Abowiemci przed nią wiele rannych poległo, a wszyscy mocarze dla niej są pomordowani. 27Dom jej jest prosta droga do niskości, a wiodący do gmachu śmierci.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...





Kara Adonibezeka 

Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?