Tytuł oryginalnyKsięgi przypowieści Salomonowych
1Jako śniegowi lecie, a dżdżowi czasu żniwa być nie przystoi, tak szalonemu nie przystoi chwała. 2Jako wróbl i jaskółka latając uciekają, tak przeklęctwo bez przyczyny uczynione nie przyjdzie. 3Jako bicz na konia, a uzda na osła, tak rózga potrzebna jest na grzbiet szalonego. 4Nie swarz się z szalonym wedle szaleństwa jego, abyś nie był przyrównan jemu. 5Karz szalonego z szaleństwa jego, aby się snadź sam sobie mądrym nie zdał. 6Który co posyła przez szalonego, jest jako ten, który ucina nogi posłowi, a pije z tego krzywdę. 7Jako są nieproste golenie chromego, tak jest przypowieść w uściech szalonych. 8Jako kamyk drogi wrzucony miedzy kupę kamienia, tak jest chwała, którą kto czyni szalonemu. 9Jako ciernie, które przebiją rękę pijanicy, tak przypowieść jest w uściech szalonego. 10Nawyższy stwarza wszytko, a czyni nagrodę szalonemu i przestępcy. 11Jako pies, który się wraca do zmieciska swego, tak szalony, który powtarza szaleństwo swoje. 12Widziałeś człowieka, który jest mądrym w oczach swoich? Więcszać jest nadzieja o szalonym, a niźli o nim. 13Mówi leniwiec: Lew na drodze, lew na ulicach. 14Jako się drzwi obracają na hakoch, tak leniwiec na łóżku swoim. 15Kryje leniwiec rękę do zanadrz swoich, a spracuje się niosąc ją do gęby. 16Mędrszy jest leniwiec sam przed sobą, niźli siedm mężów, którzy mówią k rzeczy. 17Jako ten, który chwyta psa za uszy, tak jest ten, który się wrywa do zwady, która nań nie należy. 18Jako ten, który się kryjąc wypuszcza iskry, strzały i śmierć. 19Takowyć jest ten, który zdradza przyjaciela swego, a mówi: Żartując-ci ja to czynię. 20Gdzie nie masz drew, zgaśnie ogień, także gdzie nie masz potwarce, ustanie zwada. 21Jako wągl w rzeżatku, a drwa na ogniu, tak człowiek swarliwy łatwie roznieci zwadę. 22Słowa pochlebcowe są jako rany tajemne, a wszakoż przenikają aż do wnętrzności. 23Wargi pobudzające zwady i serce złe, są jako żużelica z srebra, którą naczynie gliniane polewają. 24Który kogo nienawidzi, poznać go z warg jego, a kryje w sercu swoim zdradę. 25Gdy z tobą mówi łaskawie, nie wierz mu, abowiem wiele ma obrzydłości w sercu swoim. 26Który zdradnie pokrywa nienawiść, takiego złość będzie jawna w zebraniu. 27Który kopa dół drugiemu, wpadnie sam weń, a który na drugiego kamień toczy, obróci się na samegoż. 28Język kłamliwy ma w nienawiści utrapionego, a usta obłudne czynią wzruszenie.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?