Tytuł oryginalnyKsięgi przypowieści Salomonowych
1Tyć też są przypowieści Salomonowe, które przepisali mężowie Ezechiasza, króla judzkiego. 2W tymci jest chwała Boża, taić słowo; a w tym jest chwała królów, badać się powieści. 3Wysokości niebieskiej i głębokości ziemie, także i serc królewskich nikt doścignąć nie może. 4Odejm żużelicę od śrebra, a okaże się złotnikowi klenot. 5Także odejm złośnika od obliczności królewskiej, a umocni się w sprawiedliwości stolica jego. 6Nie czyń się zacniejszym przed królem, ani stawaj na miejscu ludzi zacnych. 7Abowiem lepiej jest, iż ci rzeką: Przystęp tu, a niżli by cię kto miał zelżyć przed książęciem, na którego patrzyły oczy twoje. 8Nie porywaj się prędko ku swarowi, gdyż nie wiesz co byś czynić miał, gdyby cię zawstydził bliźni twój. 9Sprawuj rzecz twą z bliźnim swoim, a nie objawiaj tajemnice drugiemu. 10By snadź ten, który słucha, nie zestromocił cię, a nie mógłbyś ujdź pohańbienia twego. 11Jakie są jabłka złote srebrną robotą oprawione, takieć jest słowo k rzeczy powiedziane. 12Napominanie człowieka mądrego temu, który go słucha, jest jak nausznica złota i klenoty złote. 13Jako przyjemne jest mroźne zimno czasu żniwa, tak wierny poseł temu, który go posyła, bo ochładza myśl pana swojego. 14Człowiek, który się fałszywie chlubi z swej szczodrobliwości, jest jako obłok i wiatr oprócz dżdża. 15Książę cierpliwością bywa ubłagane, a język wdzięczny kruszy kości. 16Jesli najdziesz miód, jedzże ileć potrzeba, byś się snadź objadszy nie zrzucił go. 17Nie ucząszczaj nazbyt do domu bliźniego twego, by cię snadź nie miał w nienawiści z częstego bywania. 18Człowiek, który fałszywie świadczy przeciw bliźniemu swemu, jest jako młot, miecz i ostra strzała. 19Ufanie w człowieku przewrotnym czasu utrapienia, jest jako ząb wypróchniały i noga ślizająca się. 20Jako ten, który z siebie zwłóczy odzienie czasu zimna, abo leje ocet na mydło, takowyć ten jest, który śpiewa piosnki sercu utrapionemu. 21Jesliże będzie łaknął ten, który cię nienawidzi, nakarmi go chlebem, a jesliby pragnął, daj mu pić wody. 22Abowiem węgle rozpalone zgromadzisz na głowę jego, a Pan to tobie nagrodzi. 23Jako wiatr północny rozpędza deszcz, tak oblicze srogie język usczypliwy. 24Lepiej jest siedzieć w kącie pod dachem, niż z niewiastą swarliwą w domu przestronym. 25Poselstwo dobre z ziemie dalekiej jest jako woda chłodna człowiekowi pragnącemu. 26Jako studnica zamącona i źrzódło zepsowane, tak jest człowiek sprawiedliwy uniżający się przed złośnikiem. 27Jako nie jest rzecz dobra jeść wiele miodu, tak wywiadowanie własnej chwały nie jest chwalebne. 28Człowiek, który nie zawściąga ducha swego, jest jako miasto około którego obalą mury.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?