Biblia Brzeska
Księga: Przypowieści Salomona 17:1

Tytuł oryginalny
Księgi przypowieści SalomonowychO PrzekładzieBiblia Brzeska transkrypcja typu "B".
Copyright © 2003 Kalwin Publishing. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Tekst umieszczony za zgodą Kalwin Publishing Clifton, New Jersey.
peter@kalwin.net 17:1

Lepsza jest parteka sucha z pokojem, niżli dom pełny bydł pobitych z poswarkiem.
17:2

Sługa roztropny będzie panował nad synem przemierzłym; a będzie dzielił dziedzictwa miedzy bracią.
17:3

Jako w tyglu próbują śrebra, a w piecu doświadczają złota; także Pan doświadcza serc.
17:4

Złośnik pilen jest warg złościwych, a kłamca słucha języka złościwego.
17:5

Który szydzi z ubogiego, czyni zelżywość Stworzycielowi jego; a który się kocha z czyjego zginienia, nie ujdzie karania.
17:6

Korona ludzi starych są wnukowie ich; a chwałą synowską są ojcowie ich.
17:7

Jako nie przystoi rzecz poważna szalonemu, tak daleko więcej książęciu usta kłamliwe.
17:8

Kamień drogi jest jako wdzięczny upominek u tego, co ji ma; a gdzie się jedno obróci, poszczęści się mu.
17:9

Który pokrywa przewrotność, szuka przyjaźni; ale który przypomina rzeczy, rozłącza pany.
17:10

Roztropny więcej się boi fukania niżli szalony, choćbyś go bił stokroć.
17:11

Zaiste odporny szuka złości; a poseł okrutny będzie wysłan przeciw jemu.
17:12

Lepiej jest potkać się człowiekowi z osierociałą niedźwiedzicą, a niżli z szalonym w szaleństwie jego.
17:13

Temu, który złym za dobre oddawa, nie wynidzie nieszczęście z domu.
17:14

Ten, który wywiera wody, jest początkiem swaru; a przetoż pirwej niż się zamiesza zwada, zaniechaj jej.
17:15

Ten, który usprawiedliwia złośnika i ten, co sprawiedliwego winuje, obadwa są ci obrzydłemi Panu.
17:16

Cóż po majętności w ręku szalonego, który nie ma z to rozumu, aby kupił mądrość?
17:17

Przyjaciel zawżdy miłuje, a rodzi się jako brat czasu trapienia.
17:18

Człowiek bezrozumny dawa rękę czyniąc rękojemstwo za przyjaciela swego.
17:19

Który się kocha w zwadach, miłuje przewrotność; a który podnosi drzwi swoich, szuka upadku.
17:20

Ten, który jest serca przewrotnego, nic dobrego nie najdzie; a który jest języka złościwego, upadnie w nieszczęście.
17:21

Komu się urodzi szalony, będzie ku smętkowi jego, ani się rozweseli ociec szalonego.
17:22

Serce wesołe czyni dobre zdrowie; a duch smętny wysusza kości.
17:23

Złośnik wyjmuje dar z zanadrz ku podwróceniu rzeczy sprawiedliwej.
17:24

Przed roztropnym tuż jest mądrość; a oczy szalonego szukają jej po ziemi.
17:25

Syn szalony jest zatrwożeniem ojcu swemu i matce swojej.
17:26

Niedobrze jest winować sprawiedliwego i bić przełożone dla sprawiedliwości.
17:27

Ten, który jest roztropny, zawściąga powieści swoich; a człowiek mądry jest bacznego umysłu.
17:28

Szalony, gdy też milczy, tedy bywa mian za mądrego; a który zatula wargi swe, jest roztropny.