Tytuł oryginalnyKsięgi przypowieści Salomonowych
1Człowiek pomyślawa w sercu swoim; ale od Pana jest to, co językiem opowiada. 2Wszytki drogi ludzkie zdadzą się im być czyste; ale Pan jest, który uważa duchy. 3Poruczaj Panu sprawy twe, a będą utwierdzone myśli twoje. 4Pan wszytko sprawił sam dla siebie; a złośnika także na czas nieszczęścia. 5Każdy, który jest serca wyniosłego, przemierzłem jest Panu; a przyrzeczenie z daniem ręki nie ujdzie karania. 6Miłosierdziem i prawdą będzie odkupiona nieprawość; a w bojaźni Pańskiej odstępujemy od złości. 7Gdy się Panu upodobają drogi człowiecze, tedy mu też upokoi i nieprzyjacioły jego. 8Lepszy jest kąsek sprawiedliwy, niżli wielkie dochody z bezprawiem. 9Serce człowiecze wymyśla drogę swoję, ale Pan sprawuje ście jego. 10Wieszczba jest w wargach królewskich; a w sądzie nie są przewrotne usta jego. 11Wagi i szale sprawiedliwe są od Pana; a wszytki gwichty w worku są za sprawą jego. 12Obrzydła rzecz jest u królów dopuszczać się nieprawości; abowiem w sprawiedliwości będzie utwierdzona stolica ich. 13Wargi sprawiedliwe są kochaniem królewskiem; a miłują tego, który prawdę mówi. 14Gniew królewski jest posłem śmierci; a wszakoż człowiek mądry pohamuje ji. 15Gdy się rozjaśni oblicze królewskie, tedy będzie zdrowie; a łaska jego jest jako obłok pogodny deszcz wylewający. 16Daleko jest rzecz zacniejsza nabyć mądrości, niżli złota kosztownego; a daleko jest rzecz zacniejsza nabyć roztropności niżli śrebra wybornego. 17Droga ludzi sprawiedliwych jest odchylić się od złego; a ten dusze swej strzeże, który strzeże drogi swojej. 18Przed zginieniem jest pycha; a przed upadkiem wywyższenie ducha. 19Lepiej jest być pokornym w duchu z pokornymi, a niżli dzielić łupy z hardemi. 20Który jest roztropny w swej rzeczy, znajdzie dobra; a szczęśliwy jest ten, który ufa Panu. 21Ten jest roztropnym, który jest mądrym w sercu; a wdzięczność mowy przydawa nauki. 22Ten, w którym jest roztropność ma źrzódło żywota; ale ćwiczenie szalonych jest głupstwem. 23Serce mądre czyni usta roztropne, a wargam swym przydawa nauki. 24Powieść wdzięczna jest jako plastr miodu, a przyjemna duszy, a zdrowa kościam. 25Jest niektóra droga co się człowiekowi zda prosta; ale koniec jej prowadzi ku śmierci. 26Człowiek pracowity robi sobie, bo go k temu pędzą usta jego. 27Człowiek złościwy wynajduje złość; a wargi jego są jako ogień pałające. 28Człowiek przewrotny wszczyna zwady; a zausznik rozłącza książęta. 29Człowiek złościwy zwodzi bliźniego swojego; a prowadzi go na drogę niedobrą. 30Który mruga oczyma, myśli przewrotności; a który gryzie wargi swe, broi złości. 31Szedziwość jest korona chwały; a najdują ją na drodze sprawiedliwej. 32Lepszy jest cierpliwy, niżli mocarz; a który umysł swój hamuje, niżeli ten, który miasto weźmie. 33Los miecą w podołek; ale od Pana jest wszytek skutek jego.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?