Nawigacja

Biblia Brzeska
Księga: List do Hebrajczyków 10:32

Tytuł oryginalny
List do Żydów

¹Abowiem zakon mając cień dóbr przyszłych, a nie sam obraz rzeczy, nigdy nie może tymi ofiarami, które na każdy rok ustawicznie ofiarują, poświęcić tych, którzy k nim przystępują. ²Bo gdzieby inaczej, azażby nie przestały być ofiarowane? Dla tego, iż ci, którzy by ofiarowali, żadnego by sumnienia grzechów już nie mieli, będąc raz oczyścieni. ³Ale w tych bywa przypominanie grzechów na każdy rok. ⁴Abowiem nie może krew cielców i kozłów odjąć grzechów. ⁵Przetoż wchodząc na świat powieda: Nie chciałeś zabitej ofiary i daru ofiarowanego, aleś mi ciało sprawił. ⁶W palonej ofiarze i w ofiarze za grzech nie kochałeś się. ⁷Tedym rzekł: Oto idę (na początku ksiąg napisano jest o mnie), abym czynił, o Boże! Wolą twoję. ⁸Gdy wyższej powiedział: Nie chciałeś, aniś się kochał w zabitej ofiarze i w darze ofiarowanym i w palonej ofiarze i za grzech, które wedle zakonu bywają ofiarowane. ⁹Tedy rzekł: Otóż idę, abym czynił, o Boże! Wolą twoję; odejmuje pierwsze, aby wtóre postanowił. ¹⁰Przez którą wolą jesteśmy poświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Krystusa raz uczynioną. ¹¹Wszelki tedy kapłan stoi na każdy dzień, posługując i też ofiary zabite częstokroć ofiarując, które nigdy nie mogą zgładzić grzechu. ¹²Ale ten sprawiwszy jednę ofiarę za grzechy, wiecznie siedzi na prawicy Bożej. ¹³Oczekawając ostatka, ażby nieprzyjaciele jego stali się podnóżkiem nóg jego. ¹⁴Gdy jedną ofiarą poświęcił na wieki ty, którzy bywają poświęceni. ¹⁵A sam Duch święty świadczy nam; bo gdy przepowiedział: ¹⁶Toć jest przymierze, które uczynię z nimi po onych dnioch, mówi Pan: Podam prawa moje w serca ich, a napiszę je w myslach ich. ¹⁷A dalej pamiętać nie będę grzechów i nieprawości ich. ¹⁸Przytym gdzie jest odpuszczenie tych, jużci ofiary nie masz za grzech. ¹⁹Mając tedy, bracia! Wolność wchodzić do miejsca świętego przez krew Jezusowę. ²⁰Ta droga, którą nam poświęcił świeżą i żywą przez zasłonę, to jest, przez ciało swoje. ²¹Mając też kapłana wielkiego przełożonego w domu Bożym. ²²Przystąpmyż z prawdziwym sercem i z upewnieniem wiary, mając serca oczyścione od sumnienia złego i ciało omyte czystą wodą. ²³Trzymajmy wyznanie nadzieje nie chwiejąc się (boć wierny jest ten, który obiecał.) ²⁴I przypatrzajmy się jedni drugim ku pobudzaniu miłości i dobrych uczynków. ²⁵Nie opuszczając społecznego zgromadzenia naszego, jako mają obyczaj niektórzy i owszem upominajmy jedni drugich, a to tym więcej, iż widzicie, żeć się on dzień przybliża. ²⁶Abowiem jeslibyśmy dobrowolnie zgrzeszyli po wzięciu uznania prawdy, jużci dalej nie zostawa ofiara za grzech. ²⁷Ale straszliwe niejakie oczekawanie sądu i zapalenia ognia, który pożrze przeciwniki. ²⁸Kto by odrzucił zakon Mojżeszów, bez miłosierdzia na świadectwo dwu abo trzech umiera. ²⁹Jakoż mnimacie, iż daleko sroższe karanie zasłuży ten, który by Syna Bożego podeptał i krew przymierza, przez którą był poświęcony, pokalaną być rozumiał i Ducha łaski zelżył? ³⁰Abowiem znamy tego, który powiedział: Mnieć należy pomsta, jać oddam, mówi Pan. I zasię: Pan sądzić będzie lud swój. ³¹Straszliwać rzecz jest wpaść w ręce Boga żywego. ³²Rozpomnicież na dni pierwsze, w których będąc oświeceni, podjęliście wielkie bojowanie ucisków. ³³Częścią, gdy lekkościami i uciski jesteście wystawieni na podziw, częścią też, gdyście się stali towarzyszmi tych, z któremi się tak obchodzono. ³⁴Abowiemeście z więzienia mego ze mną żałość mieli i pobranie majętności waszych przyjęliście z weselem wiedząc, iż lepszą a trwałą majętność macie w niebie. ³⁵Nie odrzucajcież tedy ufania waszego, które ma wielką zapłatę. ³⁶Abowiem cierpliwości potrzebujecie, abyście uczyniwszy wolą Bożą, otrzymali obietnicę. ³⁷Boć jeszcze barzo maluczki czas jest, a ten, który ma przyść, przyjdzieć, a nie omieszka. ³⁸A sprawiedliwy z wiary żyć będzie, ale jesliby się kto skradał, nie kocha się w nim dusza moja. ³⁹Ale my nie jesteśmy takiemi, abyśmy się skradali na zginienie, ale którzy wierzymy na zbawienie dusze.