Biblia Brzeska
Księga Psalmów 142:4
Tytuł oryginalnyKsięgi Psalmów abo pieśni Dawidowych
Gdy we mnie ustawał duch mój, tedyś ty znał ścieżkę moję, a na drodze, którąm idź miał, zakryli sidło na mię.
Oglądałem się na prawą stronę, a przypatrowałem się, a nie był, kto by mię był poznał; zginęła była ucieczka moja, a nie był, któryby się starał o duszę moję.
A przetożem ku tobie Panie wołał mówiąc: Tyś jest nadzieją moją, a cząstką moją w ziemi żywiących.
Słuchaj pilnie wołania mego, bociem barzo znędzniał; wyrwisz mię od tych, którzy mię prześladują, abowiem-ci są mocniejszy niżli ja.
Wywiedźże z ciemnice duszę moją, abych chwalił imię twoje, a będą około mnie sprawiedliwi przeto, iżeś mi uczynił dobrodziejstwo.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?