Biblia Brzeska
Księga Psalmów 105:43

Tytuł oryginalny
Księgi Psalmów abo pieśni DawidowychO PrzekładzieBiblia Brzeska transkrypcja typu "B".
Copyright © 2003 Kalwin Publishing. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Tekst umieszczony za zgodą Kalwin Publishing Clifton, New Jersey.
peter@kalwin.net 105:1

Wysławiajcie Pana wzywając imienia jego; oznajmicie miedzy narody o sprawach jego.
105:2

Śpiewajcie mu pieśni, rozmawiajcie o wszytkich cudach jego.
105:3

Chlubcie się w świętym imieniu jego, a niech się rozraduje serce tych, co szukają Pana.
105:4

Szukajcież Pana i mocy jego, a zawżdy szukajcie oblicza jego.
105:5

Przypominajcie sobie cuda jego, które czynił i straszne dziwy a sądy ust jego.
105:6

A zwłaszcza wy, potomstwo Abrahamowe, słudzy jego; a wy synowie Jakubowi, wybrani jego.
105:7

Gdyż-ci jest Pan, Bóg nasz, a są po wszytkiej ziemi sądy jego.
105:8

Bo on ma na wieki w pamięci przymierze swoje i słowo, które przyrzekł tysiącu narodom.
105:9

Które postanowił z Abrahamem i poprzysiągł to Izaakowi.
105:10

I postanowił to z Jakubem umową, a Izraelowi za przymierze wieczne.
105:11

Mówiąc: Dam ziemię chananejską w dział wasz dziedziczny.
105:12

Gdy ich była barzo maluczka liczba, a barzo przez krótki czas w niej mieszkali jako goście.
105:13

I przechadzali się od narodu do narodu, a z królestwa do inego ludu.
105:14

I nie dopuszczał im krzywdy czynić żadnemu człowiekowi i owszem, dla nich karał króle.
105:15

Nie tykajcie się pomazańców moich, ani czyńcie nic złego prorokom moim.
105:16

I przepuścił głód na ziemię, a odjął wszytkę żywność.
105:17

Posłał przed nimi męża Józefa, który był zaprzedan za niewolnika.
105:18

Okowano nogi jego pętami, a był ściśnion w żelaza.
105:19

Aż do onego czasu, gdy się wypełniło słowo jego, a oczyścił go wyrok Pański.
105:20

Posłał król, a uczynił go wolnym, a ten, który panował nad narody kazał go rozwiązać.
105:21

Postanowił go panem w domu swoim, a podał mu w opanowanie wszytki majętności swoje.
105:22

Aby wedle zdania swego dawał książęta do więzienia; a starce jego, aby uczył mądrości.
105:23

Zaszedł tedy Izrael do Egiptu, a Jakub był gościem w ziemi Cham.
105:24

I rozmnożył lud swój barzo, a zmocnił je nad nieprzyjacioły ich.
105:25

Przetoż odmienił serce ich, iż mieli w nienawiści lud jego, a zmyślali zdrady przeciw służebnikom jego.
105:26

Tedy posłał Mojżesza, służebnika swego i Aarona, którego obrał.
105:27

Którzy przed nimi okazowali znaki z rozkazania jego i cuda w ziemi Cham.
105:28

Puścił ciemności i zaćmił je tak, iż nie mogli odeprzeć słowu jego.
105:29

Obrócił w krew wody ich, a pomorzył ryby ich.
105:30

Wypuściła z siebie ziemia ich żaby, aż były w pałacoch królewskich.
105:31

Na jego rozkazanie przyszła wielkość much i wszy po wszytkich granicach ich.
105:32

Puścił na nie grad i ogień pałający na ich ziemię.
105:33

I potłukł winnice i figi ich, a pokruszył drzewa po granicach ich.
105:34

Na jego rozkazanie przyszła szarańcza, a chrząszcze bez liczby.
105:35

I wyjadły wszytki zioła w ziemi ich i spasły wszytki owoce w ich okolicy.
105:36

I pomordował wszytki pierworodne w ziemi ich, a przedniejsze ze wszytkich mężczyzn ich.
105:37

I wywiódł je z obfitością śrebra i złota, a nikt nie był mdłym miedzy pokoleniem jego.
105:38

Radowała się ziemia egiptska, gdy wychodzili z niej, abowiem był przyszedł na nie strach ich.
105:39

Rozpostarł nad nimi obłok miasto namiotu, a ogień ku oświecaniu nocy.
105:40

Na prośbę ich przywiódł mnóstwo przepiórek, a chlebem niebieskim nasycił je.
105:41

Otworzył opokę i wypłynęły wody, a szły po suchych miejscach jako rzeka.
105:42

Abowiem wspomniał na słowo święte swoje, które przyrzekł Abrahamowi, służebnikowi swemu.
105:43

I wywiódł lud swój z weselem, a z radosnym krzykiem wybrane swe.
105:44

I podał im ziemię narodów, a posiedli pracą ludzką.
105:45

Aby strzegli ustaw jego, a zachowali się wedle praw jego. Chwalcież Pana.