Biblia Brzeska
Księga Psalmów 104:1

Tytuł oryginalny
Księgi Psalmów abo pieśni DawidowychO PrzekładzieBiblia Brzeska transkrypcja typu "B".
Copyright © 2003 Kalwin Publishing. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Tekst umieszczony za zgodą Kalwin Publishing Clifton, New Jersey.
peter@kalwin.net 104:1

Duszo moja, błogosław Pana. O Panie, Boże mój, tocieś ty jest barzo zacnym, a przyobleczoneś jest chwałą i ochędóstwem.
104:2

Któryś się okrył światłością jako szatą, a któryś rozpostarł niebo jako oponę.
104:3

Któryś gmachy swe pobudował miedzy wodami; a uczyniłeś sobie wóz z chmur, przechadzając się na skrzydłach wiatru.
104:4

Który posyła posły swe wiatry, a ogień pałający sługi swoje.
104:5

Ugruntował ziemię na podstawkach swoich, aby się nie ruszała na wieki wieczne.
104:6

Okryłeś ją był przed tym przepaściami jako szatą, a wody stały nad górami.
104:7

Ale na twoje fukanie rozbiegły się, a na głos gromu twojego prędko się rozeszły.
104:8

Tedy się podniosły góry, a doliny się zniżyły na miejsce ono, któreś im założył.
104:9

Zamierzyłeś im kres, którego nie przestąpią, ani się wrócą, aby miały okryć ziemię.
104:10

Który wypuszczasz źrzódła po dolinach, tak iż bieżą miedzy górami.
104:11

Z których piją wszytki źwierzęta polne, a z nich osłowie leśni uśmierzają pragnienie swoje.
104:12

Przy nich mieszkają ptaszkowie powietrzni, podawając miedzy gałązkami głos swój.
104:13

Który pokrapiasz góry z gmachów swoich, a z owocu spraw twoich obficie bywa napełniona ziemia.
104:14

Który dawasz róść sianu dla bydląt i zioła za pracą ludzką, abyś wywiódł chleb z ziemie.
104:15

I winu, aby rozweseliło serce człowiecze i oliwie, aby się lśniała jego twarz; a serce człowiecze, aby się podpierało chlebem.
104:16

Obczerstwiają się drzewa wysokie i cedry Libanu, których on nasadził.
104:17

Aby tam ptacy gniazda swe mieli, a bociani na jedlinach domy swe.
104:18

Góry wysokie dzikiem kozam, a chowanie w opokach królikom.
104:19

Sprawił miesiąc na czasy, a słońce wie zachód swój.
104:20

Przywodzisz ciemność i stanie się noc, a w niej się przechadzają wszytki źwierzęta leśne.
104:21

Lwięta ryczą ku łupowi, szukając od Boga pokarmu swego.
104:22

Lecz skoro słońce wznidzie, wnet się zgromadzają, a leżą w jamach swoich.
104:23

Tedy człowiek wychodzi ku robocie swojej i ku sprawam swoim aż do wieczora.
104:24

O Panie, jakoż jest barzo wiele spraw twoich, któreś ty wszytki mądrze sprawił, a napełniona jest ziemia opanowaniem twoim.
104:25

To morze wielkie i szerokie miejscy, kędy jest wielka liczba źwierząt pływających, źwierząt tak małych jako i wielkich.
104:26

Kędy przechadzają okręty i kędy jest lewiatan, któregoś ty stworzył, aby w nim igrał.
104:27

Wszytko to w tobie ufa, a ty im dawasz pokarm czasu swego.
104:28

Ty im dawasz, a ony zbierają; otwarzasz rękę twoję, a mają obfitość wszego dobra.
104:29

Lecz gdy oblicze twoje zakryjesz, wnet sobą trwożą; odejmujesz ducha ich, a wnet zginą i w proch się obracają.
104:30

A gdy zasię puścisz ducha twego, bywają stworzone i odnawiasz obliczność ziemię.
104:31

Chwała Pańska będzie trwać na wieki, a Pan się rozweseli w sprawach swoich.
104:32

Który, gdy wejzry na ziemię, tedy ona zadrży, a gdy dotknie gór, tedy się zakurzą.
104:33

Będę śpiewał Panu, pókim jedno żyw, a będę śpiewał Panu mojemu, póki mię stawa.
104:34

Będzie wdzięcznie przyjmował słowa moje, a ja się rozweselę w Panu.
104:35

Niechajżeć będą wytraceni grzesznicy z ziemie, a niechać się dalej złośnicy nie ostoją! O duszo moja, dobrorzeczże Panu! Chwalcież Pana.