Biblia Brzeska
Księga Jeremiasza 23:1
Tytuł oryginalnyProroctwo Jeremiaszowe
A dlategoż tak mówi Pan, Bóg izraelski, do pasterzów, którzy pasą lud mój: Wy rozproszyliście owce moje, a wypłoszyliście je przecz i nie dbaliście o nie. Oto pomszczę się nad złością uczynków waszych, mówi Pan.
I pozbieram ostatek owiec moich ze wszytkich ziem, do którychem je był wygnał, a przywiodę je do obór ich, rozpłodzą się i rozmnożą się.
Wzbudzę nad nimi pastyrze, którzy je paść będą, a już się więcej bać nie będą i nie będą ustraszeni i nic się ich nie umniejszy, mówi Pan.
Oto dni przychodzą, mówi Pan, iż pobudzę Dawidowi potomka sprawiedliwego i będzie królował jako król, poszczęści się mu i czynić będzie sąd i sprawiedliwość na ziemi.
Za czasów jego Juda będzie zbawione, a Izrael bezpiecznie mieszkać będzie. A to jest imię jego, którem będzie wezwan: Pan sprawiedliwość nasza.
A dlategoż oto dni przychodzą, mówi Pan, gdy dalej mówić nie będą: Żywie Pan, który wywiódł syny izraelskie z ziemie egiptskiej.
Ale: żywie Pan, który wywiódł i przywiódł nasienie domu izraelskiego z ziemie północnej i ze wszytkich ziem do którychem je był zagnał, a mieszkać będą w ziemi swojej.
Dla proroków kraje się serce we mnie, wszytki kości moje drżą, jestem jako człowiek opiły, a któremu się zmocni wino, dla bytności Pańskiej i dla świętych słów jego.
Abowiem ziemia jest pełna cudzołożników, ziemia przed krzywoprzysięstwy rozkwilona jest, piękność pustynie zeschła; bieg ich złościwy jest, a moc ich niecnotliwa.
A także droga ich będzie jako ślizawka w ciemności, będą na nię wpędzeni, a padać na niej będą, abowiem przewiodę nieszczęście na nie roku nawiedzenia ich, mówi Pan.
Teżem widział głupstwo proroków Samarjej, którzy prorokowali w Baalu, a wwodzili w błąd lud mój izraelski.
Także i w prorokoch jerozolimskich widziałem plugastwa, abowiem cudzołożą, a w kłamstwie chodzą. Utwierdzili złośniki w ich niecnotach, aby się żaden nie nawrócił od złości swojej. Wszyscy się przede mną stali jako Sodomczycy, a mieszczanie jego, jako Gomorczycy.
A dlategoż Pan zastępów tak grozi prorokom tym: Oto je nakarmię piołunem, a opoję je wodą z żółcią, abowiem od proroków jerozolimskich wypłynęła zdrada na wszytkę ziemię.
Tak mówi Pan zastępów: Nie słuchajcie słów proroków, którzy wam prorokują nauczając was próżności, opowiedając widzenie serca swego, a nie to, co wyszło z ust Pańskich.
Mówią do bluźnierzów moich: Pan mówi, będziecie mieć pokój i mówią do wszytkich, którzy chodzą w nieprawości serca swego: Nic złego nie przyjdzie na was.
Któż wżdy był w radzie Pańskiej? A kto słyszał i zrozumiał słowa jego? Któż wżdy je zrozumiał? A kto się im przysłuchał?
Oto burza Pańska wywarła się z popędliwością, a wicher gwałtowny upadnie na głowę niepobożnych.
Nie będzie pohamowan gniew Pański, aż wypełni wszytko to, co umyślił w sercu swoim, wy to potym zrozumiecie w dnioch ostatecznych.
By byli na radzie mej przestawali, tedyby byli oznajmowali ludowi memu słowa moje, a odwracaliby je byli od złościwej drogi ich i od złości wynalazków ich.
Może li się człowiek skryć, gdziebych go ja nie widział, mówi Pan? Izali ja nie napełniam nieba i ziemie? Mówi Pan.
Słyszałem co prorocy mówili opowiedając kłamstwo w imię moje, a mówiąc: Śniło mi się, śniło mi się.
I długoż to będzie w myśli proroków tych, co opowiedają kłamstwo? A oznajmują chytrości serca swego?
Którzy myślą, jakoby ludowi mojemu wyrazili imię moje z pamięci ich sny swemi, które jeden przed drugim powiedają, tak jako i ich ojcowie zapomnieli imienia mego ku woli Baalowi.
Prorok mający sen, niechaj oznajmuje sen, a który ma słowo moje, niechaj opowieda słowo moje w prawdzie. Cóż ma czynić pszenica z plewami? Mówi Pan.
A przetoż oto gniewam się na proroki, mówi Pan, którzy przekradają jeden od drugiego słowa moje.
Oto gniewam się na ty, co fałesznie sny opowiedają, mówi Pan, a zwodzą lud mój kłamstwy swemi i plotkami swemi, anom ja ich nie posyłał, anim im rozkazował, którzy nic nie byli pożyteczni ludowi temu, mówi Pan.
Jeśliby cię tedy lud ten spytał, abo prorok, abo kapłan mówiąc: Cóż jest za brzemię Pańskie? Odpowiedz im: Które brzemię? Opuszczę was, mówi Pan.
I prorok i kapłan i lud, któryby rzekł: Brzemię Pańskie, człowiek ten będzie ode mnie skaran i dom jego.
A nie wspomieniecie więcej brzemienia Pańskiego, abowiem słowa każdego staną się mu brzemieniem, gdyżeście wy wywrócili słowa Boga żywego, Pana zastępów, Boga waszego.
Jeśli rzeczecie: Brzemię Pańskie, tedy oto tak mówi Pan: Iżeście rzekli to słowo: Brzemię Pańskie, a jam do was wskazał, żebyście nie mówili: Brzemię Pańskie.
A dlategoż oto ja porwę was, a wyrzucę was od obliczności mojej i miasto to, którem wam i ojcom waszym dał.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?