Biblia BrzeskaKsięga Hioba 39:26 ...
Tytuł oryginalny
Księgi Hiobowe O Przekładzie Biblia Brzeska transkrypcja typu "B".
Copyright © 2003 Kalwin Publishing. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Tekst umieszczony za zgodą Kalwin Publishing Clifton, New Jersey.
peter@kalwin.net 39:1
Izali lwowi łowisz łup? A napełniasz żywot lwiąt?
39:2
Gdy oni leżą w gniazdach swoich, a kryją się w jaskiniach swych chcąc co uchwycić?
39:3
Któż gotuje pokarm krukom, gdy dzieci ich wołają ku Bogu, tułając się po gniazdzie bez pokarmu i tam i sam?
39:4
I wiesz li czas, kiedy się mnożą kozy skalne? A wiesz-li kiedy się mnożą jelenice?
39:5
Możesz li rozliczyć miesiące jako długo płód noszą? A wiesz li też czas kiedy rodzą?
39:6
Ony skurczając się, wypuszczają płód swój i tak zbywają boleści.
39:7
Dzieci ich wychowywają się i rostą po zbożach, odszedszy nie wracają do nich.
39:8
Któż puści wolno osła leśnego, a kto rozpętał osła dzikiego?
39:9
Jaciem jest, którym dom jego postawił na puszczy, a mieszkanie jego przy miejscach słonych.
39:10
Onci się naśmiewa z pospólstwa miejsckiego, a nie słucha głosu poganiaczowego.
39:11
Szuka po górach pastwiska swego, a chodzi miedzy wszelakimi trawami zielonymi.
39:12
Izalić będzie chciał służyć jednorożec, abo będzie-li nocował u jaśli twoich?
39:13
Izali możesz związać powrozem jednorożca, aby orał zagony twoje? Abo idąc za tobą będzie-li łamał bryły po dolinach twoich?
39:14
Izali w nim będziesz dufał, iż jest wielka moc jego? Abo spuścisz li nań robotę swoję?
39:15
I będzieszże mu zwierzał, żeby miał znieść sianie twoje, a miał je zgromadzić do gumna twego?
39:16
Dał-liś pawowi nadobne skrzydła? A strusiowi pierze i mech?
39:17
Który zostawuje jajca swe na ziemi, a zagrzewa je w prochu?
39:18
A nie pomni na to, iż je nogą zdepce, a zwierzę polne pogniecie je.
39:19
Okazuje się okrutnym dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a nie dba chociażby była próżna robota jego.
39:20
Abowiem Bóg odjął mu mądrość, a nie dał mu rozumu.
39:21
Gdy przyjdzie czas podnosi się ku górze, a naśmiewa się i z konia i z tego, który na nim siedzi.
39:22
Izażeś dał moc koniowi? Abo obleczesz li szyję jego rzaniem?
39:23
Ustraszysz li go jako szarańczą, bo chrapanie nozdrzy jego jest straszne?
39:24
Grzebie w dolinie, a kocha się w mocy, a wybiega przeciwko zbrojnym.
39:25
Śmieje się z strachu, ani się go lęka, ani ustępuje mieczowi.
39:26
Brzmi nad nim sajdak, oszczep i drzewo.
39:27
Żrze ziemię z gniewem i z popędliwością, a nic sobie nie waży głosu trąby.
39:28
Miedzy trąbami pozyra, a z daleka czuje walkę, krzyk książąt i wołanie.
39:29
Izali wedle twego rozumu lata jastrząb? Rozciągając skrzydła swe ku południowi?
39:30
Izali na twe rozkazanie wylatuje orzeł wzgórę i podnosi wysoko gniazdo swoje?
39:31
Mieszka na skale, a na wysokiem kamieniu, jako na zamku lągnie się.
39:32
Stamtąd upatruje sobie pokarm, a daleko widzą oczy jego.
39:33
Dzieci też jego złą krew, a kędy też i ścierw będzie, tam też jest i on.
39:34
Tedy Pan rzekł ku Jobowi tymi słowy:
39:35
Izali to jest umiejętność wieść spór z Wszechmocnym? A kto się chce gadać z Bogiem, niechajże odpowie na to.
39:36
Zatym Job tak Panu odpowiedział:
39:37
Otom ja jest niczemny, cóż ci mam odpowiedzieć? Zatuliłem ręką usta swoje.
39:38
Mówiłem raz i drugi, już też więcej nie odpowiem, a nic dalej nie przydam.